امید، دوپامین و هرچه «Perfecth» یعنی؛ پیش‌نمایش موسیقی پاییزی یورونیوز کالچر

تا اینجا از نظر انتشار آلبوم‌های جدید، سال بسیار محکمی بوده است؛ با نئو سول درخشاناز جیل اسکات، هیپ‌هاپ سرخوش و اعتیادآوراز تریوی ایرلندی Kneecap، پاپ پرانرژی و «روی تخت بالا و پایین پریدنی» الیویا رودریگو در قالب bed-bouncing pop، و فوبی بریجرز که بهترین آلبوم دوران کاری‌اش تا اینجا را تحویل داده است؛ فقط برای این که چند نمونه را گفته باشیم.

آگهی

آگهی

و هنوز هم سال ۲۰۲۶ تمام نشده است...

حالا که پیش‌نمایش مفصل فیلم‌های پاییزی‌مان را منتشر کرده‌ایم و فیلم‌هایی را که باید شما را راهی سالن‌های سینما کنند برجسته کرده‌ایم، وقتش رسیده به تقویم شلوغ انتشارها در دنیای موسیقی هم نگاهی بیندازیم.

۱۵ آلبوم بسیار مورد انتظار را گلچین کرده‌ایم که تا پایان سال نباید از دست‌شان بدهید.

Ezra Collective – Here Because Of Hope

تاریخ انتشار: ۱۸ سپتامبر

این گروه پنج‌نفره جاز/افروبیت/سول بریتانیایی که برنده جوایز MOBO و مرکوری شده‌اند، پس از آلبوم بسیار موفق سال ۲۰۲۴ خود 'Dance, No One’s Watching'، حالا چهارمین آلبوم بلند پرانتظارشان را عرضه می‌کنند. این گروه که سال گذشته با کسب جایزه «گروه سال» در جوایز بریت، به نخستین گروه جاز برنده این عنوان تبدیل شد، امیدوار است با «جاه‌طلبانه‌ترین و شخصی‌ترین اثر دوران کاری‌اش» بار دیگر طرفداران را تحت تاثیر قرار دهد. بر اساس یک بیانیه مطبوعاتی، آلبوم 'Here Because Of Hope' به «سه موومان معنوی و جغرافیایی» تقسیم شده است؛ ساختاری که هدفش ردیابی حرکت مردمان سیاه‌پوست در قاره‌ها و دهه‌های مختلف است؛ «از موسیقی آفریقا تا ریتم‌های کارائیب و در نهایت بازگشت به خیابان‌های لندن». بی‌صبرانه منتظریم.

Beck – Ride Lonesome

تاریخ انتشار: ۱۸ سپتامبر

پس از آلبوم برنده گرمی سال ۲۰۱۵، یعنی ‘Morning Phase’، تولیدات اخیر بک کمی ناامیدکننده بوده‌اند. ‘Colors’ محصول ۲۰۱۷ تلاشی کم‌رمق با حال‌وهوای وابسته به دهه ۸۰ بود و ‘Hyperspace’ در سال ۲۰۱۹ اگرچه به عنوان آزمایش همکاری در فضای سینت‌پاپ جواب می‌داد، اما پیچیدگی آثار گذشته او را نداشت. امیدواریم امسال اوضاع بهتر باشد... امسال یک آلبوم گردآوری با تم روز ولنتاین به نام ‘Everybody’s Gotta Learn Sometime’ را از او داشتیم که دلنشین بود و حالا هم پانزدهمین آلبوم استودیویی‌اش با عنوان ‘Ride Lonesome’ در آستانه انتشار است. تک‌آهنگ‌های منتشرشده تا اینجا – ‘Ride Lonesome’ با رنگ‌وبوی کانتری و ‘Disappearing Act’ ملایم – حال‌وهوایی مالیخولیایی دارند که یادآور ‘Sea Change’ و ‘Morning Phase’ است. با اضافه شدن این نکته که نایجل گودریچ دوباره پشت میز میکس نشسته، این آلبوم می‌تواند بازگشتی به دوران اوج باشد.

