یک تحلیل جدید نشان میدهد روشهای درمانی ذهنوبدن میتواند به افرادی که با پیامدهای ماندگار درمان سرطان زندگی میکنند برای مدیریت خستگی، درد و مشکلات خواب کمک کند.
یک مطالعه جدید نشان میدهد تمرینهای تنفسی، مدیتیشن و تمرینهای تایچی و چیگونگ خستگی و درد را در مبتلایان به سرطان که درمان اصلی خود را به پایان رساندهاند اما همچنان دستکم از پریشانی روانی متوسط رنج میبرند، کاهش میدهد.
آگهی
آگهی
تایچی و چیگونگ، یک روش کهن چینی مبتنی بر پیوند ذهن و بدن که حرکات آرام و روان را با توجه بیشتر به احساسات بدنی و تنفس ترکیب میکند، همچنین کیفیت خواب را بهبود بخشید؛ مشکلی که بیشتر بیماران سرطانی با آن روبهرو هستند.
کن تاب، فردی که از سرطان جان به در برده و در این کارآزمایی شرکت کرده است، گفت: «درمان ذهن و بدن در پیمودن این مسیر بسیار ناخوشایند کمک بزرگی بوده است» و افزود که اکنون «میتواند روز را با احساس تازگی و انعطافپذیری آغاز کند».
تعداد نجاتیافتگان سرطان مانند تاب رو به افزایش است. لیندا ای. کارلسون، استاد دانشگاه کلگری و پژوهشگر اصلی این مطالعه، در یک اطلاعیه خبری گفت: «هر چه میگذرد تعداد بیشتری از مبتلایان به سرطان در بلندمدت زنده میمانند، اما اغلب با عوارض طولانیمدتی دستبهگریباناند که مدیریت آنها دشوار است».
در این کارآزمایی بالینی نزدیک به ۶۰۰ نفر با انواع تشخیصهای قبلی سرطان، از جمله سرطان پستان، پروستات، دستگاه گوارش، ریه و بسیاری انواع دیگر شرکت کردند. حدود نیمی از شرکتکنندگان دچار سرطان در مراحل ابتدایی بودند.
شرکتکنندگان یا خود یکی از دو برنامه «بهبود سرطان مبتنی بر ذهنآگاهی» یا «تایچی و چیگونگ» را انتخاب کردند یا به طور تصادفی در یکی از آنها قرار گرفتند. گروه فهرست انتظار به عنوان گروه کنترل عمل کرد.
برنامه بهبود سرطان مبتنی بر ذهنآگاهی شامل یوگا، مدیتیشن و بحثهای گروهی حضوری به مدت ۹ هفته بود. گروه تایچی و چیگونگ به مدت ۱۱ هفته حرکات ریتمیک و روان را همراه با آگاهی از تنفس و مجموعهای از مهارتهای شناختی، از جمله تمرکز، افزایش آگاهی بدنی و تصویرسازی تمرین کردند.
پیتر وین، نویسنده ارشد مقاله و مدیر مرکز اوشر برای سلامت تلفیقی در مجموعه پزشکی ماس جنرال برایگام، گفت: «هم برنامه بهبود سرطان مبتنی بر ذهنآگاهی و هم تایچی/چیگونگ به شرکتکنندگان کمک کرد برخی از شایعترین و سنگینترین چالشهای پس از درمان سرطان، از جمله خستگی، درد و در مورد تایچی/چیگونگ دشواریهای خواب را مدیریت کنند» و افزود که این یافتهها «ارزش رویکرد جامعنگر به مراقبت از نجاتیافتگان سرطان را تقویت میکند».
درد از دو جنبه سنجیده شد: شدت و میزان اختلال در فعالیتهای روزمره. هرچند تاثیر این دو برنامه بر شدت درد و اختلال ناشی از آن اندک بود، اما جنبه روانی درد در گذر زمان با هر دو روش بهبود پیدا کرد. پژوهشگران همچنین دریافتند که نشانههای اختلال ناشی از درد، مشکل خواب و خستگی تمایل دارند در کنار هم بروز کنند؛ بنابراین وقتی یکی از این علائم بهتر میشود، دو علامت دیگر نیز بهبود مییابند.
سینتیا گود، که در برنامه ۱۱ هفتهای تمرینهای تایچی و چیگونگ شرکت کرده است، گفت: «اگر چنین تمرینهایی از همان ابتدا در روند درمان گنجانده شود، میتواند به تعداد زیادی از افراد کمک کند».