کانادا به عنوان میزبان یکی از بزرگترین جمعیتهای ایرانیان مهاجر در قبال جنگ آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی ایران مواضعی همسو با متحدان اروپایی خود گرفته است. اما نظر مردم کانادا درباره موضع این کشور در قبال جنگ چیست؟ آیا کانادا باید مستقیما وارد شود؟ کاناداییها چه نگاهی نسبت به رژیم ایران دارند؟
کانادا با ایفای نقش در درگیریهای خاورمیانه به هیچوجه غریبه نیست. این نقش گاه به صورت حضور در اقدامات نظامی بینالمللی و گاه به صورت دیپلماتیک و مبتکرانه بوده است و شاید یکی از مهمترین آنها ایده تشکیل «نیروی اضطراری سازمان ملل متحد» (UNEF) به ابتکار لستر بی. پیرسون، وزیر خارجه وقت کانادا برای حلوفصل بحران کانال سوئز در سال ۱۹۵۶ باشد. آقای پیرسون به دلیل همین ابتکار در سال ۱۹۵۷ برنده جایزه صلح نوبل شد.
مارک کارنی، نخستوزیر کانادا که در آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به ایران از این حملات حمایت کرده بود، اخیرا موضع خود را تغییر داد و گفت که این حملات «بهنظر نمیرسد با حقوق بینالملل سازگار باشند.»
آقای کارنی با این حال تاکید کرد که «رژیم ایران بزرگترین صادرکننده تروریسم در جهان است. این رژیم مسئول مستقیم مرگ صدها کانادایی در اقدامات تروریستی است». اما نظر مردم کانادا درباره ایفای نقش این کشور در این درگیری چیست؟
بنابر نظرسنجی که اخیرا توسط «نانوس» (Nanos) انجام شده است، اگرچه بیش از نیمی از کاناداییها ایران را «تهدید عمده» برای صلح و ثبات در خاورمیانه میدانند، اما تنها پنج درصد از مردم کانادا بر این باروند که این کشور باید همراه با آمریکا و اسرائیل مستقیما وارد درگیری نظامی با ایران شود.
بنابر این نظرسنجی، ۳۷ درصد از کاناداییها معتقدند که کشورشان به هیچوجه نباید بهصورت نظامی وارد این درگیری شود و ۳۲ درصد از آنها میگویند که کشورشان باید منحصرا بر تلاشهای دیپلماتیک برای حل این درگیری متمرکز باشد.
بر اساس نتایج این نظرسنجی، ۲۳ درصد از کاناداییها معتقدند که کشورشان باید در این درگیری از نظر نظامی نقش محدودی، چون حضور در ائتلاف بینالمللی برای برقراری امنیت کشتیرانی بینالمللی در تنگه هرمز، ایفا کند.
مارک کارنی اخیرا به عنوان تنها رهبر غیراروپایی در نشست «جامعه سیاسی اروپا» در ایروان ارمنستان شرکت کرد. او پیشتر گفته بود که «یکی از دلایل» حضورش در این نشست پیوستن به همتایانی است که «برای ارائه کمک جهت برقراری آتشبس پایدار [در جنگ ایران] گرد هم آمدهاند.»
او همچنین گفته بود که برخلاف ادعاهای واشنگتن هنوز آتشبس پایداری میان طرفین درگیری برقرار نشده است.
اتخاذ چنین مواضعی از سوی آقای کارنی در حالی صورت میگیرد که او پیش از آغاز این درگیریها در سفر به خاورمیانه قراردادهای تجاری بزرگی را با عربستان سعودی، قطر و امارات عربی متحده منعقد کرد و برای جذب سرمایهگذاری آنها در کانادا تلاش کرد. این قراردادها به نوعی نشانه بازگشت کانادا به خاورمیانه بود.