دالی پارتن اقامت هنری خود در لاسوگاس را به دلیل درمان مشکلات جسمی لغو کرده است. او پس از تعویق همین سری کنسرتها در اکتبر گذشته، نگرانیهایی برانگیخته بود.
ستاره افسانهای موسیقی کانتری، دالی پارتن، به دلیل مشکلات جسمی برنامه اقامتی پیشرویش در لاسوگاس را لغو کرده اما گفته است که «هرچیزی که دارم قابل درمان است».
آگهی
آگهی
پارتنِ ۸۰ ساله، که بر اساس یک نظرسنجی تازه محبوبترین چهره عمومی در آمریکا به شمار میآید، پیشتر مجموعه اجراهایش را در سالن کولوسیوم در سزارز پالِس که قرار بود در ماه اکتبر برگزار شود به تعویق انداخته بود و آن زمان گفته بود با چند «چالش سلامتی» روبهرو است.
حالا این خواننده که بیش از همه با ترانههای «9 To 5» و «Jolene» و نیز فعالیتهای گسترده خیریهاش شناخته میشود، در ویدئوی تازهای که در اینستاگرام منتشر کرده گفته است «چند خبر خوب دارم و یک خبر نهچندان خوب».
او گفت: «خبر خوب این است که بدنم به داروها و درمانها خیلی خوب پاسخ میدهد و هر روز بهتر میشوم. حالا خبر بد این است که کمی طول میکشد تا دوباره به آمادگی لازم برای اجرا روی صحنه برسم، چون بعضی از این داروها و درمانها همان طور که مادربزرگم میگفت، من را یک مقدار ‹گیجومنگ› میکند.»
«گیجومنگ»... انگار لازم بود دلیل دیگری برای دوست داشتنش داشته باشیم.
او ادامه داد: «صمیمانه متاسفم که قرار است دیدار همه شما را که برای دیدن من در لاسوگاس بلیت خریده بودید از دست بدهم. یک جایی در ادامه راه دوباره همدیگر را میبینیم... پزشکان خیلی خوبی دارم و حالم واقعا خوب است و آنها به من اطمینان دادهاند هرچه دارم قابل درمان است، برای همین هم من به همین امید دل بستهام.»
او افزود: «قبلا هم به شما گفته بودم که همیشه با سنگ کلیه مشکل داشتهام. خدایا، هر سال آنقدر سنگ از من درمیآورند که از معدن سنگ شهر راکوود در تنسی بیشتر است. اما جدی بگویم، در سالهای گذشته سیستم ایمنی و دستگاه گوارشم کاملا بههم ریخت و حالا پزشکان سخت مشغول بازسازی و تقویت آنها هستند و امیدوارم خیلی زود دوباره سرحال و روی روال شوم.»
در ماه مارس، پارتن پس از ماهها دوری، برای نخستین بار در دالیوود در انظار عمومی ظاهر شد؛ مدتی پس از درگذشت همسرش کارل دین که ۵۸ سال با او زندگی مشترک داشت.
او آن زمان گفت: «فقط باید خودم را تا جایی بالا میکشیدم که بتوانم از نظر روحی، عاطفی و جسمی دوباره خودم را بسازم. اما حالا همه چیز خوب است. این اتفاق من را کند نکرد و از حرکت بازنداشت.»