یورونیوز در پارلمان اروپا میزبان مناظره ای با چهار فینالیست جایزه مخاطبان LUX 2026 بود؛ بحث بر سر مضامین مشترک فیلمها، از عشق و آزادی تا خانواده جریان داشت.
برنده دوره ۲۰۲۶ جایزه تماشاگران لوکس به طور مساوی توسط شهروندان اتحادیه اروپا و نمایندگان منتخب آنها در پارلمان اروپا انتخاب خواهد شد. اما پیش از اعلام برنده، یورونیوز مناظرهای با کارگردانان، تهیهکنندگان و بازیگران پنج فیلم حاضر در رقابت برگزار کرد.
آگهی
آگهی
فیلمهای راهیافته به مرحله نهایی به موضوعاتی چون عشق، خانواده، آزادی، هویت و موارد دیگر پرداختند.
فیلم فرانسوی Love me tender داستان زنی است که وقتی به همسرش میگوید با زنان رابطه عاطفی دارد، زندگیاش زیر و رو میشود و شوهر حضانت پسرشان را به دست میگیرد.
ریچل خان، بازیگر این فیلم، توضیح داد که چگونه آثاری از این دست به مطرح شدن موضوع تبعیض علیه جامعه الجیبیتیکیوآیاِیپلاس در اروپا کمک میکند.
او گفت: «واقعیت این جامعه هنوز پیچیده است، چون میبینیم وضعیتشان شاید در سراسر اروپا تغییر کرده باشد، اما همچنان نابرابر است، چون در لایههای عمیقتر اجتماعی است که افراد الجیبیتیکیوآیاِیپلاس میتوانند در معرض تهدید قرار گیرند و حتی اصالت خودشان زیر سوال برود.»
او افزود: «به نظر من این موضوع هنوز محل بحث است و ما همچنان به فیلمسازان و هنرمندانی نیاز داریم که با آثار خود بحث درباره چگونگی پذیرش افرادی را که بیرون از هنجارهای اجتماعی زندگی میکنند، زنده نگه دارند.»
همه فیلمهای فینالیستِ جایزه تماشاگران لوکس امسال به نظر میرسند فضای اجتماعی و سیاسی را به جنبوجوش انداختهاند و با پرداختن به موضوعات روز در پی ایجاد تغییر هستند.
اوا لیبرتاد، کارگردان Sorda (ناشنوا) - یکی از فیلمهای محبوب یورونیوز کالچر در سال ۲۰۲۵ - گفت امیدوار است فیلمش بر تماشاگران ناشنوا و شنوا تاثیر بگذارد. او گفت که همین حالا هم پیامهایی دریافت کرده که نشان میدهد این فیلم نگاه مردم به ناشنوایی را تغییر داده است.
او توضیح داد: «فکر میکنم این فیلم کمک میکند مردم درباره مفهوم نرمال بودن فکر کنند. به نظر من نرمال واقعی همان تنوع است؛ نرمالی وجود ندارد.»
پیامهای قدرتمند از این دست نخ مشترک میان فیلمهای فینالیست است و فیلمسازان برنده جوایز که در رقابت حضور دارند، برای رساندن پیام خود هیچ چیز جلودارشان نمیشود.
جعفر پناهی، کارگردان It Was Just an Accident، از منتقدان دولت ایران است و تاکنون چندین بار زندانی شده است. او این فیلم را بدون دریافت مجوز رسمی فیلمبرداری از مقامهای ایرانی ساخته است.
فیلیپ مارتن، تهیهکننده It Was Just an Accident، گفت: «پیام فیلم این است که چطور خودمان را برای بازسازی یک دموکراسی سازماندهی کنیم، با این آگاهی که این دموکراسی باید با همان کسانی ساخته شود که بذر ترس و وحشت را پاشیدهاند.»
او افزود: «ما باید راهحلی پیدا کنیم. و آیا این راهحل بخشش خواهد بود یا انتقام؟ این همان پرسش اخلاقی است که مطرح میشود.»
سینما هنری است که پیوسته پرسشهای اخلاقی را پیش روی تماشاگران میگذارد. اما فیلمها فراتر از این هم میروند؛ مانند هر هنر دیگری، فیلم برای سرگرم کردن، ایجاد ارتباط و برانگیختن احساسات ساخته میشود.
دیارموید نویس، بازیگر Christy، گفت: «به نظر من هنر پدیده بسیار بزرگی است که در برابر گذر زمان و نسلهای مختلف دوام میآورد.»
این تولید مشترک ایرلند و بریتانیا به موضوعاتی چون جوانی، زندگی طبقه کارگر و حمایت از کودکان میپردازد. نویس گفت هنر میتواند نوعی درمان باشد، بهویژه برای نسلهای جوانتر.
او ادامه داد: «فکر میکنم این چیزی است که نسل جوان واقعا میتواند از آن بهره ببرد. به نظرم این میتواند به شنیده شدن دوباره صدای آنها کمک زیادی بکند.»
فیلم برنده به طور مساوی توسط شهروندان اتحادیه اروپا و نمایندگان منتخب آنها در پارلمان اروپا انتخاب میشود و رای هر یک از این دو گروه ۵۰ درصد وزن دارد.