نخستین محمولههای گاز طبیعی مایع عمان به آلمان طبق برنامه در حال رسیدن است، اما بررسی زنجیره تامین نشان میدهد در معرض بودن برلین در برابر بحران خاورمیانه عمیقتر از چیزی است که مقامها میپذیرند.
آلمان در حالی برای نخستین بار محموله های گاز طبیعی مایع از عمان دریافت کرده است که جنگ در خاورمیانه مسیرهای عرضه جهانی را خفه کرده، اما بررسی دقیق تر زنجیره تامین گاز این کشور نشان می دهد برلین بیش از آنچه آمار رسمی نشان می دهد در معرض این بحران قرار دارد.
آگهی
آگهی
سخنگوی شرکت آلمانی واردکننده گاز «سیکیورینگ انرژی فور اروپا» (SEFE) به مجله آلمانی «کاپیتال» گفته است محموله هایی که براساس یک قرارداد چهار ساله امضا شده در سال ۲۰۲۳ میان تولیدکننده دولتی ال ان جی عمان و SEFE تحویل می شود، طبق برنامه از ابتدای ماه جاری آغاز شده است.
عمان در سوی دیگر تنگه هرمز و مقابل ایران قرار دارد و این شرکت اعلام کرده است که تحویل محموله ها از درگیری جاری متاثر نشده است.
این خبر در چشم انداز هرچه تنگ تر بازار انرژی، یک نقطه روشن کم سابقه تلقی می شود.
محاصره تنگه از سوی ایران همه صادرات ال ان جی قطر، دومین صادرکننده بزرگ ال ان جی جهان، را متوقف کرده، در حالی که حمله ایران به تاسیسات تولیدی راس لفان در قطر در میانه مارس ۱۷ درصد از ظرفیت تولید این کشور حاشیه خلیج فارس را از مدار خارج کرد.
کاترینا رایش، وزیر اقتصاد، برای کم اهمیت جلوه دادن خطرها گفته است آلمان «هیچ حجم قابل توجهی» ال ان جی از خلیج فارس دریافت نمی کند و ۹۰ درصد گاز خود را از طریق خط لوله از نروژ، هلند و بلژیک وارد می کند.
آسیب پذیری آلمان بیش از حد انتظار؟
به نوشته کاپیتال، این ارقام از نظر فنی درست است اما تصویر پیچیده تری را پنهان می کند.
سال گذشته تنها ۱۰.۳ درصد از واردات گاز آلمان از طریق چهار پایانه ال ان جی خود این کشور انجام شد که تقریبا همه آن از ایالات متحده بود.
با این حال هلند و بلژیک که در مجموع ۴۵ درصد از کل واردات گاز آلمان در سال ۲۰۲۵ را تامین کردند، خود از بزرگ ترین واردکنندگان ال ان جی در اتحادیه اروپا هستند.
روتردام و زبریخه حجم زیادی گاز مایع را با نفتکش دریافت، آن را دوباره به گاز تبدیل و از طریق خط لوله به آلمان منتقل می کنند.
پایانه زبریخه در بلژیک در سال ۲۰۲۵ رکورد ۵۵.۵ تراوات ساعت ال ان جی را جابه جا کرد که دو برابر رکورد قبلی آن است.
به گزارش کاپیتال، ۴۵ درصد از کل واردات گاز هلند در سال ۲۰۲۴ به شکل ال ان جی بوده که تنها محموله های آمریکایی ۳۰ درصد آن را تشکیل داده است.
از آنجا که منشا مولکول های منفرد گاز در حال حرکت در خطوط لوله قابل ردیابی نیست، اندازه واقعی وابستگی غیرمستقیم آلمان به ال ان جی و در نتیجه میزان در معرض بودن غیرمستقیم آن به عرضه آمریکا را نمی توان به طور دقیق مشخص کرد، هرچند جهت گیری کلی روشن است.
سطح ذخیره سازی گاز در آلمان نیز بر فشارها می افزاید. به نوشته کاپیتال، ذخایر در حال حاضر حدود ۲۲ درصد است که برای این مقطع از سال سطحی کم سابقه به شمار می رود.
به دلیل تقریبا برابر بودن قیمت های نقدی و آتی گاز، انگیزه قوی در بازار برای پر کردن مخازن پیش از زمستان آینده وجود ندارد؛ به این معنا که در حال حاضر تنها معامله گرانی که روی طولانی شدن درگیری حساب می کنند در حال تزریق گاز به ذخایر هستند.
آژانس فدرال شبکه این هفته اعلام کرده است که در حجم عرضه مشکلی نمی بیند و امنیت تامین تضمین شده است و یادآور شده که تضمین های قیمتی در قراردادهای مصرف کنندگان، ضربه گیر شوک های فوری بازار است.
با این حال این نهاد پذیرفته است که نوسانات قیمتی می تواند بسته به مدت زمان ادامه درگیری تداوم یابد.
فشار گسترده تر بر عرضه در اروپا
قیمت شاخص گاز اروپا (TTF) پس از حمله به راس لفان برای مدتی کوتاه از ۶۰ یورو به ازای هر مگاوات ساعت عبور کرد که دو برابر سطح پیش از جنگ بود و سپس در حدود ۵۵ یورو تثبیت شد.
شرکت مشاوره انرژی ICIS پیش بینی می کند در صورت بسته ماندن تنگه هرمز برای سه ماه، قیمت ها به ۸۵ یورو برای هر مگاوات ساعت برسد، برای شش ماه به ۱۲۰ یورو و اگر این وضعیت یک سال ادامه یابد به ۱۵۰ یورو افزایش پیدا کند.
فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، احتمال تمدید عمر نیروگاه های زغال سنگی را برای کاهش مصرف گاز در تولید برق مطرح کرده است.
همزمان، رایش از واردکنندگان آلمانی خواسته است با تولیدکنندگان در جمهوری آذربایجان و الجزایر قراردادهای بلندمدت تامین امضا کنند.
شرکت SEFE نیز این هفته مناقصه جدیدی را برای تحویل ال ان جی در بازه زمانی ۲۰۲۷ تا ۲۰۳۶ به پایانه های آلمان، فرانسه، هلند و بلژیک آغاز می کند؛ مناقصه ای که به گفته این شرکت صراحتا برای جبران اختلال های عرضه از خاورمیانه طراحی شده است.