روایت زن اهل غزه از ۴۷ روز زندان؛ «اسرائیلی‌ها می‌خواستند ما را تحقیر کنند»

نابله زن فلسطینی
نابله زن فلسطینی Copyright Fatima Shbair/Copyright 2023 The AP All rights reserved
Copyright Fatima Shbair/Copyright 2023 The AP All rights reserved
نگارش از یورونیوز فارسی
هم‌رسانی این مطلبنظرها
هم‌رسانی این مطلبClose Button

نابله فکر می‌کرد مدرسه سازمان ملل در شهر غزه یک پناهگاه امن است تا اینکه ارتش اسرائیل وارد شد.

آگهی

او گفت که سربازان به محل هجوم بردند و به مردان دستور دادند لباس‌های خود را در‌آورند و زنان را برای تفتیش به مسجد بردند و شش هفته بازداشت آغاز شد که به گفته او همراه با ضرب و جرح و بازجویی‌های مکرر بود.

این زن ۳۹ ساله اهل غزه به شرط ناشناس ماندن از ترس دستگیری مجدد به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «سربازان بسیار خشن بودند، آن‌ها ما را کتک زدند و به زبان عبری بر سر ما فریاد می‌زدند. اگر سرمان را بالا می‌آوردیم یا حرفی می‌زدیم به سرمان ضربه می‌زدند.»

فلسطینی‌هایی که در جریان جنگ اسرائیل و حماس از سوی نیروهای اسرائیلی در غزه بازداشت شده‌اند مدعی آزار فیزیکی گسترده‌اند. مشخص نیست چند زن یا خردسال بازداشت شده‌اند.

نابله گفت که او قبل از رسیدن به زندان دیمون در شمال، جایی که دست‌کم ۱۰۰ زن در آنجا بودند، بارها در مکان‌های مختلف در بازداشتگاه‌های اسرائیل جابجا شده است. 

گروه‌های حقوق بشر می‌گویند که اسرائیل در حال «ناپدید کردن» فلسطینی‌های غزه است به‌طوریکه شماری از آن‌ها را بدون اتهام یا محاکمه بازداشت می‌کند و به خانواده یا وکلای آن‌ها محل نگهداری‌اشان را فاش نمی‌کند.

سرویس زندان اسرائیل می‌گوید که تمام «حقوق اساسی مورد نیاز به‌طور کامل از سوی زندانبان‌های آموزش دیده حرفه‌ای اعمال می‌شود.»

پس از آنکه حماس در تاریخ ۷ اکتبر با حمله به اسرائیل حدود ۱۲۰۰ نفر را کشتند و حدود ۲۵۰ نفر دیگر را گروگان گرفتند اسرائیل اعلام جنگ کرد.

از آن زمان تاکنون، نیروهای زمینی، صدها فلسطینی را برای جست‌وجوی شبه‌نظامیان مظنون و جمع‌آوری اطلاعات بازداشت کرده‌اند.

تصاویر مردان زانو زده با چشم‌بند، سرهای خمیده و دست‌های بسته خشم جهانی را برانگیخته است. سربازان اسرائیلی در شمال غزه و همچنین شهر جنوبی خان یونس، ده‌ها نفر را از مدارس و بیمارستان‌های سازمان ملل به‌طور همزمان بازداشت کرده‌اند.

ارتش می‌گوید که بازداشت شدگان را وادار می‌کنند تا لباس‌های خود را دربیاورند که دلیل آن جست‌وجوی مواد منفجره است. آن‌ها افراد بازداشتی را به اسرائیل می‌برند و در صورت بیگناهی به غزه باز می‌گردانند.

برای نابله این روند ۴۷ روز ناخوشایند طول کشید. علی‌رغم دستور تخلیه اسرائیل، نابله و خانواده‌اش تصمیم گرفتند شهر غزه را ترک نکنند زیرا معتقد بودند هیچ جای غزه امن نیست. نیروهای اسرائیلی در تاریخ ۲۴ دسامبر وارد مدرسه‌ای شدند که در آن پناه گرفته بودند. او گفت: «وحشت زده بودم. فکر می‌کردند می‌خواهند ما را اعدام و همانجا دفن کنند.»

نیروهای اسرائیلی نابله را از دختر ۱۳ ساله و پسر چهار ساله‌اش جدا کردند و او را در کامیونی که عازم تاسیساتی در جنوب اسرائیل بود سوار کردند.

ما یخ زده بودیم و مجبور شدیم روی زانو باقی بمانیم. موسیقی بلند پخش می‌‌شد، فریاد می‌زدند و ارعاب می‌کردند. می‌خواستند ما را تحقیر کنند. دستبند و چشم بند داشتیم و پاهایمان را با زنجیر بسته بودند
نابله
زن فلسطینی

نابله به آسوشیتدپرس گفت: «ما یخ زده بودیم و مجبور شدیم روی زانو باقی بمانیم. موسیقی بلند پخش می‌‌شد، فریاد می‌زدند و ارعاب می‌کردند. می‌خواستند ما را تحقیر کنند. دستبند و چشم بند داشتیم و پاهایمان را با زنجیر بسته بودند.»

نابله که بین چندین زندان جابجا شده بود گفت که مورد بازرسی و بازجویی‌های مکرر با اسلحه قرار گرفته است.

