کراسفیت و هایروکس در زمره رشتههای ورزشی پرطرفدار و بحثبرانگیز قرار گرفتهاند. هرچند این دو رشته در نگاه اول شباهتهایی دارند، اما ساختار اجرایی و شیوه تمرین در آنها تفاوتهای چشمگیری را نشان میدهد.
در سالهای اخیر، هر دو رشته ورزشی کراسفیت و هایروکس توانستهاند ورزشکاران بسیاری را که در جستوجوی چالشهای سخت، فشرده و متنوع هستند، به خود جذب کنند.
اگرچه در ظاهر، هر دو رشته، بر ترکیبی از تمرینهای بدنی سنگین و فعالیتهای استقامتی تکیه دارند، اما اهداف اصلی و ساختار برگزاری آنها تفاوتهای گستردهای دارد.
تا جائیکه هایروکس از سال ۲۰۲۴ میلادی، به محبوبترین و پرطرفدارترین رشته ورزشی در حوزه تناسب اندام تبدیل شده و جایگاه رشته شماره یک را به دست آورده است و هر روز مخاطبان بیشتری را به سمت خود میکشاند.
البته از آن طرف نیز، کراسفیت همچنان جامعه وفادار و گسترده طرفداران خود را حفظ کرده است.
اما بررسی ویژگیهای اختصاصی این دو رشته به خوبی نشان میدهد که هر یک برای پاسخگویی به نیازها و اهداف ورزشی متفاوت طراحی شدهاند.
هایروکس دقیقا چیست؟
هایروکس یک رقابت ورزشی جامع است که دویدن را با مجموعهای از تمرینهای عملکردی و آمادگی جسمانی ترکیب میکند.
ساختار مسابقات در این رشته کاملا مشخص و استاندارد است؛ بدین صورت که شرکتکنندگان باید بهصورت نوبتی یک کیلومتر بدوند و پس از آن یکی از تمرینهای فیزیکی زیر را انجام دهند:
- هل دادن سورتمه (راندن وزنه روی زمین)،
- کشیدن سورتمه (کشیدن وزنه با طناب)،
- انجام حرکت ترکیبی برپی (Burpee: شامل اسکات، شنا و پریدن بالا)،
- دستگاه روئینگ (حرکت پارویی با دستگاه)،
- اسکی ارگ (ski erg: شبیهساز حرکت اسکی برای تمرین هوازی و بالاتنه)،
- پرتاب والبال (انداختن توپ سنگین به سمت دیوار)،
- یا حرکت لانج (گام رو به جلو با خم شدن زانوها).
هدف اصلی در هایروکس، سنجش همزمان استقامت، قدرت و سرعت در یک مسیر یکسان و استاندارد است.
مسابقات این رشته در اروپا، ایالات متحده، آسیا و استرالیا برگزار میشود و روزبهروز ورزشکاران آماتور و حرفهای بیشتری را به خود جذب میکند.
مضافا اینکه امکان شرکت بهصورت انفرادی یا تیمی و همچنین حضور در بخشهای مردان و زنان باعث شده هایروکس برای ورزشکاران در سطوح مختلف قابل دسترس باشد.
آیا رقابت در کراسفیت آسانتر از آمادهسازی برای هایروکس است؟
انتخاب میان کراسفیت و هایروکس بیش از هر چیز به هدف و سطح آمادگی ورزشکاران بستگی دارد.
هایروکس رشتهای در دسترستر محسوب میشود. این رقابت بر استقامت، استمرار و معیارهایی تمرکز دارد که بهراحتی میان ورزشکاران قابل مقایسه است.
این ویژگی باعث شده هایروکس گزینهای مناسب برای افراد مبتدی یا کسانی باشد که به چالشهای هوازی و کاردیو علاقه دارند، آن هم بدون آنکه درگیر حرکات پیچیده و تکنیکی شوند. همچنین این رشته برای ورزشکاران حرفهای نیز جذاب است، بهویژه کسانی که به دنبال ثبت بهترین زمان و شکستن رکوردهای شخصی در خط پایان هستند.
یورونیوز فارسی را در ایکس دنبال کنید
در مقابل، کراسفیت نیازمند تسلط فنی بالا و توان بدنی چندبعدی است؛ زیرا تمرینها دائما تغییر میکنند و همین موضوع هر مسابقه را به تجربهای متفاوت، غیرقابل پیشبینی و چالشبرانگیز تبدیل میکند. به همین دلیل، ورزشکاران باتجربه در کراسفیت با یک رقابت کاملتر و سختتر مواجه میشوند.
چرا بسیاری از ورزشکاران از کراسفیت به سمت هایروکس روی میآورند؟
روز به روز، شمار بیشتری از ورزشکاران و علاقهمندان کراسفیت به سمت هایروکس گرایش پیدا کردهاند.
تفاوت اصلی در استانداردسازی مسابقات است. بهطوریکه در همه جای جهان، شرکتکنندگان هایروکس یک الگوی یکسان شامل هشت کیلومتر دویدن و هشت تمرین عملکردی را پشت سر میگذارند.
این در حالی است که در کراسفیت، هر رقابت میتواند بسته به محل برگزاری متفاوت و متغیر باشد.
عامل مهم دیگر، سطح دسترسپذیری این رشته است؛ زیرا حرکات در هایروکس سادهتر و کمتکنیکتر هستند و رقابت برای تمامی سطوح ورزشی امکان پذیر است. ه
مین ویژگی باعث شده این رشته هم برای دوندگان، هم برای علاقهمندان فیتنس و هم برای افرادی که به دنبال یک چالش قابل سنجش و انگیزشی هستند، جذاب باشد.
در نهایت، رشد چشمگیر محبوبیت جهانی هایروکس که با پوشش گسترده در شبکههای اجتماعی و برگزاری رویدادهای پرهیجان تقویت شده، آن را به رشته شماره یک در این حوزه تبدیل کرده است؛ جایگاهی که پیشتر در اختیار کراسفیت بود، رشتهای که از نگاه برخی ورزشکاران گاهی بیش از حد تکنیکی و نخبهگرایانه تلقی میشود.