یک ایستگاه رادیویی مرموز فارسیزبان که از آغاز درگیریهای اخیر میان ایران، اسرائیل و آمریکا فعال شده، توجه جامعه جهانی شنوندگان رادیویی موج کوتاه را به خود جلب کرده است.
این ایستگاه، که با نام رمز «وی۳۲» (V32) شناخته میشود، پیامهای کدشدهای را پخش میکند که کارشناسان آن را بخشی از روشهای ارتباطی قدیمی جاسوسی در شرایط قطعی ارتباطات دیجیتال میدانند.
آگهی
آگهی
بر اساس گزارشهای گروه «پریوم»، مرجع بینالمللی ردیابی ایستگاههای اعداد، پخش این سیگنال از ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ آغاز شد. این تاریخ تنها چند ساعت پس از گزارشهای اولیه حملات آمریکا و اسرائیل به اهداف در خاک ایران و اعلام قطعی سراسری اینترنت توسط تهران بود.
در این پیام صدای مردی به زبان فارسی، با تکرار عبارت «توجه! توجه! توجه!»، گروههای پنجرقمی اعداد را قرائت میکند.
این الگو چندین بار در روز و در ساعتهای ثابت تکرار میشود: ۰۲:۰۰ و ۱۸:۰۰ به وقت گرینویچ. فرکانسهای اصلی ۷۹۱۰ و ۷۸۴۲ کیلوهرتز در حالت یواسبی هستند و هر پخش کامل حدود دو ساعت طول میکشد.
ایستگاههای اعداد پدیدهای شناختهشده از دوران جنگ سرد هستند. این ایستگاهها برای ارسال دستورات محرمانه به عوامل عملیاتی در کشورهای هدف طراحی شدهاند.
گیرنده با استفاده از یک کتابچه کد کاغذی ساده، بدون نیاز به هیچ دستگاه دیجیتال، پیام را رمزگشایی میکند. ردیابی این روش، به دلیل یکطرفه بودن و عدم نیاز به پاسخ، بسیار دشوار است.
کارشناسان مانند دیوید ماروگان و تونی اینگسون در مصاحبه با رسانههای بینالمللی تاکید کردهاند که این تکنیک هرگز کاملا کنار گذاشته نشده و در شرایط بحرانی مانند قطعی اینترنت، همچنان کاربردی است.
در روزهای نخست، شنوندگان در سراسر اروپا سیگنال وی۳۲ را با کیفیت خوب دریافت کردند. اما ایران بلافاصله با استفاده از جمر بابل، نوعی نویز مصنوعی که قبلا برای اختلال در پخشهای رادیویی فارسیزبان مانند صدای آمریکا یا بیبیسی فارسی به کار رفته، سعی در مختل کردن آن کرد.
فرستنده چندین بار فرکانس خود را تغییر داد و ایران نیز فرایند اخلال را دنبال کرد. با وجود این اختلالات، سیگنال همچنان فعال مانده و حتی در نقاط دورتر مانند یونان و قبرس قابل دریافت است.
تا پیش از امروز، مکان دقیق فرستنده تنها در محدوده غرب و مرکز اروپا تخمین زده میشد. اما در ۲۲ مارس ۲۰۲۶، گروه پریوم با استناد به دادههای مثلثبندی دقیق رادیویی و گزارشهای متعدد شنوندگان، مکان پخش را اعلام کرد.
مختصات ۴۸ درجه ۴۱ دقیقه ۲۶ ثانیه شمالی و ۹ درجه ۰۵ دقیقه ۱۲ ثانیه شرقی، این سیگنال را به یک منطقه محدود نظامی در نزدیکی پایگاه پچ برکس ارتش ایالات متحده در اشتوتگارت آلمان مرتبط میکند.
این منطقه در جنگل بین پادگان پانز و پچ برکس قرار دارد؛ جایی که فرماندهی عملیات ویژه اروپا و گردانهای سیگنال آمریکایی مستقر هستند. یکی از پایگاههای کلیدی نیروهای آمریکایی در اروپا است و هیچ دسترسی عمومی به این بخش ندارد.
تاکنون هیچ مقام رسمی آمریکایی، ایرانی یا اروپایی این اطلاعات را تایید یا رد نکرده است. گزارش اولیه این ایستگاه توسط فایننشال تایمز منتشر شد و رسانههایی مانند الپائیس اسپانیا نیز به آن پرداختهاند.
برخی تحلیلگران آن را بخشی از برنامههای پیشبینیشده اطلاعاتی برای حفظ ارتباط با شبکههای داخل ایران در شرایط جنگ میدانند، اما این موضوع همچنان در حد گمانهزنی است.
فعالیت وی۳۲ در حالی ادامه دارد که ایران علاوه بر جمر بابل، از یک جمر دوم با تن ۱۰۰۰ هرتزی نیز استفاده کرده است.
با این حال شنوندگان حرفهای گزارش میدهند که سیگنال هنوز قابل ردیابی است و ساختار پیامها (شامل هدرهای ثابت و ۱۸۱ گروه پنجرقمی در هر پیام) تغییر نکرده است. این ثبات فنی نشاندهنده تلاش برای حفظ الگوی منظم است.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
این در شرایطی است که در تازهترین تحول، این ایستگاه فارسی هدف حمله رادیویی دوجانبه قرار گرفته است.
به گزارش منابع علاوه بر پارازیت داخلی ایران، سیگنال ناشناخته جدیدی با تن ممتد ۱۰۰۰ هرتزی روی مدولاسیون موج کوتاه رصد شده است. این نویز برخلاف پارازیتهای معمول، بسیار دقیق و پایدار است که نشاندهنده استفاده از تجهیزات پیشرفته جنگ الکترونیک برای خفه کردن کامل صدای گوینده است.
به نظر میرسد این اقدام تازهترین تقابل مستقیم برای جلوگیری از ارسال پیامهای رمزگذاری شده به عوامل عملیاتی در ایران باشد.
همزمان کارشناسان میگویند از بین بردن کامل چنین سیگنالی تنها با یافتن و غیرفعال کردن فیزیکی فرستنده ممکن است؛ عملیاتی که در خاک یک کشور متحد ناتو بسیار پیچیده خواهد بود.