این اقدام قرار است فرصتهای تازهای برای تماشای پرندگان، ردیابی حیاتوحش و پیادهروی برای گردشگران محیطزیست فراهم کند، همزمان که قزاقستان میکوشد تعادل اکولوژیک را احیا کند.
قزاقستان، که از بزرگترین و سرسبزترین کشورهای جهان است، از برنامه خود برای گسترش پارکهای ملی خبر داده است.
بر اساس این طرح، تا سال ۲۰۳۵ حدود ۲۰ هزار کیلومتر مربع دیگر به اراضی حفاظت شده کشور اضافه میشود و مساحت کل به حدود ۳۳۲ هزار کیلومتر مربع میرسد؛ رقمی که از مساحت مناطق حفاظت شده در لهستان یا ایتالیا بیشتر است.
قزاقستان که بسیاری آن را زادگاه سیب میدانند، به خاطر دشتهای پهناور استپی، دره سرخ و چشمگیر چارین، کوههای باشکوه آلتای و دریاچه کایندی با جنگل غرق شدهاش نیز شهرت دارد.
این کشور آسیای میانه به فرهنگ کوچنشینی، بهویژه شکار با عقاب، هم شناخته میشود و لقب «سرزمین کوچگران» را گرفته است.
با این حال این کشور هنوز نسبت به ظرفیتهایش، بهویژه در میان گردشگران ماجراجو و طبیعتدوست، کمتر مورد بازدید قرار میگیرد؛ موضوعی که با اضافه شدن عرصههای سبز جدید انتظار میرود تغییر کند.
چرا قزاقستان پارکهای ملی خود را گسترش میدهد؟
قزاقستاندر چند سال اخیر سرمایهگذاری زیادی برای احیای تعادل بومشناختی و ترویج گردشگری پایدار انجام داده است.
به همین دلیل، طرح گسترش پارکهای ملی بخشی از راهبرد گستردهتری برای حفظ تنوع زیستی با عنوان «طرح حفاظت و بهرهبرداری پایدار از تنوع زیستی برای سالهای ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۵» است.
هدف این برنامه حفاظت از مناظر منحصربهفرد کشور است؛ از تپههای شنی بادخیز بیابان آرال کاراکوم گرفته تا قلههای پوشیده از برف تیانشان و جنگلهای کارکارالی.
این طرح شامل افزایش پوشش جنگلی نیز میشود و طبق آن حدود ۸ هزار کیلومتر مربع جنگل باید کاشته یا احیا شود، و همچنین مناطق حفاظت شده موجود گسترش مییابد.
این برنامه همچنین تنوع زیستی و حیات وحش کمنظیر قزاقستان را تقویت خواهد کرد. در حال حاضر در این کشور بیش از ۶ هزار گونه گیاهی و حدود ۲۳۰ گونه جانوری وجود دارد. شماری از آنها مانند گوزن بخارا، پلنگ برفی و غزال گواتردار در معرض خطر انقراض قرار دارند.
این روند میتواند به پیشرفت قابل توجه گردشگری نیز منجر شود و راههای تازهای برای تماشای حیات وحش و پرندهنگری، همراه با پیادهروی در جنگل، بگشاید.
همچنین امکان احیای زیستبومهایی مانند حوضه دریاچه آرال نیز وجود دارد که میتواند به ترویج اکوتوریسم پایدار کمک کند. این کشور هماکنون در بستر خشک شده دریاچه آرال درخت ساکسول میکارد تا از آسیب بیشتر جلوگیری کند.
این برنامهها به معنای بهبود زیرساختهای گردشگری نیز هست؛ از جمله ایجاد مرکزهای بازدیدکنندگان، افزایش سایتهای گلمپینگ و مسیرهای پیادهروی و کوهپیمایی، همراه با نصب علایم راهنمایی بیشتر، بهویژه در مناطق ایل-آلاتاو و دریاچههای کولسای.
تمرکز بیشتری نیز بر اسبسواری و اکو روستاهای دورافتاده خواهد شد و راهنمایان گردشگری بیشتری برای این تجربهها آموزش میبینند.
قزاقستان همچنین برای احیای زیستگاههای طبیعی در حال بازگرداندن شماری از گونههای حیات وحش، از جمله ببر، کولان و اسب پرژوالسکی به طبیعت است.