دانشمندان میگویند کاهش سطح دریا در اطراف گرینلند پیامدهای زنجیرهای برای جوامع ساحلی، مسیرهای کشتیرانی، ماهیگیری و زیرساختها خواهد داشت.
افزایش دما باعث بالا آمدن سطح دریاها در سراسر جهان شده و میلیونها نفر را در معرض خطر سیل شدید و فرسایش ساحلی قرار میدهد. اما در گرینلند ماجرا برعکس است.
پژوهشگران رصدخانه زمین لامونت-دوهرتی که بخشی از مدرسه اقلیم کلمبیاست هشدار میدهند با وجود انتشار گازهای حبسکننده گرما که رکورد ذوب یخ را رقم زدهاند، سطح دریا در پیرامون این جزیره خودگردان در واقع پیشبینی میشود کاهش یابد.
این مطالعه که در Science Communications منتشر شده پیشبینی میکند در آیندهای با انتشار اندک، کاهش سطح دریا تا سال ۲۱۰۰ حدود ۰.۹ متر خواهد بود و در سناریوی انتشار بالا این کاهش به ۲.۵ متر میرسد.
چرا سطح دریا در گرینلند قرار است پایین بیاید؟
شاید متناقض به نظر برسد که کشوری عمدتا پوشیده از یخ در جهانی گرمتر با افت سطح دریا روبهرو شود، اما همین ویژگی است که گرینلند را به یک استثنا تبدیل میکند. با کاهش جرم صفحه یخی، زمین زیر آن بالا میآید و از وزن عظیم آن آزاد میشود.
ژاکلین اوسترمن، نویسنده همکار مطالعه، این پدیده را به رفع فشار از تشک مموریفوم پس از بلند شدن فرد از روی آن و بازگشت تدریجی شکل تشک تشبیه میکند.
پژوهشگران کاهش یخ اخیر و تاریخی را عامل خیزش گرینلند میدانند و توضیح میدهند که با از دست رفتن جرم صفحه یخی، سطح دریا به دلیل کاهش اثر گرانش باز هم بیشتر پایین میآید.
لورن لورایت نویسنده اصلی میگوید: «وقتی صفحه یخی بسیار بزرگ باشد، جرم زیادی دارد.»
او اضافه میکند: «سطح دریا به علت آن کشش گرانشی به سوی صفحه یخی کشیده میشود. با کاهش جرم صفحه یخی، کشش گرانشی آن بر سطح دریا کم میشود و این به افت سطح دریا میانجامد.»
هر دوی این اثرها تا حدود ۳۰ درصد از کاهش آینده سطح دریا در گرینلند را توضیح میدهند و از نظر فنی «تنظیم ایزوستاتیک یخچالی» نام دارند.
جوامع ساحلی در خطر «برِ خشکی ماندن»
سالهاست بالا آمدن سطح دریا با افزایش سیلهای ساحلی و تشدید فرسایش خط ساحلی پیوند خورده است. در واقع به ازای هر سانتیمتر افزایش سطح دریا، حدود شش میلیون نفر در جهان در معرض سیل ساحلی قرار میگیرند.
وقتی برعکس آن رخ دهد، باز هم پیامدهایی دارد. جوامع ساحلی در گرینلند زیرساختهای خود را با در نظر گرفتن سطح فعلی دریا میسازند؛ بنابراین اگر کاهش محسوسی رخ دهد ممکن است «برِ خشکی بمانند».
اوسترمن میگوید: «بزرگترین تاثیر بر جوامع محلی و بر مسیرهای کشتیرانی، ماهیگیری و زیرساختهاست.»
این احتمال وجود دارد که کاهش سطح دریا به تثبیت برخی یخچالها هنگام ورود به اقیانوس کمک کند و احتمالا سرعت عقبنشینی آنها را کند کند. با این حال پژوهشگران میگویند نمیدانند افت پیشبینیشده سطح دریا برای رخ دادن اثر تثبیتکننده کافی هست یا نه.