نشریه فارن پالسی در مطلبی با اشاره به سرکوب بیسابقه اعتراضات در ایران به سابقه حمایت روسیه از جمهوری اسلامی در تامین فناوریهای پیشرفته سرکوب و تجهیزات نظامی پرداختهاست.
کرملین روز جمعه اعلام کرد که ولادیمیر پوتین، رئیسجمهوری روسیه، گفتگویی تلفنی با مسعود پزشکیان، رئیسجمهور ایران داشته است. دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، جزئیاتی از این مکالمه ارائه نکرد، اما اظهار داشت که پوتین به تلاشهای خود برای «کاهش تنشها در منطقه» ادامه خواهد داد.
در همین حال، کرملین اعلام کرد که ولادیمیر پوتین و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، طی یک تماس تلفنی در خصوص اوضاع خاورمیانه و مسئله ایران گفتگو کردند.
بنا بر اعلام کرملین، پوتین در این گفتگو پیشنهاد داد که روسیه برای «میانجیگری» در موضوع ایران کمک کند.
نماینده روسیه نیز در نشست اضطراری شورای امنیت سازمان ملل ضمن دفاع از جمهوری اسلامی گفت نشست شورای امنیت با هدف «توجیه دخالت آمریکا در امور داخلی ایران» انجام شده است، و افزود نیروهای خارجی تلاش دارند از شرایط ایران برای تغییر حکومت جمهوری اسلامی استفاده کنند.
مطلب منتشر شده در نشریه فارین پالسی مدعی شده که مسکو دست به مداخله مستقیم نظامی برای نجات جمهوری اسلامی نخواهد زد و این اقدام خط قرمز روسیه بهشمار میآید. در عوض، مسکو همان کاری را میکند که طی دو دهه گذشته بارها در حمایت از متحدان خود انجام داده است: تقویت ابزارهای سرکوب و محافظت از رژیم در برابر فشار خارجی.
نویسنده این مطلب مدعی شده که کرملین در فضای عمومی مثل همیشه «مداخله خارجی» را محکوم میکند و نسبت به خطر بیثباتی در منطقه هشدار میدهد. اما در پشت صحنه، نقش روسیه بسیار تعیینکنندهتر است؛ مسکو تامین کننده تجهیزات کلیدی نظامی و فناوریهای پیشرفته اختلال اینترنت در ایران است.
برای مسکو، ثبات رژیم ایران صرفا مسئله نفوذ در خارج از کشور نیست؛ بلکه با نگرانیهای روسیه از آسیبپذیری نظام دیکتاتوری حاکم بر این کشور پیوند خورده است. این همگرایی، زمینه همکاری عمیق در زمینه سرکوب جنبشهای اعتراضی را فراهم کرده است.
در دهه گذشته، ایران از فناوریهای نظارتی روسیه، دانش امنیت داخلی و تجربیات مسکو در مهار اعتراضات بهرهمند شده است. این همکاریها شامل سامانههای شنود ارتباطات، ابزارهای پیشرفته پایش، فناوریهای بازجویی و نرمافزارهایی برای ردیابی و مختلکردن شبکههای سازمانیافته اعتراضی است.
بخش زیادی از این همکاریها در قالب توافقهای دوجانبهای صورت گرفته که تحت عنوان نظم عمومی، مبارزه با تروریسم و تقویت حاکمیت ملی توجیه شدهاند؛ پوششی سیاسی برای آنچه در عمل همکاری امنیتیِ معطوف به حفظ رژیم است.
در میان این توافقها، «معاهده مشارکت راهبردی جامع ۲۰۲۵» میان دو کشور بسیار گویاست. مفاد آن بهطور خاص برای رژیمهایی طراحی شده که با ناآرامیهای داخلی مواجهاند، بهویژه در حوزههای دیجیتالی و اطلاعاتی. این معاهده خواستار همکاری در «امنیت اطلاعات بینالمللی»، هماهنگی برای مقابله با استفاده «مجرمانه» از فناوریهای اطلاعاتی، و حمایت از حاکمیت ملی در فضای اطلاعاتی است.
در عمل، این معاهده چارچوب حقوقی و سیاسی برای آن نوع کمکهایی که ایران بیش از همیشه به آن نیازمند است را فراهم میکند.
نکته قابل توجه در این معاهده، نبود هرگونه تعهد به مداخله مستقیم نظامی است. ایران و روسیه هرگز از یکدیگر انتظار مداخله نظامی در جریان بحرانهای داخلی نداشتهاند.
روسیه با سابقه طولانی فروش سلاح و تجهیزات نظامی به ایران، نقشی عمیق در معماری امنیت داخلی ایران پیدا کردهاست. پلیس ایران، بسیج و واحدهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به تفنگهای مبتنی بر طراحی کلاشینکف مجهز هستند. این همکاری در سال ۲۰۱۶ با انتقال تفنگهای AK-103 به سپاه عمیقتر شد و پس از آن، ایران تولید داخلی نمونههای مشابه به آنها را آغاز کرد.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
بر اساس نوشته فارن پالسی، نکته مهم نحوه کمک روسیه به ایران برای بر طرف کردن نقاط ضعفی است که موجهای اخیر اعتراض آشکار کردهاند. در مارس ۲۰۲۳ ، شش ماه پس از آغاز اعتراضات در پی مرگ مهسا امینی در بازداشت پلیس ، هیأتی ۱۷ نفره از ایران هشت روز را صرف بازدید از شرکتهای یک مجموعه بزرگ صنایع دفاعی روسیه کرد.
هدف این بازدید نه تجهیزات جنگ متعارف، بلکه امنیت داخلی بود: شوکرها، نارنجکهای صوتی، مواد انفجاری نفوذی و دیگر سامانههای «غیرکشنده» که برای ناتوانسازی معترضان و در عین حال مدیریت هزینههای سیاسی تلفات گسترده طراحی شدهاند. به عقیه نویسنده این مطلب، این یک خرید عادی نبود بلکه ارزیابی نیازهای امنیتی پس از بحران سیاسی جدید بود.