در حالی که نبردها در حاشیه خلیج فارس میان ایران، اسرائیل و ایالات متحده وارد فاز جدیدی شده است، کشورهای منطقه به دنبال راهکاری ارزان و موثر برای مقابله با پهپادهای انتحاری هستند؛ راهکاری که نه در زرادخانههای غربی، بلکه در میدانهای نبرد اوکراین آزموده شده است.
گزارشهای تازه حاکی از آن است که کشورهای حاشیه خلیج فارس با تغییری بنیادین در دکترین دفاعی خود، به دنبال دستیابی به فناوری پهپادهای رهگیر اوکراینی هستند.
آگهی
آگهی
به گزارش فایننشال تایمز، دستکم سه کشور حوزه خلیج فارس خواستار خرید بیش از ۷ هزار فروند پهپاد رهگیر از شرکت اوکراینی «تیایاف اینداستریز» شدهاند.
چرا پاتریوت کافی نیست؟
دلیل هجوم کشورهای ثروتمند منطقه به سمت صنایع نظامی اوکراین ساده است: عدم توازن اقتصادی در پدافند هوایی. سامانههای گرانقیمتی مانند «پاتریوت» برای ساقط کردن موشکهای بالستیک طراحی شدهاند.
شلیک یک موشک چند میلیون دلاری پاتریوت برای سرنگونی یک پهپاد انتحاری (مانند مدلهای شاهد) که تنها چند ده هزار دلار قیمت دارد، از نظر استراتژیک و اقتصادی «شکست» محسوب میشود.
الکساندر یاکوونکو، بنیانگذار شرکت «تف»، در این باره میگوید: «اکنون هر کشوری درک کرده است که باید سیستمهای رهگیر [پهپادی] داشته باشد، زیرا داشتن چیزی شبیه به سامانه ضد هوایی پاتریوت دیگر به تنهایی کافی نیست.»
در واقع، پهپادهای رهگیر اوکراینی که در پاسخ به حملات گسترده روسیه به زیرساختهای این کشور توسعه یافتهاند، «قاتل شاهد» محسوب میشوند.
آنها میتوانند با هزینهای ناچیز، پهپادهای مهاجم را در آسمان شناسایی و با برخورد مستقیم یا انفجار مجاورتی منهدم کنند.
سلاحهای اوکراینی در راه خلیج فارس؛ مشخصات فنی
شرکت تف که هماکنون ماهانه بیش از ۸۰ هزار پهپاد تولید میکند، دو محصول کلیدی را به مشتریان عرب خود پیشنهاد داده است.
اولی «اختاپوس-۱۰۰» است؛ یک رهگیر پیشرفته با هدفگیری خودکار که تا ارتفاع ۴۵۰۰ متری پرواز میکند و سرعتی بیش از ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت دارد.
این پهپاد با برد عملیاتی ۳۰ کیلومتر، توانایی فعالیت در شرایط جنگ الکترونیک شدید را دارد.
گزینه بعدی «کولیبری-آی۱۰» نام دارد. یک مدل دستی با سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت که برای بردهای کوتاهتر (۱۵ کیلومتر) طراحی شده و از ارتباطات رمزگذاری شده بهره میبرد.
اوکراین در حال حاضر روزانه ۱۵۰۰ فروند از این رهگیرها را تولید میکند که نیمی از آن مازاد بر نیاز جبهههای داخلی است و ظرفیت بالایی برای صادرات ایجاد کرده است.
گلوگاه اصلی: اپراتور، نه تولید
با وجود آمادگی اوکراین برای تحویل سریع این تجهیزات، یک مانع بزرگ بر سر راه استقرار فوری آنها در خلیج فارس وجود دارد: آموزش.
آقای یاکوونکو تاکید میکند که مشکل اصلی تولید نیست، بلکه زمان مورد نیاز برای آموزش پرسنل است.
هدایت موثر این پهپادها در شرایط واقعی نبرد، به چندین ماه آموزش فشرده نیاز دارد. برای کشورهایی که هماکنون تحت حملات پهپادی قرار دارند، این فاصله زمانی چند ماهه میتواند حیاتی باشد.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
فراتر از خرید آهنآلات
کشورهای خلیج فارس تنها به دنبال خرید سختافزار نیستند. آنها میخواهند بدانند چگونه این پهپادهای کوچک را در شبکه پدافند هوایی یکپارچه خود ادغام کنند.
این کشورها که اکنون با همان پلتفرمهای پهپادی (طراحی ایران) روبرو هستند که سالهاست بر سر شهرهای اوکراین میبارد، تجربه عملیاتی کییف را تنها راه نجات خود میبینند.