ساخت فرودگاه جدیدی که زمان سفر به ماچو پیچو را به شکل چشمگیری کاهش دهد، سالهاست در دستور کار برنامهریزان قرار دارد.
ماچو پیچو بزرگترین جاذبه گردشگری پرو است و در سال ۲۰۲۴ بیش از یک و نیم میلیون بازدیدکننده داشت.
انتظار میرود این رقم شاید از سال آینده به شدت افزایش یابد، چون فرودگاه جدید رسیدن به دژ باستانی اینکاها را بسیار آسانتر خواهد کرد.
هرچند این خبر برای گردشگران خوشایند است (رسیدن به این محوطه به دشواریاش معروف است)، ساکنان منطقه و باستانشناسان مدتهاست علیه این پروژه ساختوساز اعتراض میکنند.
سفر طولانی تا ماچو پیچو
در حال حاضر مسافرانی که میخواهند بقایای ماچو پیچوی متعلق به قرن پانزدهم را ببینند، باید مسیر طولانیای را طی کنند.
بیشتر آنها ابتدا در فرودگاه لیما در پایتخت پرو فرود میآیند و سپس پرواز داخلی به کوسکو میگیرند. بعد از آن باید با قطار یا اتوبوس خود را به آگواس کالینتس (شهر ماچو پیچو) برسانند و از آنجا با یک سفر ۲۵ دقیقهای با اتوبوس یا با پیادهروی تا دژ بالا بروند.
گزینه دیگر، پیادهروی چهارروزه در رشتهکوه آند است.
برای بعضی از مسافران این مسیر طولانی بخشی از تجربه سفر است، بهویژه با توجه به این که دژ عمدا در ارتفاعات و در جنگل ابری آمازون پنهان ساخته شده بود.
اما برای خیلیها چنین سفر طولانیای عملا امکانپذیر نیست.
طرح ساخت فرودگاه جدید برای ماچو پیچو
طرح فرودگاه جدیدی که زمان رسیدن به ماچو پیچو را به شدت کاهش میدهد، سالهاست در دست بررسی است.
پس از دههها تاخیر، کمبود بودجه و رسواییهای فساد، حالا به نظر میرسد روند کار سرانجام سرعت گرفته است.
فرودگاه بینالمللی چینچرو قرار است در حومه شهر تاریخی کوهستانی چینچرو ساخته شود و به این ترتیب مسافران از توقف در لیما و کوسکو بینیاز میشوند.
این یعنی صرفهجویی در چندین ساعت سفر.
تاکنون فعالیت چندانی در محل ساختوساز دیده نشده، اما مقامها اکنون اعلام کردهاند این فرودگاه اواخر سال ۲۰۲۷ تکمیل خواهد شد.
فرودگاه جدید میراث اینکاها را تهدید میکند
این فرودگاه جدید طوری طراحی شده که سالانه تا هشت میلیون مسافر را جابهجا کند و به نوشته بیبیسی میتواند شمار بازدیدکنندگان منطقه را تا ۲۰۰ درصد افزایش دهد.
حامیان طرح از رونق اقتصادی در این منطقه کمتر توسعهیافته، از ایجاد شغل در مرحله ساخت گرفته تا اقامتگاهها و خدمات گردشگری، استقبال میکنند.
اما جوامع بومی، باستانشناسان و فعالان حفاظت از محیط زیست از همان ابتدا نسبت به خطرهای فرهنگی و زیستمحیطی هشدار دادهاند.
در ماچو پیچو از پیش سقف ظرفیت روزانه با یک سیستم رزرو سختگیرانه اعمال شده، چون این محوطه با مشکل ازدحام روبهرو است.
باستانشناسان هشدار میدهند افزایش بازدیدکنندگان فشار سنگینی بر ویرانههای شکننده وارد خواهد کرد. به گفته منتقدان، هواپیماها مجبور خواهند بود در ارتفاع پایین از فراز شهر نزدیک اولانتایتامبو و پارک باستانشناسی آن عبور کنند و این میتواند به شکلی جبرانناپذیر به آثار اینکاها آسیب بزند.
مخالفان فرودگاه همچنین بر خطرهایی که این طرح متوجه دره مقدس اطراف میکند تاکید دارند.
این چشم انداز که در قرن پانزدهم قلب بزرگترین امپراتوری جهان بود، پر از جادهها، سازهها، شبکههای آبیاری و یک معدن نمک اینکایی است که بسیاری از آنها هنوز هم مورد استفاده قرار میگیرد.
زمینهایی که باید برای ساخت فرودگاه تخلیه شود، به طور مستقیم این میراث را تهدید میکند.
ناتالیا مجلوف، تاریخنگار هنر پرویی در دانشگاه کمبریج، در سال ۲۰۱۹ به روزنامه گاردین گفت: «این چشم انداز ساخته دست انسان است؛ سکوها و مسیرهایی دارد که توسط اینکاها طراحی شدهاند. ساخت یک فرودگاه در اینجا آن را نابود میکند.»
فرودگاه جدید کمبود آب را تشدید خواهد کرد
به گفته فعالان حفاظت از محیط زیست، سنتهای کشاورزی و چشم انداز طبیعی منطقه هم در معرض خطر است.
بیبیسی گزارش میدهد از زمان اعلام فرودگاه جدید، خانوادههای ذرتکار اطراف چینچرو شروع به فروش زمینهای کشاورزی خود کردهاند.
رفتوآمد هواپیماها و خودروها به فرودگاه چهره منطقه را به طور اساسی تغییر خواهد داد و هتلها و اقامتگاهها جای میراث کشاورزی اطراف را میگیرند.
این نگرانی نیز وجود دارد که ساختوساز با کاهش حوزه آبریز دریاچه پیورای، مشکل کمبود آب را تشدید کند؛ دریاچهای که شهر کوسکو تقریبا نیمی از آب مورد نیاز خود را از آن تامین میکند.
سامانههای مدیریت پسماند نیز همین حالا تحت فشار است و زیرساخت بازیافت عملا وجود ندارد.
مخالفان فرودگاه اکنون تنها امیدوارند که همان طور که در دهههای گذشته رخ داده، روند ساختوساز همچنان با مانع و تاخیر روبهرو شود.