جف بزوس: برای نجات زمین باید ماه را مستعمره کنیم

جف بیزوس روز چهارشنبه روی صحنه ویواتک در پاریس رفت تا استدلال کند که بشریت باید به ماه و در نهایت فراتر از آن کوچ کند؛ نه فقط برای اکتشاف، بلکه برای نجات زمین از پیامدهای فناوری و صنعت.

آگهی

آگهی

جف بیزوس، بنیان‌گذار آمازون و رئیس هیات‌مدیره بلو اوریجین، که در نشستی در کنار دیو لیمپ مدیرعامل بلو اوریجین و با اجرای مایک ماسیمینو فضانورد پیشین ناسا صحبت می‌کرد، استدلال کرد که انتقال صنایع سنگین از زمین به فضا تنها سناریویی است که در آن رشد اقتصادی و حفظ محیط زیست می‌توانند همزمان ادامه پیدا کنند.

بیزوس گفت: «سیاره باغ‌مان می‌تواند به وضعیت پیش از انقلاب صنعتی برگردد.»

او ادامه داد: «تنها از این نظر است که جهان امروز بدتر از ۵۰۰ سال پیش است... در واقع می‌توانیم هر دو را داشته باشیم.» او تاکید کرد که کیفیت زندگی برای تمام بشریت بهبود یافته، اما در عوض سیاره آسیب دیده است.

پیام او درباره ترتیب کارها روشن بود: ماه قبل از مریخ می‌آید و پریدن از روی این مرحله اشتباه است.

او استدلال کرد که نزدیکی ماه، که در سه روز و نیم می‌توان به آن رسید، باعث می‌شود تقریبا در هر زمان در دسترس باشد، نه مثل مریخ که هر دو سال یک بار امکان سفر به آن فراهم می‌شود، و گرانش کمِ آن نیز ماه را به یک سکوی میانی حیاتی تبدیل می‌کند.

بیزوس گفت: «وقتی از مراحل می‌پرید، در واقع کار را سریع‌تر نمی‌کنید. این خودش نوعی موهبت است؛ این‌قدر به زمین نزدیک است.»

او یادآور شد موادی که از سطح ماه بلند می‌شوند برای هر کیلوگرم ۲۸ برابر انرژی کمتری نسبت به مواد پرتاب‌شده از زمین نیاز دارند. این رقم باعث می‌شود ماه نه فقط یک مقصد، بلکه تامین‌کننده بالقوه ماموریت‌های عمیق‌تر فضایی باشد.

او درباره برنامه آپولو هم صریح بود: فرودهای اولیه روی ماه به دلیل ملاحظات ژئوپولیتیک و رقابت با اتحاد شوروی جلو افتاد و با صرف بودجه‌ای تا حدود ۴.۵ درصد از بودجه فدرال آمریکا محقق شد؛ مدلی که در نهایت غیرقابل‌دوام بود.

به گفته او، آنچه بلو اوریجین اکنون در پی آن است از اساس متفاوت است؛ نه یک دو سرعت ناشی از رقابت، بلکه شکل‌گیری یک حضور دائمی مبتنی بر ضرورت.

او گفت: «اینکه قبلا به ماه رفته‌ایم مهم نیست؛ مهم ماندگار شدن است، اینکه آنجا بمانیم. اکنون زمان مناسبی است؛ وقت آن است واقعا وارد این کار شویم و برای ماندن برویم.»

به روایت بیزوس، منطق اقتصادی ماه به همان اندازه قانع‌کننده است که منطق زیست‌محیطی آن.

یخ آب موجود در ماه که از مدار قابل تشخیص است و به‌زودی از نزدیک بررسی خواهد شد می‌تواند به اکسیژن مایع، یکی از پیشران‌های کلیدی سفرهای اعماق فضا، تبدیل شود و با کسری از هزینه ارسال از زمین به مدار فرستاده شود.

سطح ماه که در طول چهار و نیم میلیارد سال گذشته زیر بمباران شهاب‌سنگ‌ها بوده تقریبا همه مواد معدنی لازم برای ساخت زیرساخت در فضا را در خود دارد.

چشم‌انداز بلندمدتی که او ترسیم کرد بسیار گسترده بود: زیستگاه‌های بزرگ فضایی از نوعی که نخستین بار فیزیکدان جرارد اونیل در دهه ۱۹۷۰ پیشنهاد داد، جایی که هزاران یا حتی میلیون‌ها نفر در مدار زندگی و کار می‌کنند؛ زیرساخت‌های محاسباتی که در فضا ساخته می‌شود، انرژی خورشیدی که بیرون از جو تولید می‌شود و تراشه‌هایی که خارج از زمین ساخته و پاسخ‌ها از آنجا به زمین مخابره می‌شود.

پس از آن نوبت مریخ و مقاصد دورتر خواهد بود، اما فقط زمانی که زیرساخت ماهی مستقر شده باشد.

او گفت: «ما روی مریخ و جاهای دیگر مستعمره خواهیم ساخت. ماه یک گام نخستین مهم است.»

بیزوس از این حضور عمومی همچنین برای صحبت درباره «پرومته»، شرکت هوش مصنوعی که سال گذشته هم‌بنیان‌گذاری کرده، استفاده کرد؛ شرکتی که او آن را ابزاری برای فشرده‌سازی چرخه مهندسی توصیف کرد؛ ابزاری که می‌تواند یک برنامه توسعه ده‌ساله را ابتدا به پنج سال، بعد دو سال و در نهایت یک سال کاهش دهد.

او گفت برخلاف مدل‌های زبانی بزرگ که بر متن آموزش می‌بینند، پرومته بر پایه داده‌های تخصصی مهندسی ساخته شده که برای طراحی اشیای فیزیکی مناسب است و هدف آن شتاب‌دادن چشمگیر به آهنگ اختراع و نوآوری است.

او سخنانش را با خوش‌بینی همیشگی‌اش به پایان رساند. به گفته او، ثروت تمدن‌ها همیشه با اختراع پیش رفته است؛ از اختراع گاوآهن در ۶ هزار سال پیش تا موتور بخار، و اکنون بشر در غنی‌ترین مقطع تاریخ از نظر فرصت برای نوآوری قرار دارد.

او گفت: «هر جوانی امروز باید بسیار هیجان‌زده باشد. هیچ‌گاه زمان بهتری برای کارآفرین شدن وجود نداشته است.»