از قدیمیترین شهر اروپایی که همواره مسکونی بوده تا ریوییرای بلغارستان، اینها جاهایی هستند که شاید هفتاد و یکمین دوره در آنها برگزار شود.
بلغارها شاید هنوز در حال جشنگرفتن پیروزی آخر هفته خود در یوروویژن باشند؛ ما هم شخصا از نمایشگرهای ایستگاههای اتوبوس که «Bangaranga» را نشان میدهند (منبع به زبان انگلیسی) خوشمان آمده است، اما کار برای آماده شدن جهت میزبانی هفتاد و یکمین دوره این رقابت از همین حالا آغاز شده است.
آگهی
آگهی
گذشته از پایتخت، صوفیه، سه شهر بزرگ دیگر هم برای جانشینی وین اعلام آمادگی کردهاند: پلودیف، بورگاس و وارنا.
اوتم میلوشف، وزیر فرهنگ، در گفتوگو با تلویزیون ملی بلغارستان (منبع به زبان انگلیسی) گفت: «پایتخت و امکاناتی که صوفیه عرضه میکند، بدون تردید در جایگاه نخست است، اما آنچه یکشنبه رخ داد، یعنی اعلام تمایل جدی و بلندپروازانه سه شهر بزرگ بورگاس، پلودیف و وارنا، نشانهای مثبت است.»
در گذشته معمولا پایتختها میزبان این رقابت بودهاند، اما با توجه به این که دورههای اخیر در شهرهایی مانند روتردام، تورین، لیورپول و مالمو برگزار شده، چندان دور از ذهن نیست اگر بلغارستان ترجیح بدهد نورافکن را بر مقصدی دیگر بیندازد.
در این گزارش نگاهی داریم به شهرهای میزبان بالقوه؛ هرکدام از آنها پیش از آن که یوروویژن در سال ۲۰۲۷ به آن شهر برسد هم ارزش سفر کردن دارد.
صوفیه
صوفیه که در دوران باستان «سردیکا» نامیده میشد، زمانی یکی از شهرهای مهم رومی در این منطقه بود. برای آشنا شدن با این تاریخ میتوانید به ویرانههای فراوان شهر سر بزنید؛ بخشی از آنها را حتی هنگام عبور از ایستگاه متروی سردیکا میبینید.
در دوران مدرن، صوفیه به یکی از پایگاههای اصلی هنر خیابانی بدل شده و بیش از ۱۰۰ نقاشی دیواری عظیم و بیشمار کارهای کوچکتر عملا در هر گوشه شهر دیده میشود. از جذابترین نمونهها میتوان به تفسیر مدرن بزکو از افسانه قدیس جرج و همچنین اثر «شعله درونی» از گروه ۱۴۰ آیدیز اشاره کرد که ادای دینی است به آتشنشانان شهر.
از آنجا که شهر در دامنه کوه ویتوشا قرار گرفته، صوفیه مقصد مناسبی برای علاقهمندان اسکی هم هست. در ماههای ژانویه و فوریه میتوانید برای اسکی شبانه زیر نورافکنها به اینجا بیایید.
پلودیف
پلودیف که شواهدی از سکونت انسانی در آن به سال ۶۰۰۰ پیش از میلاد بازمیگردد، قدیمیترین شهر اروپا است که به طور پیوسته مسکون بوده و برای دوستداران تاریخ یک مقصد دیدنی تمامعیار محسوب میشود.
این شهر روی و میان هفت تپه بنا شده و در بالای یکی از آنها، یعنی نبتتپه، میتوانید در میان بقایای دیوارهای شهر و قلعه قدم بزنید. اینجا بهویژه هنگام غروب خورشید طرفداران زیادی دارد که البته بیدلیل هم نیست.
با این حال، دیدنیترین جاذبه از نظر من تئاتر رومی فیلیپوپولیس است؛ یکی از سالمترین تئاترهای باستانی رومی در جهان که نام خود را از فیلیپ دوم، پدر اسکندر مقدونی و بنیانگذار شهر گرفته است. جالبتر این که این تئاتر هنوز هم برای کارکرد اصلی خود استفاده میشود و گنجایش حدود ۶ هزار تماشاگر را دارد.
وارنا
وارنا پس از صوفیه و پلودیف سومین شهر بزرگ بلغارستان است و در ریوییرای بلغارستان، در ساحل دریای سیاه، واقع شده است.
این شهر یک تفریحگاه ساحلی مهم به شمار میرود و بلغارها در تابستان برای آفتابگرفتن در ساحلهای شنی آن به اینجا میآیند.
اما وارنا فقط به خاطر ساحلهایش مقصدی محبوب نیست؛ این شهر به خاطر تاریخ باستانشناسی خود هم شناخته میشود. در اینجا ویرانههای چشمگیر رومی وجود دارد، از جمله چهارمین مجموعه بزرگ حمامهای رومی در اروپا.
شاید چشمگیرترین مکان، با این حال، نکروپولیس وارنا باشد؛ جایی که قدیمیترین طلای کارشده جهان در آن کشف شد. این گنجینه که قدمتش به حدود ۴۶۰۰ تا ۴۲۰۰ پیش از میلاد میرسد، امروز در موزه باستانشناسی وارنا در معرض دید عموم است.
بورگاس
بورگاس هم در ریوییرای بلغارستان قرار دارد، اما این شهر همانقدر که به خاطر ساحلهایش معروف است به دلیل دریاچههای پیرامونش هم شناخته میشود.
در اینجا بزرگترین دریاچه کشور، یعنی دریاچه بورگاس، را مییابید و میتوانید به دریاچه آتناسوفسکو هم سر بزنید؛ جایی که به لطف جلبکهایی که در آن رشد میکنند آب رنگی صورتی به خود گرفته است.
و البته هیچ شهر بلغاری بدون چاشنی تاریخ کامل نمیشود؛ شهر باستانی نسبر که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده و در اصل یک سکونتگاه تراکیایی بوده، تنها ۳۰ کیلومتری بیرون از بورگاس قرار دارد.