گروه Angine de Poitrine در چند هفته با ظاهر خالخالی و راک تجربی در اینترنت مشهور شد و ویدیوی تازه یوتیوبی آنها را به پدیدهای وایرال بدل کرد. موجی زودگذرند یا پدیدهای ماندگار؟
این روزها Angine de Poitrine از سر زبان ها نمی افتند.
آگهی
آگهی
آنها یک دوئت کانادایی هستند که بعد از اجرای KEXP ضبط شده در چهل و هشتمین دوره جشنواره Trans Musicales در شهر رن فرانسه، یک شبه به موفقیتی ویروسی رسیدند.
همه مجذوب زیبایی شناسی بصری و کارناوال صوتی روی صحنه شدند؛ دو نوازنده کاملا مستعد که ماسک های بزرگ از خمیرکاغذ و لباس های خال خالی پوشیده اند و روی راک دیسونانس جََم می زنند.
یکی موهای بلند و رشته ای، دماغی پینوکیویی دارد، گیتار دودسته می نوازد و انگار از بالا یک هرم سفید وارونه روی سرش فرود آمده است. دیگری شبیه حاصل پیوند یک سگ دالمیشن و شوالیه سیاه در فیلم Monty Python and the Holy Grail به نظر می رسد.
اجرای فوریه آنها سر به فلک زد و میلیون ها بار در یوتیوب دیده شد. پدیده Angine باعث شد تاریخ های تور از پیش برنامه ریزی شده آنها در بریتانیا و اتحادیه اروپا در پاییز امسال خیلی زود همه بلیت شود.
چنین موفقیت یک شبه ای همیشه با انواع حدس و گمان همراه است و خود گروه هم چیز زیادی را لو نمی دهند.
آنچه با قطعیت می دانیم این است که Angine de Poitrine اهل کبک هستند و در سال ۲۰۱۹ در ابتدا بیشتر از سر شوخی شکل گرفتند. آنها از نام های مستعار Klek de Poitrine (شوالیه پشت درام) و Khn de Poitrine (نابغه گیتار و باس) استفاده می کنند. اولین آلبومشان با عنوان «Vol.1» در سال ۲۰۲۴ منتشر شد و «Vol.II» که خودشان منتشر کرده اند ابتدای آوریل امسال بیرون آمد. خود را «مسافران فضا-زمان» می نامند که یک «ارکستر مانترا-راکِ داداییستیِ فیثاغورثی-کوبیستی» تشکیل می دهند.
این دیگر سلیقه ای بسیار خاص است.
به هر حال، Angine de Poitrine در ترجمه تحت اللفظی یعنی «آنژین سینه» و اگر شما دچار درد شدید قفسه سینه شده اید که ناشی از خون رسانی ناکافی به عضله قلب است، آن را جدی بگیرید. استراحت کنید و حتما به پزشک مراجعه کنید. دکتر باید برای کاهش علائم، نیتروگلیسیرین تجویز کند.
بعدا نگویید حواسمان به شما نبود.
با دیدن این دو، خیلی آسان است که همان اول کار از سر تمسخر چشم بگردانید و آنها را یک مُد گذرا و محصول لحظه، گروهی «گو دو ژور» بدانید که فقط روی ادا و اطوار عجیبشان سوار شده اند؛ حکمی که وقتی می بینید برای ارتباط برقرار کردن با دست علامت مثلثی می سازند و نام آهنگ هایشان به اندازه لباس هایشان عجیب است، حتی موجه تر به نظر می رسد.
نمونه اش: «Mata Zyklek»، «Sarniezz» و «Utzp» که همه در آلبوم دوم آنها حضور دارند.
هر حدسی بزنید، از حدس های ما بهتر نیست.
آنها اولین گروهی نیستند که برای ایجاد ابهام و اسطوره سازی به تئاتری بودن و ساختن روایت پناه می برند. از Kiss تا Daft Punk و Slipknot، شگرد ماسک و گریم چیز تازه ای نیست.
اما از خود موسیقی نمی توان به سادگی گذشت.
