امدادگران در ونزوئلا بامداد پنجشنبه یک نگهبان ۴۳ ساله را پس از هشت روز توانستند زنده از زیر آوار بیرون بکشند. آنها به این ترتیب به عملیات طاقتفرسایی پایان دادند که پس از ویرانی ناشی از دو زمینلرزه پیاپی به نماد امید تبدیل شده بود.
هرنان البرتو گیل فلورس در حالی به سلامت از زیر آوار بیرون کشیده شد که سراپا غرق در گرد و غبار روی برانکاردی بود که امدادگران مجهز به کلاه ایمنی آن را حمل میکردند؛ او از روز ۲۴ ژوئن در زیر آوار در زیرزمین مرکز خرید «گالریاس پلیا گرانده» در شهر ساحلی لا گوایرا گرفتار شده بود.
امدادگرانی که چند روز پیش توانستند با گیل فلورس تماس برقرار کنند، بیش از ۱۰۰ ساعت برای یافتن او تلاش کردند و در سازهای بهشدت ناپایدار، زیر باران سیلآسا و پسلرزههای مداوم، تونلی تا محل او حفر کردند.
تیمهایی که پرچم کشورها را از سراسر جهان حمل میکردند، وقتی امدادگران گیل فلورس را با ماسک اکسیژن بر صورت و زیر روپوش نارنجی از میان انبوه جمعیت بهسوی آمبولانس میبردند فریاد شادی سر دادند. علائم حیاتی این فرد در آمبولانس مورد بررسی قرار گرفت.
مینیار کولادو، امدادگر صلیبسرخ کاستاریکا، گفت: «وقتی پیدایش کردیم از ما خواست به همسرش نگوییم زنده است، مبادا در نهایت نجات پیدا نکند.» او اضافه کرد: «هرگز قرار نبود او را اینجا رها کنیم.»
این عملیات نجات در میانه هفتهای سرشار از اندوه و فاجعه، معجزهای کوچک تلقی میشود. تیمهای امدادی با رساندن غذا و آب به گیل فلورس در حین برداشتن بتنها توانستند او را بسیار بیشتر از بازه ۴۸ تا ۷۲ ساعتهای که معمولا برای یافتن بازماندگان پس از بلایای طبیعی در نظر گرفته میشود، زنده نگه دارند.
گیل فلورس که بهعنوان نگهبان شیفت شب در این مجموعه کار میکرد، زمان وقوع نخستین لرزش شدید در اتاقک کوچک نگهبانی خود بود. این در حالی است که سازه بتنی اطراف او فروریخت، اتاقکش سرپا ماند و او را از تدفین زیر آوار نجات داد و حفرهای حیاتی از جریان هوا برایش ایجاد کرد.
یک تیم تخصصی از صلیبسرخ کاستاریکا نخستین نشانههای حیات را شناسایی کرد و روز یکشنبه با او تماس برقرار کرد.
گوسبیمار گونسالس، همسر این مرد به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت که پیش از آن که بشنود امدادگران با او تماس گرفتهاند، چند روز با یاس و ناامیدی دستوپنجه نرم میکرد.
او گفت: «وقتی فهمیدم زنده است، در تاریکی نوری دیدم.» این زوج دو فرزند هشت و ده ساله دارند.
این عملیات را تیم جستجو و نجات شهری آتشنشانان شیلی هماهنگ میکرد؛ تیمی که بهطور شبانهروزی همراه گروههایی از ایالات متحده، پرتغال، مکزیک، کاستاریکا، السالوادور و ونزوئلا برای نجات این مرد تلاش کردند.
دلسی رودریگز، رئیسجمهوری موقت ونزوئلا، در حالی که دولتش به دلیل آنچه بسیاری از ونزوئلاییها واکنش ناکافی به بحران جاری میدانند زیر فشار انتقادها قرار گرفته است، نجات این مرد را در شبکههای اجتماعی جشن گرفت.
او در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «بزرگی انسانیت را زمانی جشن میگیریم که برای یک هدف واحد متحد شود: نجات انسان دیگر. از امدادگران خود و از حمایت امدادگران بینالمللی تشکر میکنیم.»
تیمهای امداد و نجات با استفاده از دوربین تلسکوپی توانستند تماس دائم خود با گیل فلورس را حفظ کنند و در سه روز پایانی عملیات نجات، آب و مواد مغذی مایع را از طریق مجرایی باریک به او برسانند تا بدن او در برابر فشار بیآبی دوام بیاورد.
ماریا پاز کامپوس، آتشنشان باسابقه اهل شیلی در تمام مدت عملیات با او صحبت میکرد و در ساعات پایانی روز پنجشنبه به او آرامش میداد.
در ویدئویی که چند ساعت پیش از نجات توسط آتشنشانان اهل شیلی منتشر شد، گیل فلورس در حالی دیده میشود که برای گذران وقت مشغول نقاشی است. کامپوس سپس با ملایمت از او میخواهد به دوربین نگاه کند و عینک محافظ به چشم بزند.
کامپوس به این بازمانده گفت: «میخواهم عینک را به چشم نگه داری تا ذرات ریزِ در حال سقوط وارد چشمت نشود.»
فروریختن این ساختمان بر اثر دو زمینلرزه پیاپی رخ داد که بزرگی آنها بهترتیب ۷.۲ و ۷.۵ در مقیاس ریشتر بود.
این دو زمینلرزه شدید باعث شد دهها هزار ساختمان در سراسر شمال ونزوئلا ببیند یا به کلی ویران شود، بیش از ۲۲۰۰ نفر جان خود را از دست بدهند و بیش از ۱۱۰۰۰ نفر مجروح شوند و ایالت لا گوایرا به منطقهای تبدیل شود که در ونزوئلا بیشترین آسیب را دیده است.