قهرمانان تازه فوتبال باشگاهی زنان آسیا، موفقیتی قارهای را جشن گرفتند که نقطه اوج دورهای درخشان برای فوتبالیستهای زن کره شمالی به شمار میآید.
تیم زنان «نائهگویانگ» مستقر در پیونگیانگ ماه گذشته جام لیگ قهرمانان زنان آسیا را در خاک کره جنوبی، رقیب دیرینه کشورشان بالای سر برد. کره شمالی در فوتبال زنان زیر ۱۷ سال و زیر ۲۰ سال نیز عنوان قهرمانی جهان را در اختیار دارد.
آگهی
آگهی
هفته گذشته در جریان یک مسابقه نمایشی در پایتخت و زیر نگاه دقیق رهبر کره شمالی، تیم نائهگویانگ مقابل تیم زیر ۱۷ سال این کشور قرار گرفت؛ تیمی که بهتازگی با پیروزی قاطع ۵ بر ۱ برابر ژاپن در فینال، جام ملتهای آسیا را نیز به مجموعه افتخارات چشمگیر خود اضافه کرده است.
از این بازیکنان به عنوان «زنان قابل اعتماد» و «دختران سرافراز میهن» تجلیل شد.
به گزارش خبرگزاری رسمی کره شمالی، کیسیانای، بازیکنان نائهگویانگ تأکید کردند که «مهر و توجه و بخشندگی رفیق محترم کیم جونگ اون» آنان را «به سوی موفقیتهای ورزشی چشمگیرتر» تشویق میکند.
بر اساس گزارشی از وزارت اتحاد کره جنوبی، کیم جونگ اون که علاقه زیادی به ورزش دارد بار دیگر بر پرورش استعدادهای ورزشی به عنوان ابزاری برای معرفی و تبلیغ کره شمالی در سطح بینالمللی تاکید کرده است.
با این حال، ماهیت بسته و پنهانکارانه این کشور باعث میشود بهسختی بتوان فهمید چه عواملی دقیقا پشت موفقیت پرثمر برنامه فوتبال زنان کره شمالی قرار دارد.
سیانان برای بررسی عوامل موفقیت فوتبال زنان کره شمالی، با شماری از مربیان و بازیکنانی گفتوگو کرده است که سابقه همکاری با تیمهای این کشور یا رقابت مقابل آنها را داشتهاند.
آغاز فوتبال از سنین پایین
در این گزارش آمده است که زمانی که کیم کیونگ یونگ، کاپیتان تیم نائهگویانگ ماه گذشته گل پیروزیبخش تیمش را برابر توکیو وردی ژاپن در فینال لیگ قهرمانان زنان آسیا به ثمر رساند، در واقع تازهترین گام را در مسیری برداشت که بیش از یک دهه پیش در مدرسه بینالمللی فوتبال پیونگیانگ آغاز شده بود.
این آکادمی نخبهپرور که در سال ۲۰۱۳ برای تحقق اهداف ورزشی کیم جونگ اون تاسیس شد، از آن زمان تاکنون صدها دختر و پسر هفت تا ۱۷ ساله را آموزش داده است؛ بسیاری از آنان بعدها در رقابتهای بینالمللی نماینده کره شمالی شدند.
طبق گزارش خبرگزاری دولتی «KCNA» کره شمالی هان کوانگ سونگ، مهاجم تیم ملی مردان این کشور که مدتی نیز در ایتالیا بازی میکرد، از جمله فارغالتحصیلان این مرکز است.
کیم کیونگ یونگ، کاپیتان تیم «نائهگویانگ» که اکنون ۲۴ سال دارد نمونهای شاخص از محصول سیستم بهشدت کنترلشده استعدادیابی و پرورش بازیکن در کره شمالی به شمار میرود؛ او فوتبال را از ۱۰ سالگی آغاز کرد، در ردههای سنی مختلف برای تیم ملی کشورش به میدان رفت، به یکی از مهاجمان برجسته تیم بزرگسالان تبدیل شد و در نهایت باشگاهش را به قهرمانی در آسیا رساند.
او پس از دریافت جایزه بهترین بازیکن لیگ قهرمانان زنان آسیا گفت: «بازیکنان ما هنوز در رقابتهای بینالمللی بزرگسالان تجربه زیادی ندارند اما به عنوان یک تیم پیشرفت چشمگیری کردهاند.»
