مردم ایران برای آزادی جان خود را به خطر میاندازند، درست مثل کریستین بارتلز، یک شاهد عینی دوران آلمان شرقی در برلین شرقی. او با یورونیوز درباره خاطراتش و همچنین توصیههایی که به معترضان در ایران دارد صحبت کرده است.
وقتی در شامگاه نهم نوامبر ۱۹۸۹ ناگهان چراغها در خیابان برونن برلین روشن شد، کریستین بارتلز هنوز نمیدانست که این لحظه قرار است تاریخساز شود. دیوار تنها چند متر با آپارتمان او فاصله داشت. او که در سال ۱۹۵۵ در برلین شرقی به دنیا آمد، زندگیاش تحت تأثیر تقسیم آلمان شکل گرفته بود.
بارتلز مانند صدها هزار نفر دیگر در ماههای قبل از سقوط دیوار، با وجود ترس از انتقام، به خیابانها آمد. او میخواست بالاخره آزاد شود. او میگوید: «اطراف برلین هزاران سرباز روسی مستقر بودند؛ یک حرکت کوچک کافی بود و همه چیز تمام میشد. و با این حال، ما همانجا ماندیم.» آن زمان هنوز مشخص نبود که اعتراضاتشان میتواند پایان سرکوب را رقم بزند یا نه.
امروز نیز زنان و مردان برای آزادی، حقوق خود و علیه سرکوب، جان خود را به خطر میاندازند. این روزها هزاران نفر در ایران به خیابانها میآیند و بسیاری از آنها به طرز فجیعی کشته میشوند.
طبق گزارش سازمان مردمنهاد آمریکایی «سازمان کنشگران حقوق بشر» بیش از ۲۵۰۰ معترض در جریان اعتراضات علیه رژیم جان خود را از دست دادهاند.
وقتی ترس عقب مینشیند
در آن زمان، مردم هر دوشنبه برای اعتراض به خیابان میآمدند و گاهی زنجیرههای انسانی تشکیل میدادند. توجه بینالمللی به مردم قوت قلب میداد و درست مثل امروز، مردم تا حدی از جهان خارج قطع بودند، حداقل به طور رسمی. در رسانههای آلمان شرقی تنها اطلاعات از پیش گزینششده وارد کشور میشد. اما بارتلز از تلویزیون آلمان غربی امید میگرفت و دلگرم میشد.
در ایران مردم حتی در شرایط سختتری مبارزه میکنند. رسانهها سانسور میشوند، اینترنت قطع شده و خشونت همهجا حاضر است. با این حال، مردم نشان دادهاند که دیگر نمیشود آنها را ترساند.
بارتلز میگوید: «وضعیت غمانگیز است، اما مکانیزمها مشابهند. سرکوب تنها تا حدی مؤثر است. سرکوب فقط تا یک نقطهای کار میکند؛ بعد از آن، کفهی ترازو به نفع مردم سنگینتر میشود.»
در آلمان، موارد اعلام همبستگی با معترضان ایرانی افزایش یافته است. رودریش کیزوِوتر، سخنگوی سیاست خارجی فراکسیون ائتلاف احزاب محافظهکار در توییتر خواستار برخورد شدیدتر با جمهوری اسلامی شده است: « آلمان باید به جای مشروعیت بخشیدن به رژیم ظالم و تروریستی ایران از طریق 'دیپلماسی'، سفیران و دیپلماتهای رژیم را اخراج کند.»
صدر اعظم، فریدریش مرتس در ایکس نوشت: «خشونت رژیم علیه مردم خودش نشانه قدرت نیست، بلکه نشانه ضعف است. این رفتار باید فوراً متوقف شود.» و افزود: «برای تأکید بیشتر، در حال کار روی تحریمهای جدید اتحادیه اروپا هستیم.»
مرتس در حاشیه سفرش به هند، پایان قریبالوقوع رژیم ملاها را نیز پیشبینی کرده است.
به فیسبوک یورونیوز فارسی بپیوندید
شجاعت میتواند مسری باشد
بارتلز میگوید: «آنچه در برلین و آلمان شرقی آن زمان جواب داد، امروز هم برای سرکوبشدگان کار میکند، یعنی دیده شدن، حضور داشتن و عمل کردن به صورت همدلانه.»
او توضیح میدهد: «هر فردی میتواند کاری انجام دهد. حتی ایستادن در خیابان یا اقدامات کوچک هم میتواند تأثیر داشته باشد.»
و میافزاید: «کافی است همه بفهمند ما تنها نیستیم. مردم بپا میخیزند.»
برای این شاهد دوران آلمان شرقی، سال ۱۹۸۹ لحظهای پر از شادی بود: «بالاخره میتوانستیم خودمان انتخاب کنیم و زندگیمان را شکل دهیم.»
او امروز نگاه واقعبینانهتری دارد و میگوید: «پس از آزادی هم مشکلاتی مثل بوروکراسی و محدودیتهای سیاسی وجود دارد، اما اصل آزادی همچنان پابرجاست.»
و برای ایران؟ او میگوید: «آرزو دارم مردم آنجا به شکل مسالمتآمیز به آزادی برسند. آرزو دارم لحظه سقوط دیوارشان به خشونت ختم نشود، بلکه به آیندهای بهتر بیانجامد.»