ترانه های آنها عمدتا قطعات سازی هستند؛ شکل ی از مَث راک که از لوپ های چندلایه، میزان های نامعمول، گرووهای فانکی، کمی تاثیر خاورمیانه ای و آن قدر انرژی برخوردار است که طرفداران King Gizzard & The Lizard Wizard را مثل میرکت های بیدار شده سرپا کند.
از آن مهم تر، گوش دادن به آن سرگرم کننده است.
اگر دنبال مهر تایید یک اسطوره راک باشید، دیو گرول، خواننده Foo Fighters، آن را داده است؛ او مجذوب جذابیت های نامعمول Angine de Poitrine شده و این گروه را «کاملا دیوانه» توصیف کرده است.
گرول در گفتگو با لوگن در پادکست Logan Sounds Off (منبع به زبان انگلیسی) حسابی از Angine تعریف کرد و حتی در مقطعی تلفن همراهش را درآورد تا ویدیویی از این دو نفر نشان بدهد.
او گفت: «دیروز یکی از دوستانم این ویدیو را برایم فرستاد و کاملا ذهنم را ترکاند.»
تعریف کمی نیست.
پس این همه سروصدا حقشان است؟
بله، تا حدی. تازه ترین آلبوم گروه، «Vol.II»، شش قطعه دارد که چرخ موسیقی میکروتونال را از نو اختراع نمی کنند و خود گروه هم لزوما از همسایه های ژانری خود درخشان تر نیست. با این همه، گوش کردنش سرشار از لذت و هیجان است و فراموش نکنیم که این تازه آلبوم شماره دو آنهاست؛ وقت زیاد دارند.
چیزی که Angine de Poitrine را به پدیده ویروسی جذابی بدل می کند، زمینه ای است که در آن ظاهر شده اند.
با توجه به این که دادائیسم، که از تاثیرات آشکار این گروه است، در واکنش به جنگ و فشار خردکننده زندگی مدرن به وجود آمد، می توان این نسخه امروزی را نیز در همان ادامه دید و شنید. هرچند شاید کمی بی پروا باشد اگر بگوییم Angine de Poitrine پادزهر روزگار به شدت آشفته ما یا علاجی برای اوج گرفتن موسیقی بسیار بدِ تولیدشده با هوش مصنوعی هستند، اما همین که در میان نسل های تازه شنوندگان محبوب شده اند و به نظر می رسد این نسل، گزینه های بی روح و استریل را کنار می گذارد، خود دلگرم کننده است.
خطابمان با شماست، صدرنشینان فعلی جدول ها: الا لنگلی، بی تی اس، الکس وارن، لوک کومبز...
(الیویا دین، اگر این را می خوانی، تو راهت را برو؛ ما تا اینجا حسابی از آنچه ۲۰۲۶ با تو و جایگاهت در جدول ها کرده خوشمان آمده است.)
اگر Angine de Poitrine همین مسیر را ادامه دهند و برتری خود را حفظ کنند، باید آن را جشن گرفت. عجیب بودن چیز خوبی است. از آن مهم تر، اگر باعث شوند شنوندگانشان ارزش خلاقیت انسانی را در مقایسه با خوراک صوتی بی کیفیت و فراگیرِ هوش مصنوعی دوباره بشناسند، که چه بهتر.
یکی از شنوندگان در بخش نظرات یوتیوب زیر اجرای وایرال آنها در KEXP نوشت: «هوش مصنوعی: انسان ها با موسیقی کارشان تمام است. Angine de Poitrine: این نوشیدنی مثلثی مریخی من را نگه دار.»
و اگر Angine de Poitrine برای برخی شنوندگان به گروه دروازه ای تبدیل شوند که آنها را به سمت ژانرها و هنرمندان تجربی تر (مثل Captain Beefheart و King Crimson) ببرد، فقط می توانیم بگوییم: خودِ متفاوتتان را بروز دهید و زنده باد Angine!
آلبوم «Vol.II» از Angine de Poitrine اکنون منتشر شده است.