به گفته کارشناسان پاکسازی جنگلهای مرتفع برای چرای دام و کشاورزی این گونه را در معرض خطر قرار دادهاست و بقای آن را تهدید میکند.
در اعماق رشتهکوههای آند در اکوادور، یک جنگل کهن آخرین پناهگاه در برابر پیشروی فعالیتهای انسانی ایستاده است. اینجا ذخیرهگاه یاناکوچا است؛ آخرین پناه برای پافلگ سیاهسینه (Eriocnemis nigrivestis)، مرغمگسی کوچکی که در آستانه انقراض قرار دارد.
این پرنده نمادینِ کیتو که فقط ۹ سانتیمتر طول دارد، از گونههای بهشدت در معرض تهدید جهان است. به گفته اتحادیه بینالمللی حفاظت از طبیعت، جمعیت جهانی آن به ۱۵۰ تا ۲۰۰ فرد کاهش یافته است.
ذخیرهگاه یاناکوچا که ۲۵ سال پیش به دست بنیاد جوکوتوکو تاسیس شد، به کانونی برای تنوع زیستی آندی تبدیل شده است.
«حفاظت از یک اکوسیستم کامل»
پائولا ویلالبا، کارشناس حفاظت از طبیعت، میگوید: «فهمیدیم که در حال حفاظت از یک اکوسیستم کامل هستیم، نه فقط از یک گونه.»
این پرنده بهآسانی با «شلوار» سفیدِ پرهایی که دور پاهایش را پوشانده تشخیص داده میشود؛ تضادی آشکار با سینه مشکیِ براق و عمیق و بالهای سبزِ برنزی. با وجود زیباییاش، بقایش در خطر است، زیرا جنگلهای مرتفع برای چرای دام و کشاورزی پاکتراشی میشوند.
شرلی فارینانگو از بنیاد پرندگان و حفاظت از طبیعت میگوید فشار در بالاترین حد قرار دارد، چون پافلگ در جایگاه زیستیِ محدودی میان ارتفاع ۳۰۰۰ تا ۳۵۰۰ متر از سطح دریا زندگی میکند. او افزود: «این بازه ارتفاعی زمینِ مرغوبی است که به اراضی کشاورزی تبدیل میشود.»
در دامنههای آتشفشان پیچینچا، ۴۵ کیلومتر شمالغربی کیتو، حفاظتگران اکنون به تکاپو افتادهاند تا این جنگلِ پوشیده از ابر را احیا کنند.
برای «کوچکترین پریهای» آند، این درختان انبوه فقط یک زیستگاه نیستند، بلکه آخرین سنگرشاناند.