یک تیم بینالمللی آهنگران در حال بازسازی یک لنگر از دوران وایکینگها است؛ با استفاده از فنون و موادی که گفته می شود بیش از هزار سال پیش به کار می رفت.
دانشجویان و مدرسان مدرسه ملی آهنگری بریتانیا برای شرکت در یک پروژه باستانشناسی تجربی به اگرسبورگ در شمال دانمارک سفر کردهاند؛ دژی که یکی از بزرگترین دژهای حلقهای متعلق به دوره وایکینگها در این کشور است.
آگهی
آگهی
این گروه در کنار کورههای شعلهور در حال ساخت لنگری از آهن بلومری هستند؛ مادهای که با گدازش سنگآهن در کورهای کوچک و نه از طریق فرایندهای مدرن صنعتی تولید فولاد به دست میآید.
طرح این لنگر بر اساس تحلیلهای پرتو ایکس از لنگرهای اوایل قرون وسطی تهیه شده است. پژوهشگران با این روش میتوانند خطوط جوش و انواع مختلف آهن بهکاررفته در اشیای اصلی را تشخیص دهند و به این ترتیب آهنگران میتوانند فنونی را که برای ساخت آنها استفاده میشده بازسازی کنند.
اعضای گروه همچنین از پمپهای دستی هوا و سوخت متناسب با دوره تاریخی استفاده میکنند تا دانشجویان درکی عینی از چالشهایی به دست آورند که صنعتگران وایکینگ با آنها روبهرو بودهاند.
ارنستاس یاکوباوسکاس، تکنسین این پروژه، میگوید این تجربه نشان میدهد چرا آهنگران وایکینگ ناچار شدند فنون خاصی را برای کار با مواد در دسترس خود توسعه دهند.
این پروژه در دژ اگرسبورگ انجام میشود؛ استحکامی استراتژیک که حدود سال ۹۸۰ میلادی در دوران حکومت هارالد بلوتوث، پادشاه دانمارک، ساخته شد. موقعیت این دژ به وایکینگها امکان دسترسی به لیمفیورد، آبراههای مهم که دریای بالتیک را به دریای شمال پیوند میدهد، میداد.
پس از تکمیل، قرار است این لنگر روی یک قایق کار بازسازیشده از اوایل قرون وسطی نصب شود؛ قایقی که بر اساس قایق گیسلینگه، کشفشده در دانمارک در سال ۱۹۹۳، بازآفرینی شده است.
پژوهشگران امیدوارند این تجربه تصویری روشنتر از مهارت و هنر نهفته در اشیایی به دست دهد که به دریانوردان وایکینگ امکان میداد در سراسر اروپا سفر کنند، تجارت کنند و دست به یورش بزنند.
برای تماشای روند بازسازی این لنگر، ویدیوی بالا را ببینید.