دستکم ۵۷۶۴ مرگ اضافی در فرانسه در جریان موج گرمای رکوردشکن ماه گذشته ثبت شد که مرگبارترین رویداد گرمایی این کشور از سال ۲۰۰۳ تاکنون بود.
طبق یک بولتن (منبع به زبان انگلیسی)که روز چهارشنبه از سوی سازمان سلامت عمومی فرانسه سانته پوبلیک فرانس منتشر شد، بین 17 ژوئن و 2 ژوئیه 21674 نفر جان خود را از دست دادند، در حالی که در حالت عادی انتظار میرفت در همین بازه زمانی 15910 مرگ ثبت شود. بر خلاف موجهای گرمای پیشین، مرگ و میر اضافی بسیار فراتر از مسنترین گروههای سنی گسترش پیدا کرد.
آگهی
آگهی
این نهاد این تلفات را بالاترین سطح مرگ و میر اضافی کلی ثبتشده در یک موج گرما از سال 2003 تاکنون توصیف کرد، هرچند هنوز کمتر از موج گرمای سال 2003 است که نزدیک به 15000 نفر را در فرانسه کشت.
موج گرمای ماه ژوئن در اروپا نه فقط به دلیل آغاز زودهنگام، بلکه به خاطر شدت و طول مدت خود نیز استثنایی بود و تقریباً تمام جمعیت فرانسه را، در حالی که مدارس و محلهای کار همچنان به طور کامل فعال بودند، در معرض دماهای بسیار بالا قرار داد.
سانته پوبلیک فرانس اعلام کرد که برای نخستین بار مرگ و میر اضافی کلی که هنوز به طور روشن به گرما نسبت داده نشده است، در همه گروههای سنی از 15 سال به بالا مشاهده شده است؛ «موضوعی که نشاندهنده شدت استثنایی و طولانی شدن مواجهه کل جمعیت با گرماست»، این نهاد با بیسابقه خواندن این یافته افزود.
افراد 75 ساله و بالاتر حدود دو سوم آمار موقت مرگ را تشکیل میدهند و دستکم 3719 مرگ اضافی به آنها مربوط میشود، اما این نهاد افزایش قابلتوجهی را نیز در میان بزرگسالان جوانتر برآورد کرده است.
میزان مرگ و میر در همه مکانها، از جمله بیمارستانها، منازل شخصی و خانههای سالمندان افزایش یافت و تقریباً نیمی از این مرگها در بیمارستانها رخ داد.
در این بولتن تاکید شده است که این نتایج بر لزوم تقویت اقدامات پیشگیری پیش از آنکه دما به سطوح بحرانی برسد، دلالت میکند.
این سازمان گفت این پیامدها اهمیت اجرای تدابیر مدیریت و پیشگیری برای کاهش تاثیر گرما بر جمعیت را، بدون آنکه منتظر بروز پیامدهای بهداشتی بمانیم، برجسته میکند.
دادههای مقدماتی کشورهای اروپای غربی در اوایل ژوئیه حاکی از آن بود که در جریان این موج گرما بیش از 4000 مرگ اضافی در جریان موج گرما رخ داده است.
در پایان ژوئن، دفتر اروپایی سازمان جهانی بهداشت از دولتها خواست گرمای شدید را یک بحران سلامت به رسمیت بشناسند و آمادگی نظامهای سلامت را تقویت کنند.