یک پژوهش جدید نشان میدهد زنانی که داروهای لاغری مصرف میکنند ممکن است با خطر کمتر ابتلا به سرطان پستان روبهرو باشند.
یک مطالعه جدید نشان میدهد زنانی که داروهای GLP-1 مانند اوزمپیک یا مونجارو مصرف میکنند، کمتر در معرض ابتلا به سرطان پستان قرار دارند.
آگهی
آگهی
این یافتهها که در کنگره سالانه انجمن انکولوژی بالینی آمریکا (ASCO) در سال ۲۰۲۶ ارائه شد حاصل تحلیل دادههای بیش از ۱۱۰ هزار زن ۴۵ تا ۸۰ ساله است.
الیزابت مکدونالد، استاد رادیولوژی در دانشکده پزشکی پرلمان دانشگاه پنسیلوانیا و رادیولوژیست پستان، گفت: «از منظر پژوهش در حوزه سرطان، داروهای GLP-1 جالب توجه هستند، زیرا در اصل برای درمان سرطان طراحی نشدهاند اما بر هدفها و مسیرهای گوناگونی که با بروز سرطان مرتبطاند اثر میگذارند و به همین دلیل مشتاقیم آنها را در این زمینه مطالعه کنیم.»
این مطالعه نشان داد زنانی که از داروهای GLP-1 استفاده کرده بودند صرف نظر از سن، نژاد، قومیت، شاخص توده بدنی، تراکم بافت پستان و ابتلا به دیابت، حدود ۳۰ درصد کمتر در معرض ابتلا به سرطان پستان قرار داشتند.
نویسندگان نوشتند: «شواهد گستردهای وجود دارد که نشان میدهد وزن بر خطر ابتلا به سرطان پستان تاثیر میگذارد و تغییر سبک زندگی از جمله کاهش وزن میتواند این خطر را کاهش دهد.»
پژوهشگران تاکید کردند که باید به آگونیستهای گیرنده پپتید شبه گلوکاگون ۱ (آگونیستهای GLP-1) در چارچوب وسیعتر مداخلات مربوط به وزن برای کاهش خطر سرطان توجه شود.
این داروها به کاهش وزن کمک میکنند و شاخصهای سلامت متابولیک را بهبود میدهند. آنها با تقلید از هورمونهای طبیعی که پس از خوردن غذا در روده تولید میشوند عمل میکنند و به بدن علامت میدهند تا انسولین بیشتری ترشح کند، اشتها را کاهش دهد و سطح قند خون را در حد پایین نگه دارد.
نویسندگان تاکید کردند شواهد رو به افزایشی نشان میدهد که آگونیستهای GLP-1 ممکن است فراتر از کاهش وزن نیز فایده داشته باشند، از جمله کاهش التهاب سیستمیک. این یافته باعث شده علاقه به این ترکیبات به خاطر اثرهای احتمالی پیشگیرانه از سرطان افزایش یابد.
سرطان پستان یکی از شایعترین تومورهای بدخیم در میان زنان در سراسر جهان است و التهاب در بروز و پیشرفت این سرطان نقش مهمی دارد.
التهاب در اصل پاسخی ایمنی از سوی بدن است اما وقتی طولانیمدت یا مزمن شود میتواند شرایطی ایجاد کند که به سلولهای سرطانی برای رشد، بقا یا گسترش آسانتر کمک میکند.
مکدونالد گفت: «مطالعه ما مشاهدهای بود و به طور قطعی وجود ارتباط میان داروهای GLP-1 و کاهش بروز سرطان پستان را تایید نمیکند اما به مجموعه رو به رشد شواهدی اضافه میکند که نشان میدهند بررسی این داروهای لاغری به عنوان ابزارهای احتمالی پیشگیری از سرطان ارزشمند است.»
این مطالعه فقط شامل زنانی با اضافه وزن و چاقی بود بنابراین نتایج لزوما قابل تعمیم به زنانی با وزنهای دیگر نیست.
نویسندگان همچنین یادآور میشوند زنانی که داروهای GLP-1 مصرف میکنند معمولا بیشتر برای معاینه پزشکی مراجعه میکنند و این موضوع میتواند به افزایش نرخ شناسایی سرطان منجر شود.
پژوهشگران گفتند این نتایج انجام تحقیقات بیشتری را توجیه میکند؛ تحقیقاتی بلندپروازانه که دامنه آن فقط به سرطان محدود نباشد.
آنها نوشتند: «ما پیشنهاد میکنیم به سمت انجام یک کارآزمایی تصادفی برویم تا سهگانه پیشگیری، یعنی سرطان، بیماری قلبی و تغییرات متابولیک و علائم مرتبط با یائسگی را ارزیابی کنیم.»
مطالعات دیگری که امسال در ASCO ارائه شد نیز به همین سمت اشاره دارد. یک مطالعه جداگانه در ایتالیا نشان داد زنانی که دچار سرطان پستان پیشرفته و گیرنده هورمونی مثبت بودند، یعنی شایعترین نوع سرطان پستان، و داروهای GLP-1 مصرف میکردند به طور متوسط نزدیک به ۱۹ ماه بیشتر از زنانی که این داروها را مصرف نمیکردند عمر کردند.