در پاسخ به سوالی درباره ارتباطش با حماس و اطلاع از شبکه گسترده تونل‌های زیرزمینی آن‌ها، بر بی‌گناهی‌اش تاکید کرد و به بازجویان گفت که یک زن خانه‌دار است و شوهرش برای رقیب حماس یعنی تشکیلات خودگردان فلسطینی کار می‌کند.

یک زن بازداشت شده دیگر که به شرط فاش نشدن نامش با آسوشیتدپرس گفت‌وگو کرد توضیح داد که نیروهای اسرائیلی در جریان معاینه پزشکی قبل از انتقال به زندان دیمون به او دستور دادند که پرچم اسرائیل ببوسد. او گفت که وقتی نپذیرفت یک سرباز موهایش را گرفت و صورتش را به دیوار کوبید.

فرد دیگری در تشریح بازداشت خود گفت که نگهبانان زندان كتسيعوت در جنوب اسرائیل روی او ادرار کرده‌اند و شاهد بازرسی‌های استریپ بوده است که در آن زندانبان‌ها زندانیان برهنه را مجبور می‌کردند نزدیک یکدیگر بایستند و دستگاه جست‌وجو را در باسن آن‌ها قرار می‌دادند.

سازمان «پزشکان برای حقوق بشر-اسرائیل» (PHR-I) در گزارشی زندان‌های اسرائیل را که در آن‌ها فلسطینی‌ها را از کرانه باختری و بیت‌المقدس شرقی نیز نگهداری می‌کنند به‌عنوان دستگاه «تلافی و انتقام» توصیف کرد. این نهاد مدعی شد که به بخش خدمات زندان این اختیار داده شده که هر گونه صلاح می‌دانند عمل کنند.

آگهی

در گزارش این سازمان به شلوغی بیش از حد زندان‌ها اشاره و گفته شده است که از زمان آغاز جنگ امتیازات مربوط به تلفن کردن به‌طور کامل به حالت تعلیق درآمده است. در برخی از زندان‌ها نیز آب و برقی وجود ندارد و زندانیان در تاریکی زندان را می‌گذرانند.

نابله هشت روز در یک مرکز ناشناخته در جنوب اسرائیل حضور داشت که اجازه دوش گرفتن نداشت و به پدهای قاعدگی دسترسی نداشت و غذا نیز کمیاب بود.

نابله گفت که یک بار نگهبانان غذای زندانیان را روی زمین پخش کردند و به آن‌ها گفتند از روی زمین غذا بخورند.

ارتش اسرائیل چه می‌گوید؟

ارتش اسرائیل می‌گوید که هر زندانی در بدو ورود، لباس، پتو و یک تشک دریافت می‌کند. ارتش شلوغ بودن سلول‌ها را رد می‌کند و می‌گوید که زندانیان دسترسی کافی به توالت، غذا، آب و مراقبت‌های پزشکی دارند.

ارتش اسرائیل در پاسخ به درخواست آسوشیتدپرس برای اظهارنظر گفت: «رفتار خشونت آمیز و خصمانه با بازداشت شدگان که در ادعاها وجود دارد ممنوع است. ما با رفتار نامناسب برخورد می‌کنیم.»

آگهی

نابله گفت که در مدت بازداشت هرگز با وکیل یا قاضی صحبت نکرده است. طبق بازنگری در قوانین اسرائیل در زمان جنگ، تمام بازداشت شدگان غزه‌ای می‌توانند به مدت ۴۵ روز بدون اتهام یا محاکمه در بازداشت بمانند.

زندانیان فلسطینی به سازمان «پزشکان برای حقوق بشر-اسرائیل» (PHR-I) گفتند که مراقبت‌های پزشکی کافی حتی برای کسانی که تحت درمان انسولین یا شیمی‌درمانی هستند وجود ندارد.

طبق گزارش یک سازمان مدافع حقوق زندانیان فلسطینی، یازده نفر از هفت اکتبر تاکنون در بازداشتگاه‌های اسرائیل جان خود را از دست داده‌اند.

سرنوشت نابله با ورود به زندان دیمون بهبود یافت. او در آنجا با زنان فلسطینی بازداشت شده از کرانه باختری دیدار کرد.

وی گفت که زنان مهربان بودند. زندان برق و دوش آب گرم داشت. بازجوی او تعجب کرد که چرا او را بازداشت کرده‌اند.

آگهی

یک ماه و نیم پس از بازداشت یکی از مدیران زندان اعلام کرد که نابله به همراه حدود ۲۰ زن دیگر آزاد خواهند شد. اتوبوس‌های اسرائیلی آن‌ها را به گذرگاه غزه رساندند و در آنجا به پناهگاه‌های سازمان ملل در شهر جنوبی رفح منتقل شدند.

او نمی‌تواند به شهر غزه جایی که خانواده‌اش در آنجا هستند سفر کند.

او یکی از آخرین بازجویی‌هایش را به یاد آورد که بازجویش گفته بود که تو اینجا نسبت به غزه زندگی بهتری داری.

هم‌رسانی این مطلبنظرها

مطالب مرتبط

بایدن از ارتش آمریکا خواست توزیع هوایی مواد غذایی و تدارکات بر فراز غزه را آغاز کند

شلیک اسرائيل به مردم نیازمند غذا در نوار غزه؛ «۸۰ درصد مجروحین مورد اصابت گلوله قرار گرفته‌اند»

رهبران سازمان‌های خبری خواستار حفاظت از رسانه‌ها و خبرنگاران در غزه شدند