نظامیان و خدمه ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» ارتش آمریکا که در جنگ ایران مشارکت داشتند در حالی به بندر پاتایا در تایلند رسید که گزارشهای منتشرشده از ماموریت طولانی و وضعیت خدمه آن در طول ماموریتشان خبرساز شده بود.
خدمه این ناوهواپیمابر که بیش از ۲۸۰ روز را در دریا سپری کردند حالا به دلیل مقصدی که وارد آن شدهاند در کانون توجهها قرار گرفتهاند. شهر تفریحی و ساحلی پاتایا در تایلند همچنان بهعنوان مقصد گردشگری جنسی شهرتی دیرپا دارد.
آگهی
آگهی
حدود ۵ هزار ملوان و تفنگدار دریایی مستقر در ناو لینکلن و همچنین نیروهای حاضر در دیگر شناورهای گروه رزمی این ناو در کنار میلیونها گردشگری قرار میگیرند که هر سال از پاتایا بازدید میکنند. شمار قابل توجهی از نیروهای نظامی ایالات متحده نیز هر سال در رزمایشهای بزرگ زمینی و دریایی در نزدیکی پاتایا در کنار نیروهای تایلندی شرکت میکنند.
پیش از ورود ناو لینکلن، شبکههای اجتماعی مملو از شوخیهایی درباره بازدید ملوانان شهوتران شد.
در همین حال گزارشهایی نیز منتشر شده است که از برخورد مقامهای تایلند با شبکههای روسپیگری در پاتایا همزمان با ورود ملوانها و تنفگداران آمریکایی حکایت دارد.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
سفر نیروهای نظامی به پاتایا میتواند برای شهر سودمند باشد
بسیاری از کشتیهای نیروی دریایی آمریکا در تاسیسات نزدیک پاتایا، مانند بندر لائم چابانگ و پایگاه نیروی دریایی سلطنتی تایلند در ساتاهیپ، پهلو میگیرند.
هزینههایی که نیروهای نظامی در زمان مرخصی و حضور در شهر انجام میدهند، به رونق اقتصاد محلی کمک میکند و ماموریتهای آنها نیز اغلب شامل فعالیتهای اجتماعی و خدماترسانی در داخل و اطراف شهری است که حدود ۱۰۰ کیلومتری جنوبشرقی بانکوک قرار دارد. این فعالیتها از ارائه خدمات پزشکی تخصصی به روستاییان گرفته تا حضور داوطلبانه در پرورشگاهها را شامل میشود.
اما زمانی که صدها یا هزاران ملوان فرصت پیدا میکنند از مرخصی ساحلی خود استفاده کنند، نیروی دریایی آمریکا اعضای «گشت ساحلی» خود را نیز به کار میگیرد تا در کنار پلیس تایلند برای جلوگیری از بروز مشکلات احتمالی فعالیت کنند.
احتمالا به نیروهای نیروی دریایی یادآوری شده است که اگرچه قانون مربوط به این موضوع به ندرت اجرا میشود، اما قوانین تایلند در عمل روسپیگری را ممنوع کرده است. همچنین پرداخت پول در ازای رابطه جنسی طبق ماده ۱۳۴ «قانون متحدالشکل عدالت نظامی» آمریکا، که چارچوب حقوقی حاکم بر نیروهای مسلح ایالات متحده است، جرم محسوب میشود و میتواند مجازات به دنبال داشته باشد.
حضور نظامیان آمریکایی در پاتایا دستکم به دوران جنگ ویتنام بر میگردد. در زمان اوج آن جنگ، حدود ۴۰ تا ۵۰ هزار نیروی نظامی آمریکا در تایلند مستقر بودند و عمدتا از عملیات هوایی مرتبط با جنگ پشتیبانی میکردند. پایگاههایی که نیروهای آمریکایی از آنها استفاده میکردند در نقاط مختلف تایلند پراکنده بودند.
پاتایا هم به پایگاه دریایی ساتاهیپ نزدیک بود و هم به فرودگاه هوایی اوتاپائو که میزبان بمبافکنهای بی-۵۲ نیروی هوایی آمریکا بود.
جنگ ویتنام گردشگری جنسی را در پاتایا رونق داد
الیزابت بکر، نویسنده کتابی درباره گردشگری جنسی نوشته است که سربازان آمریکایی در دوران جنگ ویتنام به سوی پاتایا، که در آن زمان روستایی آرام و محل ماهیگیری بود، سرازیر شدند و این منطقه «به یک تفریحگاه ساحلی پرهیاهو و جنسی تبدیل شد.»
