خورشید سوخت است و باتری نیروگاه است. کل سامانه فقط زمانی ارزان‌تر می‌شود که این دو در هماهنگی کامل با یکدیگر کار کنند و هم‌افزایی داشته باشند.
اروپا می‌تواند با استفاده از انرژی خورشیدی و باتری‌ها تا ۴۰ درصد در هزینه‌های برق صرفه‌جویی کند، اما تنها در صورتی که این فناوری‌های مکمل به‌درستی به کار گرفته شوند.
آگهی
آگهی
انرژی خورشیدی به‌سرعت به یکی از پیشروان حوزه انرژی پاک تبدیل شده است و به جهان کمک می‌کند از سوخت‌های فسیلی آلاینده فاصله بگیرد و در عین حال، خانوارها را تا حدی در برابر جهش‌های ناگهانی و نوسان قیمت نفت و گاز محافظت می‌کند.
به گفته انجمن «سولار پاور اروپا»، بهره‌گیری از نور خورشید برای تولید انرژی از ابتدای جنگ تحت رهبری آمریکا علیه ایران در سال ۲۰۲۶ میلادی، ۴۳.۷ میلیارد یورو از هزینه واردات گاز اتحادیه اروپا کاسته است.
اما گسترش سریع انرژی خورشیدی، نیاز فوری به سامانه‌های ذخیره‌سازی انرژی در باتری‌ها را برجسته کرده است تا کمک کند زمانی که تولید از تقاضا پیشی می‌گیرد، انرژی پاک هدر نرود.
یک گزارش جدید که در جریان نشست آب‌وهوایی کوپ۳۱ سازمان ملل منتشر شده، نشان می‌دهد این ترکیب تا چه اندازه می‌تواند بر هزینه کل برق در اروپا اثر بگذارد.
رونق خورشیدی و باتری در اروپا نتیجه می‌دهد؟
این گزارش (منبع به زبان انگلیسی) که توسط «مؤسسه پژوهشی اشنایدر الکتریک» (Schneider Electric Research Institute) تهیه شده، ۴۰ هزار و ۵۰۰ سناریو را در ترکیب‌های مختلفی از هزینه‌های خورشیدی، باتری و شبکه شبیه‌سازی کرده است تا مشخص کند افزایش استفاده از «منابع انرژی توزیع‌شده» (DERs) در نهایت هزینه کلی برق را کاهش می‌دهد یا افزایش.
منابع انرژی توزیع‌شده، فناوری‌های انرژی کوچک‌مقیاس و غیرمتمرکزی هستند مانند پنل‌های خورشیدی روی پشت‌بام، سامانه‌های ذخیره‌سازی باتری، خودروهای برقی و لوازم خانگی هوشمند.
در این مطالعه نتیجه‌گیری شده است که اگر به‌کارگیری این منابع با روند برقی‌سازی هماهنگ شود، با گسترش این فناوری‌ها تا دهه ۲۰۳۰ میلادی می‌توان هزینه کلی بهره‌برداری از نظام برق را تا ۴۰ درصد کاهش داد.
این صرفه‌جویی‌ها می‌تواند تا سال ۲۰۳۰ معادل ۰.۸ درصد اضافی از تولید ناخالص داخلی جهان به اقتصاد جهانی بیفزاید.
برقی‌سازی، یعنی جایگزین کردن فناوری‌هایی که سوخت فسیلی می‌سوزانند با گزینه‌های برقی، پس از تعهد «۳۵ تا ۳۵» ترکیه به یکی از محورهای بحث‌برانگیز در کوپ۳۱ تبدیل شده است.
این کشور میزبان مشترک می‌خواهد سهم تقاضای جهانی انرژی که از طریق برق تأمین می‌شود را تا سال ۲۰۳۵ از حدود ۲۳ درصد کنونی به ۳۵ درصد برساند؛ هدفی که در ماه ژوئن اعلام شد.
یک مطالعه (منبع به زبان انگلیسی) جدید که دیروز، ۱۲ نوامبر، منتشر شد نشان داد در جهانی برقی‌شده، میزان اتلاف انرژی برای ارائه همان خدمات ۶۱ درصد کمتر خواهد بود. یکی از دلایل آن این است که بخش زیادی از انرژی تولیدشده از سوزاندن سوخت‌های فسیلی به صورت گرمای هدررفته از دست می‌رود و همین کارایی آن را به‌مراتب پایین‌تر می‌آورد.
اما منتقدان می‌گویند اگر تأمین برق از منابع پاک به‌طور صریح در متن نهایی ذکر نشود، این تعهد می‌تواند به دولت‌ها اجازه دهد توسعه تولید برق با گاز را به‌عنوان پیشرفتی به سوی تحقق اهداف برقی‌سازی محسوب کنند؛ اقدامی که به هشدار آن‌ها «اهداف اقلیمی را به‌شدت تضعیف می‌کند».
اروپا برای «تسریع» در برقی‌سازی تحت فشار است
اما افزودن باتری‌های بیشتر به شبکه برق اروپا می‌تواند با بهره‌گیری از مازاد برق خورشیدی به برقی‌سازی این قاره کمک کند.
در واقع، گزارش نشان داد استقرار باتری‌ها یکی از مهم‌ترین متغیرهای تأثیرگذار بر هزینه کل سیستم است، زیرا فشار را در دوره‌های اوج مصرف کاهش می‌دهد.
بر اساس هشدار این مؤسسه، اگر این توازن به‌درستی برقرار نشود و مدت‌زمان‌های کارکرد باتری‌ها در انواع دارایی‌ها با هم هم‌خوانی نداشته باشد، ممکن است هزینه کل سیستم تا ۳۵ درصد بالاتر از سطح مرجع فعلی برود.
لوران باتای، معاون اجرایی عملیات اروپا در این مؤسسه، گفت: «خورشید سوخت است، باتری نیروگاه است.»
او افزود: «در نهایت، باتری‌ها انرژی خورشیدی را بسیار جذاب‌تر می‌کنند. اما کل سیستم فقط زمانی ارزان‌تر می‌شود که این اجزا در هماهنگی با یکدیگر کار کنند. این همچنین به معنای ایجاد تقاضای برق برای استفاده از آن‌ها است، نه فقط تمرکز بر افزودن عرضه.»
باتای استدلال می‌کند که اکنون باید اولویت «شتاب بخشیدن به تقاضای برقی» و فراهم کردن امکان استفاده انعطاف‌پذیرتر از انرژی باشد تا بتوان «منحنی بار را صاف کرد و ظرفیت را آزاد کرد».