گردشگری تماشای گلهای وحشی به یکی از گرایشهای محبوب سفر تبدیل شده و هر سال گردشگران بسیاری را به مقصدهای شکوفهزده در جهان میکشاند.
در چند سال اخیر، ژاپن با هجوم گردشگران علاقهمند به شکوفههای گیلاس روبهرو شده است؛ موضوعی که در فصل شکوفهدهی در پارکها و جاذبههای شاخصی چون پاگودای چوریتو به ازدحام شدید گردشگری منجر میشود. در بسیاری از روزها شمار گردشگران از ۱۰ هزار نفر هم فراتر میرود.
آگهی
آگهی
گسترش شبکههای اجتماعی نیز این فشار را تشدید کرده است و تصاویر شکوفههای گیلاس ژاپن به لطف مناظر چشمگیر و نمایشهای رنگارنگ، اغلب بهسرعت در فضای مجازی دستبهدست میشود.
در نتیجه، رخدادهایی مانند لغو جشنواره پارک آراکورایاما سنگن در شهر فوجییوشیدا رخ داده است؛ تصمیمی که به دلیل نگرانیهای ایمنی، فشار بر زیرساختها و رفتار نامنظم برخی بازدیدکنندگان اتخاذ شد.
ناپایداری اقلیمی همچنین به این معناست که الگوهای شکوفهدهی گیلاس در سالهای اخیر تغییر کرده است. درختان اکنون زودتر و اغلب در بازه زمانی کوتاهتری شکوفه میدهند و همین موضوع در بسیاری موارد باعث ناامیدی گردشگران میشود.
همین فشارهای ازدحام گردشگری و تغییرات اقلیمی در گردشگری لاله در هلند نیز دیده میشود.
این وضعیت باعث شده طبیعتدوستان بیش از پیش نگاه خود را فراتر از ژاپن و هلند برای دیدن گلهای چشمنواز و مناظر خیرهکننده جستوجو کنند.
اما برای تجربه گردشگری منحصربهفرد گلها باید به کجا سفر کرد؟ در ادامه به برخی از بهترین مقاصدی که در فصل گلدهی ارزش دیدن دارند میپردازیم.
ناماکوالند، آفریقای جنوبی و نامیبیا
ناماکوالند، منطقهای نیمهخشک در امتداد سواحل غربی آفریقای جنوبی و نامیبیا، از متنوعترین زیستبومهای جهان به شمار میرود.
این منطقه هر سال بین اوت و سپتامبر پدیده کمنظیر «صحرای شکوفان» را پیش روی مسافران میگذارد؛ با بیش از سه هزار و ۵۰۰ گونه گل وحشی که حدود هزار گونه آن فقط در همین ناحیه یافت میشود. در میان آنها میتوان به انواع ساکولنت و گلهای مروارید شاخص ناماکوالند اشاره کرد.
این «ابرشکوفه» از رشتهکوههای داخلی تا ناحیه شنی ساحلی سَندفلد ادامه دارد و تضادی چشمگیر میان دشتها و درههای خشک با فرش گستردهای از گلهای سفید، بنفش و نارنجی پدید میآورد.
مسافران میتوانند از چندین مسیر پیادهروی در پارک ملی ناماکوا لذت ببرند و از «مسیر گلهای وحشی» که بهطور ویژه برای تماشای شکوفهها طراحی شده است عبور کنند.
از آنجا که شدت گلدهی به الگوهای بارش سالانه وابسته است، این تجربه بسیار زودگذر و در عین حال خاص و بهیادماندنی است.
گردشگران همچنین میتوانند از مسیرهای ویژه خودروهای دو دیفرانسیل استفاده کنند، سواحل اقیانوس اطلس و جنگلهای درخت کویور را بگردند، با قایق در رود اورنج به گشتوگذار بپردازند و شبها آسمان پرستاره را تماشا کنند. علاقهمندان به فرهنگ و تاریخ هم میتوانند به شهر اسپرینگبک بروند و بیشتر با تاریخ استخراج مس در این منطقه آشنا شوند.
دره خرته، اسپانیا
برای مسافرانی که به دنبال تماشای شکوفههای گیلاس بیرون از ژاپن هستند، دره خرته در اسپانیا یک گزینه ایدئال است.
این دره میزبان حدود یکونیم تا دو میلیون درخت گیلاس است که همگی در بهار همزمان شکوفه میدهند و دامنه کوهها و کف دره در استان کاسرس را به دریایی از سپیدی تماشایی بدل میکنند.
شکوفهها حدود ۱۰ روز دوام دارند و بهترین زمان تماشای آنها اواخر مارس و اوایل آوریل است. در حالی که شکوفههای گیلاس در ژاپن بیشتر به خاطر زیبایی خیرهکنندهشان جشن گرفته میشوند تا ارزش کشاورزی، شکوفههای اسپانیایی دره خرته نویدبخش برداشت بزرگ گیلاسهای پیكوتا نیز هستند.
همانند جشنهای «هانامی» در ژاپن، شکوفههای گیلاس دره خرته هم با جشنواره «فیستا دل سرسو اِن فلور» یا جشن شکوفههای گیلاس گرامی داشته میشود.
در این جشنواره، بازدیدکنندگان میتوانند از اجراهای موسیقی و تئاتر لذت ببرند، صنایع دستی و محصولات هنری را ببینند، غذاهای محلی و سنتی بر پایه گیلاس را امتحان کنند و در تورهای پیادهروی و کوهپیمایی همراه با راهنما شرکت کنند.
گردشگران همچنین میتوانند روستاهای تاریخی و دیدنی و مناطق حفاظتشدهای مانند گابثوئلا دل وایه را که به خاطر معماری روستایی و سنتیاش مشهور است، کشف کنند.
