سیاستمداران حزبهای سوسیالدمکرات و دموکراتمسیحی میگویند بسیاری از مردم و کارکنان در ایستگاههای قطار آلمان احساس ناامنی میکنند؛ یک جرمشناس توضیح میدهد چرا در این مکانها خشونت بیشتر از جاهای دیگر است.
در ایستگاه مرکزی راهآهن فرانکفورت، دویچهبان حتی داخل قطارها هم درباره جیببرها هشدار میدهد. مسافرانی که از ایستگاه خارج میشوند، خواه ناخواه با فلاکت معتادان به مواد مخدر روبهرو میشوند که در خیابان کایزرشتراسه و اطراف آن پرسه میزنند. پلیس اغلب در محل حضور دارد، اما اگر از بیرون نگاه کنید، در سالهای گذشته تغییر چشمگیری دیده نمیشود.
آگهی
آگهی
اما آمار مربوط به خشونت در ایستگاههای راهآهن آلمان بسیاری از مسئولان را نگران کرده است. از آخر هفته گذشته پلیس فدرال حضور خود را در ایستگاههای راهآهن در ده شهر بزرگ آلمان افزایش داده است. با این حال، فرانکفورت در فهرست شهرهایی که ایستگاههایشان بیشترین جرم را دارد در صدر قرار ندارد.
در سال ۲۰۲۵ بیش از همه، ایستگاه مرکزی لایپزیگ با ۸۵۹ مورد جرم خشن، ایستگاه مرکزی دورتموند با ۷۳۵ مورد و ایستگاه مرکزی برلین با ۶۵۴ مورد از نظر جرموجنایت تحت تاثیر قرار بودند.
آنچه اخیرا به شدت افکار عمومی را تکان داد، حمله مرگبار به یک مامور قطار در یکی از قطارهای منطقهای ایالت راینلاند-فالتس در فوریه گذشته بود. پس از آن، بحثی درباره ابعاد حملات علیه کارکنان دویچهبان درگرفت.
کارشناس: «هیچ ایستگاه راهآهنی در آلمان منطقه ممنوعه نیست»
بر اساس آمار پلیس، در مجموع سال گذشته ۲۷ هزار و ۸۰۰ جرم خشن در ایستگاههای راهآهن رخ داده است. در این میان ۹۸۰ مورد حمله با چاقو ثبت شده و بیش از دو هزار و ۲۰۰ مورد جرم جنسی به ثبت رسیده است. پنج هزار و ۶۶۰ مورد از این اعمال خشونتآمیز علیه ماموران پلیس فدرال بوده است. به گفته پلیس، در میان مظنونان تعداد افراد غیرآلمانی به طور محسوسی بیشتر از شهروندان آلمانی بوده است.
درک بایر، جرمشناس، ایستگاههای راهآهن را «کانونهای جرموجنایت» توصیف میکند. این کارشناس در گفتوگو با روزنامه «ولت» توضیح میدهد که خشونت در ایستگاهها بیش از جاهای دیگر به چشم میآید، چون حضور پلیس در آنجا بیشتر است و رسانهها هم بیشتر درباره آن گزارش میدهند. او میگوید: «از نظر من هیچ ایستگاه راهآهن بزرگی در آلمان وجود ندارد که بتوان آن را منطقه ممنوعه نامید».
در واقع، درست روبهروی ایستگاه مرکزی فرانکفورت، بسیاری از مردم از جمله خانوادهها و زنان بدون مشکل در فروشگاههای لوازم آرایشی و بهداشتی و سوپرمارکت خرید میکنند.
پلیس در ایستگاههای راهآهن به جای کنترلهای مرزی
گونتر کریگز، نایبرئیس فراکسیون حزب دموکرات مسیحی (CDU) در بوندستاگ میخواهد با تدابیر فنی مانند نصب دوربینهای بیشتر، امنیت عمومی در ایستگاههای راهآهن را افزایش دهد و همزمان فشار کاری بر پلیس را کاهش دهد. به گفته او، در حال حاضر درون احزاب ائتلافی درباره این موضوع گفتوگو میشود.
حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) ایستگاههای راهآهن آلمان را «فضاهای ترس» مینامد و خواستار مجازاتهای سنگینتر، اخراجهای قاطعانهتر و حضور پررنگتر پلیس است.
مارسل امریش، سخنگوی سیاست داخلی حزب سبزها، معتقد است که نظارت ویدیویی میتواند مفید باشد، اما نمیتواند جای حضور ماموران پلیس در محل را بگیرد. او میگوید دولت به جای تقویت حضور در ایستگاهها، هزاران مامور پلیس فدرال را برای «کنترلهای مرزی گران، بیفایده و غیرقانونی» به کار میگیرد.
ممنوعیت حمل سلاح و مصرف الکل در ایستگاههای راهآهن
به گزارش روزنامه «زوددویچه سایتونگ»، از این پس از جمعه تا یکشنبه در ایستگاه مرکزی مونیخ و ایستگاه اوستبانهوف این شهر و همچنین در ایستگاههای مرکزی نورنبرگ، رگنسبورگ و روزنهایم ممنوعیت حمل سلاح برقرار است. به این ترتیب آخر هفتهها همراه داشتن چاقو یا ابزارهای خطرناک در این مکانها مجاز نیست. به نوشته زوددویچه، ماموران میتوانند افراد را حتی بدون دلیل مشخص متوقف، بازجویی و بازرسی کنند.
ممنوعیت مصرف الکل در ایستگاه مرکزی کلن (Hbf) از ماه آوریل اجرا شده و اکنون برای ایستگاههای بن، دوسلدورف، دویسبورگ، اسن، دورتموند و مونستر هم اعمال میشود.
شرکت راهآهن آلمان در ایستگاههای خود حق مالکیت دارد و به همین دلیل میتواند مقررات داخلی خود مانند ممنوعیت مصرف الکل را در آنجا به اجرا بگذارد.
در عین حال، خشونت در ایستگاههای راهآهن به هیچ وجه پدیدهای صرفا آلمانی نیست؛ همان طور که تازهترین حمله با چاقو در وینترتور در سوئیس نشان میدهد.