بیستمین دوره این جشنواره بهانهای شده تا امسال با روزهای بیشتر و سالنهای افزوده برگزار شود؛ پر از آثار تازه و کلاسیک در هراسناکترین جشنواره سینمایی پرتغال.
اگر از روز پنجشنبه ۳ تا ۱۳ این ماه در مرکز لیسبون قدم بزنید، ممکن است خطر شنیدن فریادهایی را که از داخل یک سالن سینما میآید به جان بخرید: ماراتن دیگری از فیلمهای ترسناک با بازگشت MOTELX آغاز میشود، این بار در قالبی گستردهتر. برای نخستین بار جشنواره ده روز ادامه دارد و با افزودن یک پایگاه دوم، یعنی سینماتک پرتغال، در کنار خانه همیشگیاش، سینمای سائو ژورژه، فضای بیشتری به دست میآورد. این گسترش بیدلیل نیست؛ یک عدد رند برای جشن گرفتن در کار است: دوره بیستم.
آگهی
آگهی
این جشنواره به مدیریت ژوائو مونتیرو و پدرو سوتو به مرحلهای از پختگی قابل توجه رسیده و از نخستین دورهاش در سال ۲۰۰۷ به تدریج بر اهمیتش افزوده شده است.
امسال در جلسه افتتاحیه فیلم Drag (ایالات متحده) ساخته راویو اولمن و گرگ یاگلنیتزر با تهیهکنندگی دنی دویتو روی پرده میرود. برنامه شامل یک بخش بزرگداشت برای کارگردان ایتالیایی سرجیو مارتینو، استاد ژانر giallo، است که برای دریافت «تندیس استاد وحشت» به لیسبون میآید و نیز گرامیداشت صدمین سالگرد تولد راجر کورمن، مهمان دوره ۲۰۱۷، که این بار در قالب تجلیل از همسرش، جولی کورمن، یکی دیگر از میهمانان افتخاری جشنواره، انجام میشود. جایزه نوئمیا دلگادو که MOTELX آن را سال گذشته بنیانگذاشت تا از زنانی که در این ژانر برجسته شدهاند قدردانی کند، امسال به کارگردان پرتغالی-سوئدی سولویگ نوردلوند میرسد؛ فیلمسازی که آثاری چون Aparelho Voador a Baixa Altitude (۲۰۰۲) را بر اساس نوشتهای از جی. جی. بالارد ساخته است.
در بخش «Serviço de Quarto» که پر سر و صداترین فیلمها در آن گرد آمدهاند، آثاری چون Fuck My Son! (ایالات متحده) به کارگردانی تاد روهال دیده میشود؛ فیلمی که جشنواره آن را «یک کمدی درجه ایکس با سلیقهای نازل» معرفی میکند، AnyMart (ژاپن) ساخته یوسوکه ایواساکی که روی تاریک دنیای کار در ژاپن را به تصویر میکشد، و نیز دو محصول مشترک بلژیک و فرانسه: Species_,_یک اثر body horror از ماریون لو کرولر و The Birthday Party ساخته لئا میسیوس با بازی مونیکا بلوچی. این دو فیلم همچنین در کنار Bloody Tennis اثر نیکیاس خریسوس (آلمان)، Bodyhackers ساخته کارلوس کونسیسان (پرتغال)، Ferine اثر آندریا کورسینی (ایتالیا)، No Rest for the Wicked از کاسپر کاله (دانمارک) و The Rest of It ساخته ماریا مارتینس بایونا (بریتانیا/اسپانیا/نروژ) نامزد دریافت جایزه Meliès d'Argent برای بهترین فیلم اروپایی هستند.
MOTELX امسال یک مجموعه نمایش ویژه نیز برای پرده بزرگ در نظر گرفته است که به سینمای وحشت در کشورهای اروپای شرقی در دوران حکومت رژیمهای کمونیستی میپردازد؛ بخشی با عنوان گمشده در اروپا: وحشت پشت پرده آهنین که در آن فیلمهایی از شوروی، یوگسلاوی، چکسلواکی و جمهوری دموکراتیک آلمان به نمایش درمیآید. در پایان، فرصتی هم برای دیدن یا دوباره دیدن چند کلاسیک فراهم میشود؛ از جمله نسخه ۱۹۷۹ Nosferatu با کارگردانی ورنر هرتسوگ و بازی کلاوس کینسکی در نقش اصلی یا فیلم بدنام NEKromantik اثر یورگ بوتگرایت (۱۹۸۸) که یکی از شوکآورترین فیلمهای تاریخ سینما به شمار میرود.