ماموریت آرتمیس ۲ انسان را تا دورترین نقطه مدار ماه در تاریخ رساند، اما ناسا از هماکنون به ماموریتهای بعدی چشم دوخته است.
در حالی که کپسول اوریون تازه از آبهای اقیانوس آرام بیرون آمده است ناسا از هماکنون در حال برنامهریزی برای فصل بعدی برنامه آرتمیس است.
آگهی
آگهی
ماموریت آرتمیس ۲ تصاویری بیسابقه از سمت پنهان ماه، یک خورشیدگرفتگی از مدار ماه و رکورد تازهای برای دورترین فاصله انسان در فضا به جا گذاشت.
این ماموریت تازهترین حلقه از مجموعهای از برنامههای ناساست که در نهایت انسان را دوباره به ماه بازمیگرداند و یک پایگاه دائمی در آن جا ایجاد میکند.
ریک هنفلینگ، مدیر پرواز مرحله ورود، پس از فرود کپسول حامل خدمه در اقیانوس در روز جمعه گفت: «ماموریت بعدی خیلی نزدیک است.»
ماه گذشته ناسا از یک برنامه مرحلهای برای ساخت یک پایگاه دائمی روی ماه خبر داد که در آن ماموریتهای آرتمیس ۳ و ۴ نقش کلیدی خواهند داشت.
مقدمات فرود بر ماه
در ابتدا قرار بود آرتمیس ۳ ماموریت فرود بر ماه باشد اما ناسا در ماه مارس اعلام کرد که این ماموریت به پرواز نمایشی برای آزمایش فرودگرهای شرکت اسپیسایکس متعلق به ایلان ماسک و بلو اوریجین متعلق به جف بیزوس تبدیل خواهد شد.
در نسخه جدید ماموریت آرتمیس ۳ که برای سال آینده برنامهریزی شده فضانوردان در مدار پایین زمین کپسول اوریون خود را با یک فرودگر قمری الحاق میکنند تا این فضاپیماها را برای فرود سرنشیندار تایید کنند.
اسپیسایکس و بلو اوریجین در رقابتند تا پیش از رقیب فرودگرهای خود را آماده کنند. بلو اوریجین در نظر دارد اواخر امسال پرتاب آزمایشی بدون سرنشین فرودگر «بلو مون» خود را انجام دهد در حالی که فرودگر مبتنی بر فضاپیمای «استارشپ» اسپیسایکس با تاخیرهایی روبهرو شده و هنوز چند نقطه عطف مهم را پشت سر نگذاشته است.
به گفته ناسا پس از آرتمیس ۳ این آژانس قصد دارد هر سال یک ماموریت به ماه بفرستد. در ماموریت آرتمیس ۴ که برای اوایل سال ۲۰۲۸ پیشبینی شده فضانوردان از کپسول اوریون به یک فرودگر قمری تجاری منتقل میشوند که آنها را به سطح ماه میبرد.
«برنامه برای پایگاه ماه»
ناسا در طرح پایگاه ماه خود اعلام کرده است که در ماموریتهای اولیه، روورها، ابزارها و فناوریها را به سطح ماه میفرستد تا چگونگی تولید انرژی، برقراری ارتباطات و جهتیابی در این محیط بررسی شود.
در مرحله بعد قرار است سازههایی تا حدی قابل سکونت ساخته شود و رفتوآمدهای منظم تدارکات برقرار شود؛ از جمله در قالب همکاری با آژانس اکتشاف هوافضای ژاپن (جاکسا) که در حال توسعه یک روور تحت فشار برای اکتشافات سرنشیندار در سطح ماه است.
در مرحله نهایی، انتقال تجهیزات بزرگتر و در نهایت استقرار دائمی انسان در دستور کار قرار میگیرد و ماموریتهای کوتاهمدت جای خود را به یک پایگاه دائمی میدهد.
ناسا پیش از این تفاهمنامههایی با ایتالیا و کانادا امضا کرده و قصد دارد مشارکتهای بیشتری را در حوزههای زیستگاه، جابهجایی در سطح ماه و لجستیک جذب کند.
این آژانس اعلام کرد که این تغییرات به منظور همسو شدن فعالیتهای ناسا با سیاست ملی فضایی ایالات متحده که دسامبر گذشته منتشر شد انجام میشود؛ سندی که ناسا را موظف میکند فضانوردان را دوباره به ماه بازگرداند، نقش کشور را در فعالیتهای تجاری فضایی بازتعریف کند و رهبری جهان در اکتشافات فضایی را بر عهده بگیرد.