مطالعات دانشمندان نشان میدهد که روابط انسانی و اجتماعی فرد بر روی وضعیت سلامت او تاثیر میگذارد. روابطی که میتواند عاشقانه، دوستانه و حتی خانوادگی باشد.
پژوهشگران بر این باورند که پیوندهای اجتماعی نزدیک و حمایت عاطفی میتواند سلامت جسمی را بهبود بخشد، تابآوری در برابر استرس را افزایش دهد و حتی شاید به طول عمر بیشتر منجر شود. با این حال، برخی تحقیقها نشان میدهند که ازدواج یا داشتن شریک زندگی ممکن است مزایای خاصی برای سلامت به همراه داشته باشد.
شانون مارکوس، پزشک اورژانس در دانشگاه تگزاس آمریکا میگوید: «افراد متاهل به طور متوسط عمر طولانیتری دارند و سالهای بیشتری را در سلامت سپری میکنند.»
به گفته او بخشی از این موضوع احتمالا به این دلیل است که افراد سالمتر بیشتر ازدواج میکنند و ازدواج خود را حفظ میکنند. اما خود رابطه نیز میتواند از طریق حمایت اجتماعی، کاهش انزوا، عادات سالمتر و وجود فردی که به شما بگوید «بهتر است این موضوع را بررسی کنی»، به سلامت کمک کند.
البته این بدان معنا نیست که بدون شریک زندگی نمیتوان کاملا سالم بود یا اینکه ماندن در یک ازدواج ناموفق برای سلامتی مفید است.
شانون مارکوس میگوید: «ازدواجهای پایدار و بلندمدت با کاهش خطر مرگومیر مرتبط هستند، اما صرفا متاهل ماندن برای دههها بهطور خودکار سلامت را بهبود نمیبخشد؛ بهویژه اگر رابطه به طور مزمن تنشزا یا از نظر عاطفی سرد و بیروح باشد.»
در ادامه، چند نمونه از تاثیر وضعیت تاهل بر سلامت و تندرستی آمده است.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
چگونه ازدواج میتواند سلامت را بهبود بخشد؟
بیماریهای قلبی
به گفته لورن جی. هسن، متخصص قلب در مرکز پزشکی وکسنر دانشگاه ایالتی اوهایو، افراد متاهل در مقایسه با افراد مجرد، طلاق گرفته یا کسانی که همسر خود را از دست دادهاند، کمتر به بیماریهای قلبی-عروقی از جمله حمله قلبی، سکته مغزی و مرگ ناشی از بیماری قلبی مبتلا میشوند.
با این حال علت این موضوع میتواند این باشد که ازدواج نوعی شاخص حمایت اجتماعی است. کیم اسمولدرن، استاد پزشکی و روانپزشکی و هممدیر برنامه نتایج پزشکی عروقی در دانشکده پزشکی ییل، میگوید: «ما میدانیم که حمایت اجتماعی میتواند خطرات و پیامدهای مرتبط با سلامت، از جمله بیماریهای قلبی-عروقی را کاهش دهد.»
شانون مارکوس خاطرهای از اوایل دوران کاری خود نقل میکند: او با مردی روبرو شد که درست بیرون درب اورژانس دچار حمله قلبی شدید شد. او میگوید: «بعدا مشخص شد که او ساعتها از درد قفسه سینه شکایت داشت و همسرش مرتبا از او میخواست به بیمارستان برود، در حالی که او اصرار داشت که احتمالا چیز مهمی نیست.»
به گفته شانون مارکوس، این مرد به شکل شگفتانگیزی زنده ماند. وی میگوید: «اگر حتی کمی بیشتر صبر کرده بود، احتمالا نتیجه کاملا متفاوت میشد. پافشاری همسرش به احتمال زیاد جان او را نجات داد.»
سلامت روان
به گفته میچل هیل، رواندرمانگر در گروه رواندرمانی ساوتل در لسآنجلس، یک ازدواج رضایتبخش میتواند از طریق همراهی، حمایت عاطفی و مالی، افزایش احساس ثبات و ساختن زندگی مشترک با فردی که عمیقا دوستش دارید، سلامت روان را نیز بهبود بخشد.
او توضیح میدهد: «این عوامل زمینهساز شادی، صمیمیت، خنده و دیگر احساسها و تجربههای مثبت در زندگی روزمره هستند.»
میچل هیل میگوید عواملی که یک رابطه را موفقیتآمیز میکنند، احترام، صداقت، ارتباط موثر و توانایی مدیریت احساسات در ازدواج و سایر روابط متعهدانه هستند.
به گفته شانون مارکوس، مردان از نظر سلامت بیشتر از زنان از ازدواج سود میبرند. یکی از دلایل ممکن این است که رفتارهای پرخطر در مردان پس از ازدواج کاهش مییابد و در روابط دگرجنسگرایانه، زنان معمولا بیش از آنچه دریافت میکنند، مسئولیت مراقبت از سلامت و حمایت عاطفی را بر عهده میگیرند.
همچنین باید توجه داشت که بیشتر پژوهشهای انجامشده درباره ازدواج و سلامت فقط روابط میان زن و مرد را بررسی کردهاند. اسمولدرن میگوید برای مشخص شدن اینکه آیا این مزایا در روابط همجنسگرایانه نیز وجود دارد یا نه، تحقیقات بیشتری لازم است.
