نشریه آمریکایی «تایم» در گزارشی اختصاصی به نقل از دو مقام ارشد در وزارت بهداشت ایران گفته ابعاد سرکوب معترضان در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی به قدری گسترده بوده که تریلرهای هجده چرخ جایگزین آمبولانسها شدهاند.
مجله تایم در این گزارش که بر اساس گفتگو با دو منبع داخلی وزارت بهداشت ایران تنظیم شده، پرده از آماری برداشته است که تفاوت فاحشی با روایت رسمی جمهوری اسلامی دارد.
بر اساس این گزارش، تنها در دو روز اوج درگیریها، «دستکم ۳۰ هزار نفر» در خیابانهای سراسر کشور کشته شدهاند؛ رقمی که ماشین سرکوب و تدارکات دفن و انتقال اجساد را با بنبست مواجه کرده است.
به گفته مقامات دولتی که با تایم گفتگو کردهاند، شدت کشتار در روزهای پنجشنبه و جمعه به حدی بود که ذخایر «کاور جسد» در کشور به پایان رسید.
این منابع تایید کردهاند که به دلیل حجم بالای تلفات، سیستم آمبولانس کشور فلج شده و مقامات ناچار شدهاند برای انتقال پیکر جانباختگان از تریلرهای یخچالدار هجده چرخ استفاده کنند.
در بخش دیگری از این گزارش، کارشناسان اپیدمیولوژی و تاریخنگاران کشتارهای جمعی، وضعیت ایران در ژانویه ۲۰۲۶ را با فجایع جنگ جهانی دوم مقایسه کردهاند.
لس رابرتز، استاد دانشگاه کلمبیا معتقد است شلیک مستقیم به این حجم از جمعیت در یک بازه ۴۸ ساعته تنها با واقعه «بابی یار» در سال ۱۹۴۱ (کشتار ۳۳ هزار یهودی توسط نازیها در اوکراین) قابل مقایسه است.
در حالی که پیش از این اطلاعیههای رسمی آمار جانباختگان را تا تاریخ ۲۱ ژانویه تنها ۳,۱۱۷ نفر اعلام کرده بودند، دادههای درز کرده از وزارت بهداشت نشان میدهد که آمار واقعی بیش از ۱۰ برابر رقم اعلامی است.
تایم در کنار آمار، به جنبههای انسانی فاجعه نیز پرداخته است؛ از جمله به داستان زندگی صهبا رشتیان، هنرمند ۲۳ ساله انیمیشن در اصفهان که با شلیک مستقیم گلوله جان باخت و به نمادی از این اعتراضات تبدیل شده است.
دوستانش میگویند او همیشه به شوخی میگفت: «نام من (صهبا) به معنای شراب است و در جمهوری اسلامی ممنوع هستم.» پدر صهبا در مراسم خاکسپاری او با پوشیدن لباس سفید، دخترش را «شهید راه آزادی» نامید.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
گزارش تایم تأکید میکند که علیرغم قطع کامل اینترنت توسط مقامات، حقایق این کشتار به تدریج و از طریق اتصالهای ماهوارهای استارلینک به بیرون مخابره شده است.
با وجود تلاش دستگاههای امنیتی برای پنهان کردن ابعاد ماجرا، کادر درمان در بیمارستانهای مختلف کشور از ثبت ارقامی سخن میگویند که نشاندهنده یک «جنایت علیه بشریت» در مقیاسی بیسابقه است.