یکی از بهترین راهها برای تجربه شکوفهها، رانندگی در سراسر دره است؛ مسیری که گردشگران را از ۱۱ شهرداری مختلف میگذراند و چشماندازهای متنوعی از دامنههای پوشیده از شکوفه پیش روی آنها میگذارد.
دره گلها، هند
یکی دیگر از مقاصد مهم گردشگری گل، دره گلها است؛ سایتی ثبتشده در فهرست میراث جهانی یونسکو در ایالت اوتاراخند هند.
این دره هیمالیایی در دل ذخیرهگاه زیستکره ناندا دوی واقع شده و در پسِ قلههای عظیم کوهستان، منظرهای شبیه «فرش زنده» پدید میآورد؛ به طوری که رنگ گلها از ژوئن تا سپتامبر هر چند هفته یکبار تغییر میکند.
به دلیل وجود ریزاقلیم خاص خود، این دره سرسبزتر و تماشاییتر از بسیاری از درههای دیگر هیمالیا است.
بیش از ۶۰۰ گونه گل در این منطقه روییده است؛ از جمله گونههای کوهستانی نادر و در معرض خطر مانند زنبق کبرا، شقایق آبی هیمالیا و گل برهما کامال که مقدس به شمار میرود. مجموعهای متنوع از گونههای کمیاب ارکیده، پامچالها، شقایقها و مرواریدها نیز در این دره دیده میشود.
این پارک در ناحیه گذار میان رشتهکوههای هیمالیا و زنسکار قرار دارد و زیستگاه گونههای نادر و در معرض انقراضی چون پلنگ برفی، خرس سیاه آسیایی و گوزن مشک است.
رنگهای متغیر گلها و گونههای نادر هیمالیایی، این دره را به بهشتی برای عکاسان، دوستداران طبیعت و گیاهشناسان بدل کرده است.
علاقهمندان به فعالیتهای فضای باز میتوانند از مسیرهای متعدد و قابل دسترس کوهپیمایی که معمولا از شهر گوویندگات آغاز میشود استفاده کنند و علاقهمندان به فرهنگ نیز میتوانند به همکوند صاحب، زیارتگاه مرتفع سیکها، سر بزنند.
دریاچه تکاپو، نیوزیلند
دریاچه تکاپو که در منطقه مککنزی در جزیره جنوبی نیوزیلند قرار دارد، یکی دیگر از مقاصد منحصربهفرد گردشگری گل است. خود دریاچه یخچالی است و به دلیل وجود ذرات خردشده سنگهای یخچالی، رنگ فیروزهای چشمگیری دارد.
این منطقه همچنین یکی از صافترین و تاریکترین آسمانهای شب جهان را در اختیار دارد و فرصتی کمنظیر برای ترکیب گردشگری گل با گردشگری نجومی فراهم میکند.
بازدیدکنندگان میتوانند در میان دشتهای پوشیده از لوپینهای رنگارنگ راسل در طیف صورتی، آبی و بنفش قدم بزنند؛ در حالی که پسزمینه آنها دریاچهای خیرهکننده و کوههای پوشیده از برف است و سراسر حوضه مککنزی را به صحنهای تماشایی بدل میکند.
حوالی کلیسای «گود شپرد» بهویژه برای عکاسی مناسب است و مسافرانی که در امتداد بزرگراه حوضه مککنزی حرکت میکنند نیز چشماندازهای بسیار خوبی از این مناظر خواهند داشت.
بهترین زمان تماشای شکوفهها از اواسط نوامبر تا دسامبر است و «ساعت طلایی» (لحظات پیش از طلوع یا غروب خورشید) بهترین زمان برای عکاسان به شمار میرود.
دیگر فعالیتهای ممکن در این منطقه شامل تماشای ستارگان، پیادهروی، استراحت در استخرها و چشمههای آب گرم، قایقسواری کایاک، اسکیت و پروازهای تفریحی بر فراز رشتهکوههای آلپ جنوبی با هلیکوپترهای مککنزی یا شرکت ایرسفاریز است.
چمنزارهای موکر، بریتانیا
برای مسافرانی که از درههای کوهستانی پر از گل سیر شدهاند، چمنزارهای موکر در یورکشایردیلز در انگلستان تجربهای متفاوت ارائه میدهد. اینجا چمنزارهای سنتی علوفهای در ارتفاعات است که معمولا بین اواسط ژوئن تا اوایل ژوئیه به گل مینشیند.
این منطقه که به عنوان «سایت دارای اهمیت ویژه علمی» (SSSI) و یکی از «چمنزارهای تاجگذاری» شناخته میشود، از متنوعترین و دستنخوردهترین چمنزارهای علوفهای در بریتانیاست.
مسافران میتوانند گلهای نادری چون «وود کرینزبیل»، «یلو رتل» و «ملنکولی سیسل» را در پسزمینهای از انبارها و دیوارهای سنگی خشک و تاریخی تماشا کنند.
در کنار اینها گونههای دیگری مانند کرهگیاهها (باترکاپ)، «سلفهیل»، «لیدیز مَنتل» و «پیگنات» نیز یافت میشود که امکان عکاسی فراوان و یادگیری درباره طبیعت را فراهم میکند.
میتوانید با قدمزدن در میان این چمنزارها در مناظر کلاسیک انگلیسی غرق شوید یا در آفتاب بعدازظهر، پیکنیکی آرام برگزار کنید. کوهنوردان نیز میتوانند برای پیادهروی در مناظر تماشایی به رود سوِیل یا روستای کِلد بروند.