از گرانی مواد غذایی و مسکن دست‌نیافتنی تا رکود قدرت خرید و فشار بر خدمات عمومی، اعتراض‌های سراسر اروپا نارضایتی فزاینده از سطح زندگی را نشان می‌دهد.
هزاران نفر در سراسر اروپا در تعطیلات آخر هفته به خیابان‌ها آمدند تا علیه افزایش هزینه‌های زندگی، گرانی مسکن، دستمزدهای پایین و فشار بر خدمات عمومی تظاهرات کنند. هرچند مطالبات از کشوری به کشور دیگر متفاوت بود، این تجمع‌ها نشان می‌دهد نارضایتی از فشار بر بودجه خانوارها رو به افزایش است.
آگهی
آگهی
در فرانسه صدها هزار نفر، از جمله دانشجویان و گروه‌های دیگر، در تظاهراتی شرکت کردند که محور آنها هزینه‌های زندگی و خدمات عمومی بود. بسیاری به شکل مسالمت‌آمیز راهپیمایی کردند، اما امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه متعهد شد کسانی را که به گفته او «در پی سرنگونی جمهوری بودند» پاسخگو کند، پس از آن که برخی تجمع‌ها در شهرهای بزرگ به غارت و شورش کشیده شد.
ساختمان شهرداری لیموژ در آتش سوخت و دفتر نمادین گردشگری در میدان بلکور لیون نیز طعمه حریق شد. خرابکاران همچنین به شهرداری‌های مارسی، لیل و آنژه یورش بردند و در بوردو نیز اقامتگاه نماینده عالی دولت مرکزی غارت شد.
گیوم گرن، شهردار لیموژ گفت: «تظاهرات یک حق است و خشم مردم باید شنیده شود. با این حال هیچ اختلاف نظر یا مطالبه‌ای هرگز نمی‌تواند تخریب اموال عمومی را توجیه کند.» او این خشونت را «غیرقابل قبول» توصیف کرد.
در بلژیک، در جریان اعتراض‌ها به هزینه‌های زندگی، پلیس در بروکسل و لیژ با معترضان درگیر شد. دانش‌آموزان دبیرستانی نیز در هفته‌های اخیر علیه افزایش هزینه‌های آموزش تظاهرات کرده بودند و به صف دانشجویان فرانسوی معترض به شرایط مدارس و کمبود معلم پیوستند.
برنار کوانتن، وزیر کشور بلژیک، روز شنبه با لحنی مشابه شهردار لیموژ و دیگر سیاستمداران گفت این وضعیت «دیگر صرفا یک تظاهرات» نیست و آن را «خشونتی تمام عیار» توصیف کرد.
در پرتغال، اتحادیه‌های کارگری و گروه‌های مدافع حق مسکن خواستار افزایش دستمزدها، بهبود مستمری‌ها، ارتقای خدمات عمومی و اقداماتی برای قابل پرداخت‌تر شدن هزینه مسکن شدند. برگزارکنندگان با اشاره به افزایش اجاره‌ها، هزینه وام‌های مسکن و مخارج روزمره، این موارد را فشارهایی فزاینده بر بودجه خانوارها توصیف کردند.
ایتالیا نیز شاهد تظاهراتی در اعتراض به شرایط اقتصادی و افزایش قیمت‌ها بود. درگیری‌ها در میلان، تورین و بولونیا چندین زخمی برجا گذاشت و در میلان ده‌ها نفر بازداشت شدند.
چرا اروپایی‌ها عصبانی‌اند؟
افزایش هزینه خوراک، مسکن و انرژی باعث شده بسیاری از خانوارها برای این که درآمدشان کفاف مخارج را بدهد دچار مشکل شوند. حتی وقتی آهنگ تورم کند می‌شود، قیمت‌ها معمولا نسبت به گذشته بالا می‌ماند و فضای مانور مصرف‌کنندگان در بودجه‌شان کمتر می‌شود.
مسکن، به ویژه برای مستاجران و جوانان در بسیاری از شهرها، نگرانی بزرگی است. کارگران با دستمزدهای پایین زیر فشار هزینه‌های ضروری قرار دارند و نگرانی‌ها درباره آموزش و دیگر خدمات عمومی نیز در برخی کشورها بر نارضایتی افزوده است.
داده‌های یورواستات که بخش اقتصادی یورونیوز آنها را تحلیل کرده نشان می‌دهد قیمت مواد غذایی و نوشیدنی‌های غیرالکلی در اتحادیه اروپا بین اوت ۲۰۲۱ و اوت ۲۰۲۶ حدود ۳۴ درصد افزایش یافته است. میزان غذایی که می‌توان با حداقل دستمزد ماهانه ناخالص خرید کاهش یافته؛ این کاهش در مالت ۶ درصد، در اسپانیا ۵ درصد و در فرانسه ۴ درصد بوده، در حالی که در بیشتر کشورهای مورد مطالعه این شاخص افزایش یافته است. با این حال این مقایسه مالیات، اجاره و دیگر هزینه‌های خانوار را در نظر نمی‌گیرد و تصویر کامل فشار هزینه‌های زندگی را نشان نمی‌دهد.
این اعتراض‌ها یک جنبش واحد در سراسر اروپا نیست و خواسته‌های آنها با هم تفاوت دارد، اما فشار بر معیشت خانوارها و دشوارتر شدن همراهی دستمزدها با هزینه کالاها و خدمات ضروری را برجسته می‌کند.