در همین حال، قانون «مراکز تفریحی» مصوب سال ۱۹۶۶ یک منطقه قانونی ایجاد کرد که به روسپیها اجازه میداد به شکل نیمهآشکار در بارها و سالنهای ماساژ فعالیت کنند. فعالیتی که نوعی توافق خصوصی میان مشتری و کارکنان تلقی میشد، هرچند قانون مصوب سال ۱۹۶۰ روسپیگری را جرمانگاری کرده بود.
پاتایا همچنین از ساحلی برخوردار بود که دسترسی به آن از بانکوک نسبتا آسان بود. همین موقعیت به شهر کمک کرد تا پس از خروج نیروهای نظامی آمریکا در سال ۱۹۷۶، بهتدریج به حضور گردشگران غیرنظامی عادت کند.
زیرساختهای پاتایا، از باشگاههای گوگو گرفته تا دیگر مراکز تفریحی، سپس برای گردشگرانی تبلیغ شد که به دلیل ارزانتر شدن سفرهای هوایی و رونق تورهای گروهی، به طور گسترده وارد تایلند میشدند. گردشگری جنسی به این ترتیب به بخشی تثبیتشده از هویت این شهر تبدیل شد.
تفاوتهای شدید اقتصادی نیز باعث شد بسیاری از زنان و مردان جوان از منطقه فقیرنشین «ایسان» در شمالشرق تایلند برای کار در بخش پردرآمد تفریحات شبانه پاتایا به این شهر بروند. درآمد آنها بسیار بیشتر از درآمد حاصل از کشاورزی در مناطق روستایی بود و به آنها امکان میداد برای خانوادههایشان پول بفرستند.
روسپیگری از نظر فرهنگی در تایلند موضوعی تابو محسوب میشود، اما کار جنسی قرنهاست که به شکلی پنهان در جامعه تایلند رونق داشته است. بهگونهای که بازار داخلی آن بسیار بزرگتر از بازار پرزرقوبرقتر مربوط به گردشگران خارجی است.
روسها نیز با حالوهوای پاتایا ارتباط برقرار کردند
پاتایا در دهه ۱۹۹۰ بار دیگر دستخوش تحول شد؛ زمانی که موج جدیدی از گردشگران از کشورهای تشکیلدهنده اتحاد جماهیر شوروی سابق، پس از فروپاشی کمونیسم در اواخر سال ۱۹۹۱، وارد این شهر شدند.
این گردشگران که با الگوی مدرن و جهانیشده گردشگری تطبیق داشتند، حتی از شهرهای کوچک و استانی، با پروازهای چارتر مستقیم به فرودگاه غیرنظامی اوتاپائو میآمدند و از توافق لغو روادید ۳۰ روزه بهره میبردند. تابلوهایی با حروف سیریلیک در سراسر پاتایا ظاهر شد و کسبوکارهای محلی نیز خود را با این مشتریان جدید تطبیق دادند.
روسها تنها گروهی نبودند که پاتایا را خانه دوم خود میدانستند.
آبوهوای مطلوب و آنچه گفته میشد رویکرد سهلگیرانه نیروهای انتظامی محلی است، افراد متواری و مجرمان را از سراسر جهان جذب کرد. گانگسترهای روس، اروپای شرقی و اروپای غربی و گروههای موتورسوار استرالیایی که در زمینه مواد مخدر فعالیت میکردند از جمله گروههای حاضر در پاتایا بودند.
تلاش برای تبدیل پاتایا به مقصدی خانوادگی
پاتایا با موفقیت نسبی تلاش کرده است تصویر خود را از «محل شهوترانی» به یک مقصد «خانوادگی» تغییر دهد. در همین راسا پارکها، مراکز خرید و اقامتگاههای لوکس، عمدتا در مناطق اطراف شهر، تعداد زیادی از گردشگران تایلندی و بازدیدکنندگان دیگر کشورهای آسیایی را جذب میکنند.
یکی از پارکهای آبی محبوب شهر با الهام از برنامههای شبکه «کارتون نتورک» طراحی شده است. باغ گیاهشناسی استوایی نونگ نوچ، مجموعهای گسترده از پوشش گیاهی را به نمایش میگذارد و میزبان برنامههای فرهنگی است. موزه «سنچوئری آو تروث» نیز سازهای باشکوه است که تماما از چوب ساخته شده و ارتفاع آن به بیش از ۱۰۰ متر میرسد.
زمینهای گلف، رویدادهای دوومیدانی و تورهای یکروزه سفر به جزایر نزدیک نیز از دیگر جاذبههای پاتایا هستند.
با این حال مسافران همچنان میتوانند در پیادهروی شبانه در «واکینگ استریت»، واقع در قلب منطقه تفریحات شبانه و پرهیاهوی شهر، فضای پاتایای قدیمی و پرحاشیه را تجربه کنند.