سیاستمداران حزب سوسیالدموکرات و اتحادیه مسیحی نیز میگویند بسیاری از مردم در ایستگاههای قطار آلمان، حتی کارکنان، احساس ناامنی میکنند. یک جرمشناس توضیح میدهد چرا در این ایستگاهها خشونت بیش از دیگر مکانهاست.
در ایستگاه مرکزی فرانکفورت آم ماین، شرکت راه آهن دویچه بان حتی در داخل قطارها هم درباره جیببران هشدار میدهد. مسافرانی که از ایستگاه خارج میشوند، چه بخواهند چه نخواهند، با رنج و فلاکت معتادانی روبهرو میشوند که در خیابان کایزرشتراسه و اطراف آن پرسه میزنند. پلیس اغلب در محل حضور دارد، اما اگر از بیرون نگاه کنیم، در سالهای گذشته تغییر چندانی دیده نمیشود.
آگهی
آگهی
آمار مربوط به خشونت در ایستگاههای قطار آلمان بسیاری از مسئولان را نگران کرده است. پلیس فدرال آلمان از آخر همین هفته حضور خود را در ایستگاههای قطار ده شهر بزرگ این کشور تقویت کرده است. با این حال، فرانکفورت در موضوع جرم در ایستگاههای قطار در صدر این فهرست قرار ندارد.
در سال ۲۰۲۵، بیش از همه ایستگاه مرکزی لایپزیگ با ۸۵۹ مورد جرم خشونتآمیز، ایستگاه مرکزی دورتموند با ۷۳۵ مورد و ایستگاه مرکزی برلین با ۶۵۴ مورد، بیشترین میزان درگیری با جرم و خشونت را داشتهاند.
آخرین موردی که به شدت شوکبرانگیخت، حمله مرگبار به یک مامور قطار در یک قطار منطقهای در ایالت راینلاند فالتس در فوریه گذشته بود. پس از آن بحثی درباره ابعاد حملات علیه کارکنان دویچه بان درگرفت.
کارشناس: هیچ ایستگاه قطاری در آلمان «منطقه ممنوعه» نیست
بر اساس آمار پلیس، در مجموع در سال گذشته ۲۷ هزار و ۸۰۰ مورد جرم خشونتآمیز در ایستگاههای قطار ثبت شده است. در این میان ۹۸۰ مورد حمله با چاقو و بیش از ۲۲۰۰ مورد جرم جنسی به ثبت رسیده است. ۵۶۶۰ مورد از اعمال خشونت علیه ماموران پلیس فدرال صورت گرفته است. به گفته پلیس، در میان متهمان، شمار افرادی که تابعیت آلمانی ندارند به طور محسوسی بیشتر از شهروندان آلمانی است.
دیرک بایر، جرمشناس، توضیح میدهد که ایستگاههای قطار را میتوان «کانونهای جرم» دانست. به گفته او، خشونت در ایستگاهها بهویژه به این دلیل به چشم میآید که حضور پلیس در آنجا پررنگتر است و رسانهها بیشتر درباره آن گزارش میدهند. او تاکید میکند: «از نظر من هیچ ایستگاه مرکزی قطار در آلمان وجود ندارد که بتوان آن را منطقه ممنوعه دانست.»
در واقع، درست روبهروی ایستگاه مرکزی فرانکفورت نیز بسیاری از مردم، از جمله خانوادهها و زنان، بدون مشکل در فروشگاههای لوازم آرایشی و بهداشتی و در سوپرمارکت خرید میکنند.
پلیس در ایستگاههای قطار به جای کنترلهای مرزی
گونتر کریگز، نایبرئیس فراکسیون حزب دموکرات مسیحی در بوندستاگ، میخواهد با اقدامهای فنی مانند نصب دوربینهای بیشتر، امنیت عمومی در ایستگاههای قطار را افزایش دهد و در عین حال بار کاری پلیس را کاهش دهد. به گفته او، در این باره در حال حاضر درون احزاب ائتلافی گفتوگوهایی در جریان است.
حزب «آلترناتیو برای آلمان» (آ اف د) ایستگاههای قطار آلمان را «فضاهای ترس» مینامد و خواستار مجازاتهای سختگیرانهتر، اخراج قاطعتر مهاجران و حضور پررنگتر پلیس است.
مارسل امریش، سخنگوی امور داخلی حزب سبزها، معتقد است نظارت ویدیویی هرچند میتواند مفید باشد، اما نمیتواند جایگزین حضور پلیس در محل شود. او میگوید دولت به جای تقویت حضور در ایستگاههای قطار، هزاران مامور پلیس فدرال را صرف «کنترلهای مرزی پرهزینه، بیفایده و غیرقانونی» میکند.
ممنوعیت حمل سلاح و مصرف الکل در ایستگاههای قطار
به گزارش روزنامه «زوددویچه سایتونگ»، اکنون از جمعه تا یکشنبه ممنوعیت حمل سلاح در ایستگاه مرکزی مونیخ و ایستگاه شرقی پایتخت ایالت بایرن و نیز در ایستگاههای مرکزی نورنبرگ، رگنسبورگ و روزنهایم اعمال میشود. بر این اساس، در آخر هفته حمل چاقو یا ابزارهای خطرناک در این ایستگاهها مجاز نیست. به نوشته زوددویچه، نیروهای پلیس میتوانند بدون نیاز به دلیل مشخص، افراد را متوقف کنند، مورد پرسش قرار دهند و بازرسی بدنی انجام دهند.
ممنوعیت مصرف الکل در ایستگاه مرکزی کلن از ماه آوریل اجرایی شده و اکنون این ممنوعیت در ایستگاههای بن، دوسلدورف، دویسبورگ، اسن، دورتموند و مونستر نیز اعمال میشود.
شرکت دویچه بان در ایستگاههای خود حق اعمال مقررات داخلی دارد و به همین دلیل میتواند مقرراتی مانند ممنوعیت مصرف الکل را اجرا کند.
با این حال، خشونت در ایستگاههای قطار به هیچ وجه پدیدهای صرفا آلمانی نیست؛ همان طور که تازهترین حمله با چاقو در وینترتور در سوئیس نشان میدهد.