قزاقستان هرساله در ۳۱ ماه مه، یاد میلیونها نفر را که در جریان قحطی و سرکوب سیاسی دوران شوروی جان باختند، گرامی میدارد.
در دههی ۱۹۳۰، سیاست اجباری مزارع اشتراکی سبک زندگی کوچنشینی را از بین برد، جمعیت دامها را نابود کرد و موجب قحطی عظیمی شد که جان حدود دو میلیون قزاق را گرفت و صدها هزار نفر را آواره کرد.
آگهی
آگهی
همزمان، پاکسازیهای استالینی روشنفکران قزاق را هدف قرار داد. هزاران نفر دستگیر، اعدام و یا به اردوگاههای کار اجباری مانند «کارلاگ»، یکی از بزرگترین اردوگاههای شوروی، فرستاده شدند.
روایتهای شخصی، عمق فاجعه انسانی را نشان میدهد؛ خانوادههایی که از هم پاشیدند، کودکانی که به آنها انگ زده شد و زندگیهایی که با ترس عجین شده بودند. چهرههای برجستهای مانند «ساکن سیفولین» با وجود پیشینهی انقلابیشان اعدام شدند. بازماندگان و فرزندان آنها دهها سال با تبعیض روبهرو بودند.
پس از مرگ استالین، از بسیاری از قربانیان اعاده حیثیت شد. امروز، قزاقستان به تلاش برای احیای عدالت تاریخی، بررسی اسناد بایگانی و گرامیداشت یاد کسانی که تحت سرکوب رنج کشیدند، ادامه میدهد.