در حالی که شهر کالی هنوز از زمینلرزهای با بزرگای ۷.۴ که ۱۰ اوت رخ داد در حال بازیابی است، آندرس سولومون، موسیقیدان ۴۶ ساله اهل این شهر به ساکنان محله کپری که از زلزله آسیب دیده است آغوش رایگان پیشنهاد میکند. او زیر درختان، کنار تابلوی مقواییای مینشیند که روی آن نوشته شده «آغوش اینجاست» و «شاد باش». سولومون میگوید میخواسته در کنار کمکهای مادی که به این منطقه میرسد، حمایت عاطفی هم فراهم کند؛ به حرف مردم گوش بدهد، آنها را در آغوش بگیرد و کمک کند بخشی از درد چیزی را که آن را «ضربه روحی جمعی» توصیف میکند، تخلیه کنند.
این حرکت ساده آندرس سولومون به نمادی کوچک اما چشمگیر از تسلی در میان آوار و فلزهای درهمپیچیده تبدیل شده است؛ در حالی که ساکنان، داوطلبان و رهبران جامعه در اطراف گرد هم میآیند و تیمهای نجات همچنان به جستوجو و آواربرداری ادامه میدهند.
این زمینلرزه که از آن به عنوان قویترین زلزله قرن حاضر در کلمبیا یاد میشود، دستکم ۲۶۵ نفر را کشته و جوامع را با فقدان و بلاتکلیفی روبهرو کرده است. سولومون ۱۳ اوت گفت مردم باید همانطور که داوطلبان شانهبهشانه مشغول آواربرداری هستند، در کنار هم با واقعیت این فاجعه روبهرو شوند. لیدا آریاس، رئیس کنفدراسیون انجیلی کلمبیا، گفت تماشای این رنج دشوار است و خواستار دعا و نیز اقدام عملی شد.