کاهش خطر ابتلا به سرطان
بر اساس مطالعهای در سال ۲۰۲۶، ازدواج با کاهش خطر ابتلا به سرطان ارتباط دارد. پژوهشگران با بررسی هشت سال داده از ۱۲ ایالت آمریکا و مجموعا بیش از ۱۰۳ میلیون نفر، رابطه میان خطر سرطان و وضعیت تاهل را بررسی کردند. مردان و زنانی که هرگز ازدواج نکرده بودند، نسبت به کسانی که در مقطعی از زندگی ازدواج کرده بودند، میزان بیشتری از ابتلا به سرطان را نشان دادند.
پائولو اس. پینیرو، نویسنده این پژوهش و استاد اپیدمیولوژی سرطان در مرکز جامع سرطان سیلوستر دانشگاه میامی فلوریدا میگوید: «خود ازدواج مستقیما از سرطان پیشگیری نمیکند، اما ظاهرا بر عوامل اجتماعی، رفتاری، تولیدمثلی و مرتبط با مراقبتهای بهداشتی تاثیر میگذارد.»
او توضیح میدهد: «یکی از راههای نگاه کردن به این موضوع این است که ازدواج نوعی "مدیر غیررسمی سلامت" در اختیار فرد قرار میدهد؛ شریکی که میتواند رفتارهایی مانند سیگار کشیدن یا مصرف الکل را کنترل کند، عادات سالمتر را تشویق کند و فرد را به انجام مراقبتهای پیشگیرانه و غربالگری ترغیب کند.»
به گفته پائولو اس. پینیرو، سرطانهایی مانند سرطان دهانه رحم، سرطان مقعد و سرطان دهان از جمله مواردی هستند که بیشترین تفاوت را بر اساس وضعیت تاهل نشان دادهاند. این امر احتمالا به این دلیل است که زوجهای متاهل بیشتر به مراقبتهای پیشگیرانه، از جمله آزمایشهای غربالگری منظم مانند آزمایش پاپ اسمیر، اهمیت میدهند و در صورت مشاهده نتایج غیرطبیعی، پیگیری بیشتری انجام میدهند.
ازدواج همچنین معمولا به معنای داشتن شرکای جنسی کمتر است. پائولو اس. پینیرو میگوید این موضوع خطر مواجهه با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) را کاهش میدهد؛ ویروسی که میتواند عامل این نوع سرطانها باشد.
چرا هر ازدواجی برای سلامت مفید نیست؟
در حالی که یک رابطه حمایتی میتواند مانند یک شبکه ایمنی زیستی عمل کند، یک رابطه پرتنش و پر از درگیری ممکن است دقیقا نتیجه معکوس داشته باشد.
شواهد نشان میدهد کیفیت ازدواج عامل اصلی است. سطوح بالای حمایت عاطفی با وضعیت بهتر شاخصهای خطر قلبی-عروقی مانند التهاب، تغییر ضربان قلب، فشار خون و ضربان قلب مرتبط است.
در مقابل، لورن جی. هسن میگوید استرس زناشویی به ویژه در زنان خطر بیماریهای قلبی-عروقی را افزایش میدهد. او میافزاید: «نارضایتی از ازدواج و کیفیت پایین رابطه با افزایش خطر فشار خون بالا، حمله قلبی و حتی مرگومیر ناشی از بیماریهای قلبی ارتباط دارد.»
روابط ناسالم میتوانند سلامت روان را نیز تحت تاثیر قرار دهند. شانون مارکوس میگوید: «در مقایسه با ازدواجهای سالم، ازدواجهای پرتنش یا مملو از درگیریهای مزمن با خواب نامناسبتر و نرخ بالاتر اضطراب و افسردگی همراه هستند.»
میچل هیل نیز اضافه میکند که روابطی که در آنها خشونت خانگی وجود دارد، خطر آسیبهای جسمی و روانی و علائم ماندگار ناشی از تروما را افزایش میدهند. همچنین ازدواج گاهی میتواند موانع خروج از رابطهای را که بانارضایتی همراه است یا حتی خطرناک است بیشتر کند.
آیا مجرد بودن نیز مزایایی دارد؟
پژوهشها نشان میدهند افراد مجرد معمولا زمان بیشتری برای ورزش و فعالیتهای بدنی دارند که میتواند اثر مثبتی بر سلامت آنها داشته باشد. این در حالی است که داشتن یک شبکه حمایتی اجتماعی قوی، حتی خارج از روابط عاشقانه، نیز از سلامت قلب محافظت میکند.
علاوه بر این، میان شادی و طول عمر ارتباط وجود دارد؛ بنابراین مجرد بودن همراه با رضایت و خوشحالی ممکن است حتی به عمر طولانیتر منجر شود.
به گفته شانون مارکوس، چه افراد متاهل و چه مجردها، همگی از مزایای دوستیهای عمیق، روابط خانوادگی نزدیک، مشارکت اجتماعی و شبکههای حمایتی عاطفی بهرهمند میشوند. این عوامل با کاهش خطر مرگومیر، سلامت روان بهتر، عملکرد قویتر سیستم ایمنی و تابآوری بیشتر در برابر استرس ارتباط دارند.
بنابراین، اگرچه ازدواج با برخی مزایای سلامتی همراه است اما مهمترین عامل برای سلامت و خوشبختی، رضایت از وضعیت زندگی خود و داشتن روابط حمایتی و معنادار است؛ فارغ از اینکه این وضعیت در شرایط تاهل یا تجرد پدید آمده باشد.