یک تحلیل جدید نشان میدهد قرارگرفتن کوتاهمدت و بلندمدت در معرض آلودگی هوا میتواند خطر افکار خودکشی و مرگ ناشی از خودکشی را افزایش دهد.
مواجهه با هوای آلوده ممکن است در کوتاه مدت و بلندمدت خطر شکل گیری افکار خودکشی و مرگ بر اثر خودکشی را افزایش دهد و نقش عوامل محیطی بر سلامت انسان را پررنگ کند.
یک تحلیل تازه (منبع به زبان انگلیسی) که در نشریه Journal of Epidemiology & Community Health منتشر شده، شواهدی یافته است مبنی بر این که مواجهه کوتاه مدت با ذرات معلق ریز (PM2.5 و PM10) و همچنین مواجهه بلندمدت با دی اکسید نیتروژن (NO2) و PM2.5 خطر مرگ بر اثر خودکشی، اقدام به خودکشی و افکار خودکشی را افزایش میدهد.
پژوهشگران بیش از ۴۰ مطالعه را که انواع آلودگی هوا، صدا، نور و آب و ارتباط آنها با مرگ بر اثر خودکشی، اقدام به خودکشی و افکار خودکشی را بررسی کرده بودند، تحلیل کردند.
هر سال بیش از ۷۲۰ هزار نفر در سراسر جهان بر اثر خودکشی جان خود را از دست میدهند. در اتحادیه اروپا نیز بنا بر آخرین دادههای یورواستات، در سال ۲۰۲۳ بیش از ۴۸ هزار نفر در نتیجه خودآسیبرسانی عمدی جان باختند.
نویسندگان نوشتند: «اگرچه برای خودکشی نمیتوان تنها یک علت مشخص کرد، دلایل آن چندلایه توصیف شدهاند و افزون بر عوامل فردی و زیستی، مجموعهای از عوامل فرهنگی و اجتماعی گستردهتر را در بر میگیرند.»
به گفته نویسندگان، این یافتهها به درک گستردهتر نقشی که مواجهههای محیطی در خطر خودکشی ایفا میکنند کمک میکند. با این حال آنها تاکید کردند که خطرهای محیطی همچنان به طور کامل شناخته نشدهاند.
محیط چگونه بر سلامت اثر میگذارد؟
این تحلیل به سازوکارهای احتمالیای اشاره میکند که آلودگی هوا را به خودکشی پیوند میدهد. برای نمونه، آلودگی هوا و آب مرتبط دانسته شدهاند با پیامدهای عصبی، از جمله التهاب مزمن و سمیت عصبی، که میتواند به کارکرد مغز آسیب بزند و بر خلقوخو و توان تابآوری در برابر استرس اثر بگذارد.
ترافیک و دیگر منابع آلودگی صوتی و نوری در محیط نیز از طریق برهم زدن ریتم شبانهروزی بدن با افزایش سطح استرس پیوند داده شدهاند.
سوسانا الحلبی، استاد روانشناسی در دانشگاه اوویدو در اسپانیا که در این پژوهش مشارکت نداشت، گفت: «مهمترین دستاورد این مطالعه اثبات این نیست که آلودگی یک عامل مستقیم در رفتارهای خودکشی است، بلکه یادآوری این نکته است که رنج روانی همواره در یک بستر مشخص رخ میدهد.»
او افزود که آلایندهها همچنین میتوانند نشانه و سازنده محیطهای اجتماعی آسیبپذیرتری باشند؛ مانند محلههایی با شرایط زندگی نامطلوبتر، کیفیت محیطی پایینتر، استرس روزمره بیشتر یا سطوح بالاتر نابرابری.
به گفته نویسندگان، لازم است پژوهشهای بیشتری اثر تجمعی این مواجهههای محیطی را بررسی کنند تا نقش آنها در شکل دادن به خطر خودکشی بهتر روشن شود.
آنها نوشتند: «این یافتهها اهمیت حیاتی شناسایی مواجهههای محیطی به عنوان عوامل خطر قابل تغییر را در تلاشهای پیشگیری از خودکشی یادآور میشود.»
اگر به خودکشی فکر میکنید و نیاز دارید با کسی صحبت کنید، لطفا با Befrienders Worldwide (منبع به زبان انگلیسی)، یک سازمان بینالمللی دارای خطوط امداد تلفنی در ۳۲ کشور، تماس بگیرید. برای یافتن شماره تلفن در محل زندگی خود به وبسایت befrienders.org مراجعه کنید.