نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا از سهشنبه شب آغاز میشود؛ اما اگر فکر میکنید تمام هیجان فقط داخل زمین است، بهتر است نگاهی هم به پشتپرده مالی این رقابتها بیندازید.
در حالی که همه نگاهها به ۲۲ بازیکنی است که دنبال توپ میدوند، اینجا رقابتی دیگر هم در جریان است؛ نبردی میان مدلهای متفاوت برای ساخت یک امپراتوری جهانی در دنیای ورزش.
آگهی
آگهی
در یک سو، پاریسنژرمن قرار دارد؛ باشگاهی که تحت مالکیت «قطر اسپورتس اینوستمنتس» از یک تیم فوتبال فراتر رفته و به یک برند جهانی سبک زندگی تبدیل شده است. در مرکز این پروژه، ناصر الخلیفی قرار دارد؛ چهرهای که به نماد نفوذ سرمایهگذاریهای خارجی در فوتبال اروپا تبدیل شده است.
حریف آنها بایرن مونیخ است؛ نمونه کلاسیک مدل آلمانی. بر اساس قانون ۵۰+۱، کنترل باشگاه همچنان در اختیار اعضا باقی میماند و هیچ سرمایهگذار خارجی نمیتواند بهتنهایی مدیریت آن را به دست بگیرد. هرچند اخیرا بحثهایی درباره لغو این قانون مطرح شده، اما بایرن همچنان بر پایه نظم مالی و ساختار صنعتی خود اداره میشود؛ مدلی که با همکاری شرکتهایی مانند آدیداس، آئودی و آلیانتس شکل گرفته است.
اما رقابت چهارشنبه، صحنه تقابل مدلهای آمریکایی است. اتلتیکو مادرید که تا سال ۱۹۹۲ بهعنوان «باشگاه مردم» شناخته میشد، در سالهای اخیر دگرگونی کامل ساختاری را تجربه کرده است. پس از خرید اکثریت سهام توسط شرکت سرمایهگذاری آمریکایی «آپولو اسپورتس کپیتال» و انتقال بازیهای خانگی به ورزشگاه «ریاض ایر متروپولیتانو»، این باشگاه به ترکیبی از سرمایه والاستریت و همکاری سعودی تبدیل شده است.
در سوی دیگر، آرسنال قرار دارد؛ یکی از مهمترین داراییهای استن کرونکه در امپراتوری اقتصادیاش. کرونکه که از بزرگترین مالکان زمین در آمریکاست، فقط روی خرید بازیکن تمرکز ندارد، بلکه نگاهش به باشگاه بخشی از یک پروژه بزرگتر است. در مدل او، ورزشگاه صرفا محل برگزاری بازی نیست، بلکه نقطه مرکزی برای توسعههای گسترده شهری و سرمایهگذاریهای املاک به حساب میآید.
در نهایت، چه طرفدار سرمایهگذاری لوکس قطری باشید، چه مدل مشارکتی آلمانی یا سرمایهگذاری خصوصی آمریکایی، نیمهنهایی این هفته چیزی فراتر از فوتبال است؛ رقابتی میان فلسفههای اقتصادی مختلف.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
و البته، گفته میشود که قرار است کمی هم فوتبال بازی شود.