گروه رستاک با انتشار این آهنگ که کار مشترکی از این گروه و توماج، خواننده رپ معترض مقیم تهران است، پس از آنچه در هجدهم و نوزدهم دیماه ۱۴۰۴ در ایران روی داد، خواستند تا به جانباختگان و خانواده آنها ادای احترام کنند.
در متن منتشر شده از سوی گروه رستاک آمده پس از آنچه در دیماه رخ داد «به سختی نفس میكشيديم، اما سكوت نمیكرديم؛ مبادا که جانيان، سنگينی سينههامان را حس كنند، ناگهان بالاتر از واژه مقاومت را در مراسم جاويدنامها ديديم. خانوادههايی كه در تلخترين مراسم ايران و دردناکترین لحظههایشان، رقصِ مقاومت كردند، و اين بزرگترين ايستادگیِ ممكن در برابر جانيان بود. اين اثر ادامه راه پيشواهای ماست، به سوی آزادی.»
آگهی
آگهی
این آهنگ روز پنجشنبه هجدهم تیر منتشر شد. شعر این اثر توسط شیرکو بیکس، شاعر نامدار کُرد، سروده شده و مضمون آن بر آزادی، مقاومت و یاد جانباختگان اعتراضات مردمی تاکید دارد و توماج صالحی نیز ترانه خود را در بخشی از این اثر مشترک خوانده است. در ابتدای این نماهنگ، متنی به یاد جانباختگان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ به نمایش درمیآید که در آن از «رقص مقاومت» خانوادههای جانباختگان در مراسم چهلم آنان الهام گرفته شده است.
گروه رستاک سالهاست از ایران مهاجرت کرده و هم اکنون در استانبول ترکیه مستقر شده است. این گروه بارها در اجراهایشان در شهرهای مختلف ایران با محدودیتهایی مواجه شدند. به ویژه حضور زنان همخوان و نوازنده در این گروه پاشنه آشیل آنها به شمار میآمد. با این حال رستاک بر تداوم حضور زنان در این گروه موسیقی تاکید داشت و مهاجرت یکی از راههای تسهیل این حضور بود.
حضور زنان نوازنده پاشنه آشیل رستاک شد
فرزاد مرادی، خواننده و نوازنده تنبور پیش از این در گفت وگو با یورونیوز فارسی از محدودیت اجرای کنسرتهای رستاک در ایران گفته بود، اینکه در بسیاری از شهرها امکان برگزاری کنسرت نبود و در چند ماه سال نیز به دلایل مختلف مجوز کنسرت نمیدادند. حضور زنان نوازنده و همخوان در گروه نیز مزید بر علت شده بود.
مجید پوستی از دیگر اعضای این گروه درباره دلایل مهاجرت آنها به ترکیه گفته بود: «رستاک میل به توسعه داشت و تمام محدودیتهای کار در ایران به ما نشان داد که اینها نمیخواهند ما از جایی بیشتر رشد و کار کنیم و رستاک دیگر نمیتوانست این را تحمل کند. وقتی در ایران هستید نه میتوانید برای اجراهای بینالمللی برنامهریزی داشته باشید و نه سرعتی در کار. همه چیز به نامهنگاریهای غیرضروری با مسئولانی مرتبط میشود که اصولا هیچ جای کار ما نبوده و نیستند.»
اعتراضات دیماه ۱۴۰۴
دیماه ۱۴۰۴، همزمان با تشدید فشارهای اقتصادی، کاهش ارزش پول ملی و افزایش نارضایتیهای معیشتی، ناآرامیهایی در بسیاری از شهرهای ایران به وقوع پیوست. در این میان، فراخوانهای عمومی از جمله پیام رضا پهلوی برای تجمعات یکپارچه در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی، به گفته ناظران، در شکلدهی به روند اعتراضات نقش داشت. در سطح بینالمللی نیز دونالد ترامپ با انتشار پیامهایی، ضمن اعلام حمایت از معترضان، نسبت به نحوه برخورد حاکمیت با تجمعکنندگان هشدار داد. در حالی که روایتهای منتشرشده از سوی معترضان و نهادهای حقوقبشری بر گستردگی این اعتراضات تاکید دارد، مقامهای جمهوری اسلامی با رد این ادعاها، ناآرامیها را نتیجه مداخلات خارجی توصیف کرده و روایت متفاوتی از ابعاد و ماهیت این رخدادها ارائه دادند.
آمار جانباختگان دیماه؛ از ۳۶ هزار تا ۱۲ و هفت و سههزار نفر
ارزیابی آمار خیزش دیماه ۱۴۰۴ به دلیل فقدان شفافیت، قطع ارتباطات و محدودیتهای شدید اطلاعرسانی، با تفاوتهایی در روایتها روبهرو است. نهاد حقوقبشری هرانا شمار جانباختگان را بیش از ۷ هزار نفر و تعداد بازداشتشدگان را بالغ بر ۵۰ هزار نفر برآورد کرده است. در مقابل، جمهوری اسلامی در روایت رسمی خود شمار جانباختگان را ۳ هزار و ۱۱۷ نفر اعلام کرده و مدعی شده بخشی از این افراد «قربانی اقدامات تروریستی بودهاند.» در سوی دیگر، شبکههایی مانند ایراناینترنشنال آمار کشتهشدگان را تا حدود ۳۶ هزار نفر نیز تخمین زدهاند. شبکه خبری سیبیاس نیز با استناد به منابع داخلی و گروههای فعال، شمار جانباختگان را دستکم بین ۱۲ تا ۲۰ هزار نفر برآورد کرده است. با توجه به نبود امکان تحقیق مستقل و جامع، هیچیک از این ارقام تاکنون بهطور کامل و قطعی تایید نشده است.»
آنچه مشخص است اینکه هزاران خانواده ایرانی پس از اعتراضات دیماه سوگوار شده و در شرایط سختی توانستند مراسم خاکسپاری فرزندانشان را برگزار کنند. رقص و پایکوبی پدر و مادر جوانهای جانباخته در این اعتراضات از جمله تصاویر تاثیرگذاری بود که در شبکههای اجتماعی بسیار دیده شد.