برای این که نوزاد شما سریعا به خواب برود، احتمالا هیچ راهحل معجزهآسایی وجود ندارد؛ اما برخی روشها به شما کمک میکنند تا او را زودتر و آسانتر بخوابانید.
خواب کودک در طول ماهها بسیار تغییر میکند. در بدو تولد، او بین ۱۶ تا ۲۰ ساعت در شبانهروز میخوابد، اما در چرخههای کوتاه، چون او هنوز تفاوتی میان روز و شب قائل نیست.
در حدود ۳ تا ۶ ماهگی، یک ریتم نسبتا منظمتر شکل میگیرد و دورههای خواب شبانه طولانیتر میشود. بین ۶ تا ۱۲ ماهگی، برخی نوزادان میتوانند چند ساعت پشت سر هم بخوابند.
شناخت چرخه خواب نوزاد بر اساس سن او و همچنین توانایی تشخیص نشانههای خستگی، نخستین قدم برای یادگیری این است که چگونه میتوان او را راحتتر خواباند.
یورونیوز فارسی را در ایکس دنبال کنید
رفتار عادتی و ثابت قبل از خواب
روتین قبل از خواب نقش بسیار مهمی در کمک به خوابیدن نوزاد دارد. این کار باعث ایجاد یک چارچوب امن و یک عادت آرامشبخش میشود. هر شب یا در زمان چرتهای روزانه، تکرار یک سری حرکات ثابت به نوزاد کمک میکند این لحظات را با خواب پیوند بزند.
این روتین میتواند بسته به نیاز کودک بین ۱۰ تا ۲۰ دقیقه طول بکشد. برای مثال میتوانید یک فضای نوری ملایم ایجاد کنید، او را در آغوش بگیرید، لالایی بخوانید یا برای کودکان بزرگتر داستان تعریف کنید. مهم این است که یک نظم ثابت رعایت شود تا کودک احساس امنیت کند.
با گذشت زمان، کودک این مراحل را میشناسد و سریعتر آرام میشود. معمولا فقط چند روز تا چند هفته کافی است تا به کمک یک روتین منظم، خواب راحتتر شود.
روش ۵، ۱۰، ۱۵
روش ۵، ۱۰، ۱۵یک تکنیک تدریجی برای کمک به خوابیدن مستقل نوزاد است.
در این روش، ابتدا کودک را در تخت بگذارید و اگر گریه کرد، به سراغش نروید و ۵ دقیقه صبر کنید. سپس برای آرام کردن کوتاه او برگردید، بدون اینکه او را بغل کنید.
اگر دوباره گریه کرد، این بار ۱۰ دقیقه صبر کنید و سپس به او سر بزنید. اگر باز هم گریه ادامه داشت، ۱۵ دقیقه صبر کنید.
هدف این روش آن است که به نوزاد کمک شود خودش به خواب برود، در حالی که میداند شما حضور دارید. این روش معمولا برای نوزادان ۶ تا ۱۸ ماهه توصیه میشود. با این حال، همه متخصصان سلامت با آن موافق نیستند و برخی آن را برای کودک استرسزا میدانند.
روش ۱۵ ثانیه
روش موسوم به ۱۵ ثانیهای شامل این است که وقتی نوزاد در تخت گریه میکند، والدین او را برای مدت بسیار کوتاه، حداکثر ۱۵ ثانیه، آرام کنند. معمولا توصیه میشود کودک را در آغوش بگیرند، دست روی شکمش بگذارند یا با صدای آرام با او صحبت کنند.
پس از آرام شدن کودک، والدین اتاق را ترک میکنند و بهتدریج فاصله زمانی بین هر بار مراجعه را بیشتر میکنند: ابتدا حدود ۲ دقیقه، سپس ۴ دقیقه، بعد ۶ دقیقه و به همین ترتیب.
هدف از این روش آن است که محیطی امن و آرامشبخش ایجاد شود تا نوزاد بتواند راحتتر و با آرامش بیشتر به خواب برود.