ستار هاشمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات ایران اعلام کرد پیش از بازگشایی اینترنت حجم ترافیک استارلینک با کل ترافیک اینترنت کشور برابری میکرد. او همچنین طرح «وایتلیست» اینترنت را برای جمعیت ۹۰ میلیونی ایران غیرعملی و غیرقابل اجرا دانست و گفت به آنکه ایدهاش را مطرح کرده بود گفتم «ماستت را بخور».
آقای هاشمی روز سه شنبه در جریان یک نشست خبری درباره احتمال برداشتن محدودیتها گفت: «روند طی شده و برداشتن برخی محدودیتها که پیشتر اتفاق افتاده کمی زمانبر است اما ما با جدیت به دنبال ایجاد دسترسی با کیفیت به اینترنت هستیم.»
وزیر ارتباطات در این نشست با اشاره به قطعی اینترنت در جریان جنگ و پس آن گفت که در آن دوران «ترافیک استارلینک برابر با ترافیک کشور بود و این فاجعه است. این موضوع یک تهدید جدی برای نظام حکمرانی در فضای مجازی محسوب میشود.»
آقای هاشمی در ادامه سخنانش در پاسخ به سوالی درباره طرح «وایتلیست» اینترنت نیز چنین توضیح داد: «این ایده که تنها مجموعهای از سایتها با ممیزی قابل دسترس باشند، در مقطعی در کشور مطرح شده بود اما از نگاه کارشناسی قابل اجرا نیست.»
«وایتلیست اینترنت برای جامعه ۹۰ میلیونی امکانپذیر نیست»
او با انتقاد از پیگیری این طرح تاکید کرد وزارت ارتباطات بهصورت جدی با آن مخالفت کرده و آن را غیرعملی دانسته است. «حتی در سازمانهای کوچک نیز مدیریت سطح دسترسی کاربران پیچیده است و تعمیم چنین مدلی به سطح ملی و برای ۹۰ میلیون نفر در عمل امکانپذیر نیست.»
وزیر ارتباطات در ادامه گفت: «افرادی که کوچکترین آشنایی با حوزه ارتباطات ندارد این موضوع وایتلیست را پیگیری میکنند و میگویند اجرایی است و من نیز در جلسه با این فرد گفتم که ماستت را بخور.»
منظور از وایتلیست یا همان فهرست سفید در واقع طرحی است که بهجای مسدود کردن سایتهای متخلف، کل اینترنت جهانی بهطور پیشفرض قطع میشود و کاربران تنها به تعداد محدودی از سایتهای ممیزی و تاییدشده دسترسی خواهند داشت.
۸۸ روز قطعی سراسری اینترنت در ایران
در پی حمله نظامی اسرائیل و ایالات متحده به ایران، دسترسی به اینترنت جهانی به مدت ۸۸ روز به طور کامل قطع شد.
ستار هاشمی با اشاره به احتمال اعمال دوباره محدودیتهای اینترنتی برحسب شرایط امنیتی کشور، تاکید کرد که وزارت ارتباطات «به دلیل درک آسیبهای این اقدام، به دنبال کاهش محدودیتها به حداقل ممکن است.» او با بیان اینکه فرآیند انسداد شبکه باید کاملا شفاف و همراه با اطلاعرسانی باشد، افزود: «پیشنهاد مشخصی با همکاری نهادهای امنیتی در حال تکمیل است تا روشن شود هر محدودیتی با تشخیص چه نهادی، چه کمیتهای و برای چه زمانی» اعمال میشود.
« از اسفند شاهد جابهجایی مردم از کلانشهرها به سمت دیگر استانها بودیم »
وزیر ارتباطات همچنین با اشاره به اینکه «طراحی زیرساختهای ارتباطی کشور متناسب با تراکم جمعیت انجام شده» گفت که «از اسفندماه شاهد جابجایی و حرکت جمعیت از کلانشهرها به سمت سایر استانها بودیم.»
او همچنین درباره میزان آسیب واد شده به مراکز ارتباطی گفت: «بیش از ۵۰۰ سایت ارتباطی و بیش از ۱۰۰ مرکز مخابراتی و ارتباطی ما مورد اصابت قرار گرفت؛ با این وجود، اختلال جدی از سوی مردم به ما گزارش نشد.»
«فیلترشکن از ضدارزش به ارزش باافتخار تبدیل شد»
آقای هاشمی تاکید کرد که «اصرار بر انحصار حکمرانی در موضوعات فنی، یک موضوع ضدارزش را در جامعه به ارزش تبدیل کرده است.» وی برای تبیین این موضوع به تجربه سالهای اخیر اشاره کرد و گفت که در سال ۱۴۰۱ و همزمان با مسدودسازیها، استفاده از وی پی ان یک «موضوع ضدارزش» محسوب میشد؛ اما سه سال بعد و در سال ۱۴۰۴ با مطرح شدن بحث سیمکارتهای سفید، شرایط به گونهای تغییر کرد که بسیاری از مردم «با افتخار از فیلترشکن استفاده میکنند».
« این سوال تلخ و دردناک که «اینترنت تا کی وصل میماند؟» مدام تکرار میشود»
وزیر ارتباطات همچنین گفت: «یکی از تلخترین و پرتکرارترین سوالاتی که مرتب با آن مواجه میشوم این است که اینترنت تا کی وصل خواهد ماند؟ این سوال بسیار عجیب و در عین حال دردناک است.»
او با اشاره به اینکه جهان وارد عصر هوش مصنوعی شده و این فناوری بسیاری از کشورها و حوزهها را بهصورت بنیادین متحول کرده، تاکید کرد: «ما همچنان درگیر این موضوع هستیم که ارتباط برقرار باشد یا نباشد. باید دید فاصله از کجا تا کجاست. در دنیای امروز هوش مصنوعی محور تحولات است و ظرفیتهای بسیاری ایجاد کرده است.»
ستار هاشمی با تاکید بر اینکه «صحبت از محدودسازی برای بسیاری از ما پذیرفتنی نیست»، خواستار کاهش محدودیتهای اینترنتی به حداقل ممکن و اعمال آنها در یک «فرآیند شفاف، همراه با اطلاعرسانی مشخص» شد تا نهاد صادرکننده و بازه زمانی آن کاملا روشن باشد. وزیر ارتباطات با اشاره به لزوم درس گرفتن از تجربههای گذشته هشدار داد که «تداوم قطعی یا محدودیتهای اینترنتی با ملاحظات امنیتی، در برخی موارد میتواند به نتایجی معکوس منجر شود» و اثربخشی مورد انتظار را از بین ببرد.