پژوهشی جدید نشان میدهد از پیلاتس تا تایچی، حتی فعالیت بدنی سبک هم میتواند به اندازه مسکنهای رایج درد را کاهش دهد و راه را برای رویکردهای درمانی کلنگر باز کند.
اگر زیاد دچار میگرن، دردهای قاعدگی یا دردهای مزمن میشوید، ورزش میتواند تا حدی شبیه مسکن های رایج به کاهش علایم کمک کند.
آگهی
آگهی
یک مطالعه جدید (منبع به زبان انگلیسی) در دانشگاه آدلاید که ۱۵۷ مرور سیستماتیک شامل ۲۷۳۶ کارآزمایی تصادفی کنترل شده و بیش از ۲۲۰ هزار شرکت کننده را بررسی کرده است، نشان میدهد ورزش میتواند در طیف وسیعی از شرایط، درد حاد و مزمن را بهطور چشمگیری کاهش دهد.
کارول ماهر، پژوهشگر ارشد در دانشگاه آدلاید، گفت: «در زمانی که بهدنبال راه های ایمن و موثر برای مدیریت درد فراتر از دارو هستیم، این یافته ها شواهد محکم تری برای این فراهم میکند که ورزش باید به بخش ثابت مراقبت از درد تبدیل شود.»
پژوهشگران بررسی کردند که نوع، شدت و مدت ورزش چگونه بر تسکین درد اثر میگذارد.
در مجموع، ورزش به طور میانگین حدود ۱٫۱ نمره از مقیاس صفر تا ۱۰ از شدت درد کم کرد؛ کاهشی که حدود ۶۰ درصد بیشتر از میزان تسکینی است که در کارآزمایی های جداگانه درد مزمن برای داروهای رایج گزارش شده است.
ورزش های با شدت کم، کاهش درد بیشتری نسبت به فعالیت های با شدت متوسط تا شدید ایجاد کردند و برنامه های کوتاه تر، حدود ۱۲ هفته ای، اثر بیشتری نسبت به برنامه های طولانی مدت داشتند.
بن سینگ، پژوهشگر اصلی، گفت: «نکته مهم این است که دریافتیم ورزش بیشتر لزوما بهتر نیست. در واقع برنامه های کوتاه تر و با شدت کمتر کاهش درد بیشتری نشان دادند، که نشان میدهد مردم لازم نیست حتما سخت تر یا طولانی تر ورزش کنند تا مزایای قابل توجهی را تجربه کنند.»
به نوشته پژوهشگران، برنامه های ورزشی با کمتر از ۱۲۰ دقیقه در هفته موثرتر از برنامه های طولانی تر بودند؛ برنامه هایی که برای بسیاری از افراد دچار درد مزمن ممکن است دست نیافتنی به نظر برسد.
سینگ گفت: «وقتی ورزش میکنیم، بدن ما مواد شیمیایی از جمله اندورفین و سروتونین ترشح میکند که میتواند شدت احساس درد را کم کند و آستانه تحمل درد را بالا ببرد»، و اضافه کرد که ورزش به فروکش کردن التهاب و تغییر واکنش مغز به درد کمک میکند و همزمان حال و هوا را نیز بهبود میبخشد.
با وجود این یافته ها، در این مطالعه تاکید شده است که ورزش هنوز به اندازه کافی به عنوان درمان درد به کار گرفته نمیشود؛ ورزش هنوز به روال معمول درمان تبدیل نشده و به ندرت با دقتی مشابه دارو تجویز میشود.
سینگ افزود: «در عوض، به افراد دچار درد اغلب فقط گفته میشود فعال بمانند، بدون آن که یک برنامه ورزشی مشخص و مبتنی بر شواهد در اختیارشان گذاشته شود که در آن نوع ورزش، شدت فعالیت و مدت انجام آن روشن شده باشد.»
نویسندگان افزودند ارائه دهندگان خدمات درمانی به راهنمای عملی دقیق نیاز دارند؛ نه فقط این که آیا ورزش مفید است، بلکه این که چه نوع ورزشی برای چه بیمارانی کارآمد است و چگونه باید آن را به شکل موثر تجویز کرد.
با این حال آنها هشدار میدهند که نباید به ورزش به چشم راه حلی همهجا کار یا جایگزینی برای از بین بردن کامل درد نگاه کرد، زیرا تاثیر آن به عواملی فردی مانند علت زمینه ای درد، سطح آمادگی جسمانی فرد و پایبندی او به برنامه بستگی دارد.