تازهترین آثار از مجموعه نقاشیهای تجربی و زودگذر هنرمند فرانسوی «سایپ» این روزها روی ارتفاعات تفرجگاه ویلاریسوـاولون سوئیس به نمایش درآمده، اما این نقاشیها کمکم در حال محو شدن است.
بخش بزرگی از آثار «سیپ» حول محور بازیهای کودکانه میگردد، اما این به آن معنا نیست که با چیزی ساده و کودکانه طرف هستیم. تجربهها و مشاهدههای دوران کودکی در مرکز چیزی قرار دارند که این هنرمند فرانسوی آن را ماجراجویی مداوم یک کودک برای تبدیل شدن به «نویسنده سرنوشت خود» توصیف میکند؛ آثاری که در عین حال قرار است به ما یادآوری کنند که امکانهای پیش رو بیپایاناند.
آگهی
آگهی
به همین دلیل، «سیپ» قلههای پیست اسکی سوئیسی «ویلار-گریون-دیابلره» را برای نمایش تازهترین آثارش انتخاب کرده است؛ فرسکوهای عظیم و زودگذری که با رنگها و موادی سازگار با محیط زیست اجرا شدهاند.
«سیپ»، که نام اصلی او گیوم لگرو است، میگوید: «این همان نوع اثری است که در سراسر جهان خلق میکنم و بخشی از مجموعهای است که چهار سال پیش در ویلار آغاز شد. من در اینجا داستانی چندساله را شکل دادهام و معمولاً این بچهها هستند که سال به سال خودشان این داستان را گسترش میدهند یا خلق میکنند.»
این آثار که عمدتا با استفاده از گچ و زغال خلق شدهاند، هم چشمگیرند و هم در ابعادی عظیم اجرا میشوند. طبیعت نیز بخشی جداییناپذیر از این آثار است؛ حضوری که هم بر شکنندگی محیط زیست و هم بر موقتی بودن این شکل از هنر تاکید میکند.
«سیپ» توضیح میدهد: «چالش دوگانه است. از نظر جسمی کار سختی است، چون کمی شیب وجود دارد و از طرف دیگر باید با شرایط آبوهوایی کنار بیایم؛ با رعدوبرق، باد و باران. همینها همیشه کار را برای من پیچیده میکنند.»
از نیویورک تا نایروبی، آثار چشمگیر «سیپ» روی بسترهای گوناگونی از جمله چمن، خاک، شن و برف در نقاط مختلف جهان به نمایش درآمدهاند.
هر اثر به گونهای طراحی شده است که بهآرامی و به طور طبیعی محو شود؛ انتخابی آگاهانه برای تاکید بر چالشهایی که جوامع انسانی و کل بشریت با آن روبهرو هستند.
دومین فرسکوی «سیپ» که در گردنه بروتای خلق شده، کودکی را به تصویر میکشد که خورشید و ابرها را نقاشی میکند. این اثر بخشی از یک دیپتیک، یا اثر دو لتی، است و فرسکوی دیگر کمی پایینتر در همین پیست قرار دارد.
«سیپ» میگوید: «این نخستین بار است که در نقاشیهایم از رنگ استفاده میکنم. بچهها از کیهان، ماجراجوییها و مشاهدههای خود الهام گرفتهاند و برای اولین بار این چیزها را در نقاشیها بازتاب میدهند و نقاشیها جان میگیرند. به همین خاطر رنگ را اضافه کردم؛ انگار آسمان در این نقاشیها منعکس میشود. ایده من این است که نشان دهم کیهان به نوعی مانند پنجرهای رو به جهان عمل میکند.»
با این حال، اگر میخواهید نگاهی به تازهترین آثار زودگذر «سیپ» بیندازید، زمان زیادی باقی نمانده است. خشکی شدید هوا در سوئیس باعث شده چمن تقریبا رشد نکند، اما پیشبینیها از بارش و توفانهایی حکایت دارند که میتوانند بهسرعت چشمانداز را تغییر دهند.
برای «سیپ»، پایان یافتن هر اثر همیشه حسی تلخ و شیرین دارد، اما در عین حال لحظهای است که به باور او باید آن را جشن گرفت.
او میگوید: «آن لحظه را دوست دارم، چون در نهایت زمانی است که طبیعت چیزی را که خلق کردهام، پس میگیرد. در مجموع فکر میکنم این آثار تا پایان اوت، بدون مشکل زیادی، قابل دیدن باشند.»