استیون کنستانتین، مربی بریتانیایی که در سال ۲۰۱۸ به دعوت فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) برای آموزش مربیان به کره شمالی سفر کرده بود گفت: «وقتی تیمهای کره شمالی را میبینید، چیزی که بیش از همه توجه شما را جلب میکند، جنگندگی فوقالعاده و تلاش بیوقفه آنهاست.»
او افزود: «در برخی موارد، تمرینهایی انجام میدادند که به نظرم تا حدی افراطی بود. مثلا یک بازیکن باید همتیمی خود را روی پشتش حمل میکرد و از خط دروازه تا محوطه جریمه میدوید، سپس او را زمین میگذاشت و با سرعت به سمت محوطه جریمه دیگر زمین میدوید. واقعا باورنکردنی بود.»
«تمرین، تمرین، تمرین»
کالین بل، سرمربی پیشین تیم ملی فوتبال زنان کره جنوبی که تجربه رویارویی با تیمهای کره شمالی را در کارنامه دارد، میگوید بازیکنان این کشور از نظر فنی در سطح بسیار بالایی قرار دارند و به همین دلیل در ردههای سنی پایه میتوانند با تکیه بر توان بدنی، مهارتهای فنی و سرعت خود بر بیشتر رقبا غلبه کنند.
او گفت: «حرکت تکتک بازیکنان را زیر نظر داشتم. همه آنها تقریباً با یک سبک و شیوه یکسان میدویدند. واقعاً همینطور است. از سنین بسیار پایین فقط تمرین، تمرین و تمرین میکنند و به همین دلیل رقابت با آنها در ردههای پایه بسیار دشوار است.»
ریلی چسنا، مدافع تیم زنان هوشیمینسیتی ویتنام که در مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان زنان آسیا برابر نائهگویانگ شکست خورد، نیز به هماهنگی کمنظیر بازیکنان کره شمالی اشاره کرد.
او گفت: «کاملا مشخص بود که هر بازیکن دقیقا میداند باید کجا قرار بگیرد و چگونه حرکت کند. بازی آنها بسیار روان و هماهنگ بود. پاسهای زمینی و جابهجاییهایشان تقریبا بینقص بود و واقعا کار سختی بود که بتوان آنها را مهار یا دنبال کرد.»
به گفته بل، بازیکنان کره شمالی از نظر ذهنی نیز برتری قابل توجهی دارند.
او گفت: «بهوضوح میتوان دید که برای آنها این فقط یک مسابقه عادی نیست. نوعی حس اضطرار و ناچاری در شیوه بازیشان وجود دارد. آنها باید موفق شوند و این را میتوان بهخوبی احساس کرد.»
بل افزود: «احتمالا شیوه اداره کشور در شکلگیری این ذهنیت نقش دارد. همه میدانند که برخی بخشها در کره شمالی وضعیت نسبتاً مناسبی دارند، اما بخش بزرگی از جامعه با فقر دستوپنجه نرم میکند. به همین دلیل، ورزش برای این دختران جوان فرصتی مهم برای کمک به آینده خانوادههایشان محسوب میشود. آنها با همین انگیزه بازی میکنند. چنین حس نیاز و انگیزهای را نمیتوان بهصورت مصنوعی ایجاد کرد.»
کووک کا مینگ، مدرس باسابقه فیفا که بین سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ چهار بار برای آموزش مربیان به کره شمالی سفر کرده بود، نیز گفت: «در ردههای پایه اروپا، کشورها معمولا کمتر بر نتیجهگیری تمرکز میکنند و بیشتر به دنبال پرورش بازیکن هستند. اما در آسیا برای اینکه به شما بگویند مربی یا تیم خوبی هستید، باید نتیجه بگیرید.»
این مربی اهل هنگکنگ افزود: «اگر قهرمان شوید، کیم جونگ اون شخصا در فرودگاه از شما استقبال میکند. این موضوع اهمیت بسیار زیادی دارد.»
به اینستاگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
اکنون نگاهها به جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۷ در برزیل دوخته شده است؛ جایی که تیم ملی زنان کره شمالی پس از سالها دوری از صحنه اول فوتبال جهان، بار دیگر در یک تورنمنت بزرگ جهانی حضور خواهد یافت.