Tove Lo – Estrus

تاریخ انتشار: ۱۸ سپتامبر

توو لو، ستاره پاپ سوئدی، توضیح داده که عنوان ششمین آلبومش به حیوانی در دوران فحلی اشاره دارد. او می‌گوید: «این یک هرج‌ومرج غریزی و متناقض احساسی است؛ ذهن و بدنم چیزهای متفاوتی می‌خواهند، همه‌چیز را می‌خواهند.» او اضافه می‌کند: «در این آلبوم هیچ نصیحت خوبی وجود ندارد... فقط انبوهی احساس هست، بدون راه‌حل.» همین جمله آخر عنوان قطعه آغازین ‘Estrus’ است؛ قطعه‌ای که پس از آن، تک‌آهنگ اصلی ‘I’m Your Girl Right?’ (منبع به زبان انگلیسی) می‌آید؛ ترک رقصی پرشتاب که امیدواریم در باشگاه‌های سراسر جهان مدام پخش شود. بی‌صبرانه منتظر بقیه آلبوم هستیم، چون توانایی توو لو در تحویل‌دادن یک ترک باشکوه، سرخوش و گرمی‌دار پشت سر دیگری همچنان شگفت‌زده‌مان می‌کند؛ هرچند به شکلی گیج‌کننده، همچنان کمتر از شایستگی‌اش به آن بها داده می‌شود.

Agnes Obel - The Meaning Of Flowers

تاریخ انتشار: ۱۸ سپتامبر

آلبوم‌های زیادی قرار است ۱۸ سپتامبر منتشر شوند... اما اثری که ما را واقعاً از شوق سر از پا نشناس کرده، پنجمین آلبوم اگنس اوبل با عنوان ‘The Meaning Of Flowers’ است؛ نخستین اثر او از سال ۲۰۲۰ تا امروز. ما در یورونیوز کالچر مدت‌ها است از طرفداران این خواننده-ترانه‌سرای دانمارکی هستیم؛ تا جایی که آلبوم سال ۲۰۱۶ او، ‘Citizen Of Glass’ را هم در فهرست بهترین آلبوم‌های اروپایی قرن بیست‌ویکم جای داده‌ایم. پاپ-چمبری غرق‌کننده او همیشه مسحورکننده است و با توجه به تک‌آهنگ تازه و پرجزئیاتش ‘Laymelli’، باید منتظر یک تجربه فضاساز و فوق‌العاده در آلبوم جدیدش باشیم؛ آلبومی که گفته می‌شود از مضامینی چون مادری و دگردیسی، و نیز ایده‌های فیلسوفانی چون هانا آرنت و امانوئله کوچا الهام گرفته است. ‘Laymelli’ (منبع به زبان انگلیسی) را گوش کنید و بعد اگر توانستید بگویید هنوز مسحور نشده‌اید.

M83 – I Wrote You A Letter

تاریخ انتشار: ۲۵ سپتامبر

آیا امسال سالی است که گروه فرانسوی M83 دوباره به صحنه الکترونیک یادآوری کند هنوز در اوج است؟ امیدواریم... دهمین آلبوم استودیویی آنتونی گونزالس پس از چند انتشار ناامیدکننده می‌آید؛ از جمله آلبوم به‌درستی نام‌گذاری‌شده 'Junk' (۲۰۱۶)، 'DSVII' بسیار متوسط (۲۰۱۹) و ‘Fantasy’ (۲۰۲۳) که کمی مسیر را اصلاح کرد، اما چندان هیجان‌انگیز نبود. اغراق نیست اگر بگوییم M83 از زمان ‘Hurry Up, We’re Dreaming’ در سال ۲۰۱۱، آلبومی واقعاً پرانرژی ارائه نکرده و بسیاری از هواداران هنوز دلتنگ روزهای طلایی اوایل دهه ۲۰۰۰ هستند؛ زمانی که آلبوم‌های پی‌درپی ‘Dead Cities, Red Seas & Lost Ghosts’ و ‘Before The Dawn Heals Us’ پشت سر هم موفقیت می‌آوردند. امیدواریم نامه‌ای که عنوان آلبوم از آن می‌آید، خبرهای خوبی در چنته داشته باشد.

Soft Cell – Danceteria

تاریخ انتشار: ۲۵ سپتامبر

دووی افسانه‌ای سینت‌پاپ بریتانیایی، Soft Cell، پس از درگذشت هم‌بنیان‌گذار گروه، دیو بال، سال گذشته، در آستانه انتشار آلبوم خداحافظی خود است. ششمین و آخرین آلبوم استودیویی گروه، ‘Danceteria’، پیش از مرگ بال تکمیل شده و به احتمال زیاد ادای دینی درخور به او خواهد بود. مارک آلموند، خواننده گروه، می‌گوید: «بدون دیو دیگر نمی‌توان ضبط‌های تازه‌ای از Soft Cell داشت؛ این کار ممکن نیست. واقعیت تلخ این است که دیو بال نیمی از Soft Cell بود و به‌جز اجراهای زنده، من بدون او نمی‌توانم آهنگ‌های Soft Cell را بنویسم.» با توجه به عنوان آلبوم و تک‌آهنگ‌هایی که تا کنون منتشر شده، می‌توان گفت این آلبوم روح صحنه کلاب‌های نیویورک در دهه ۸۰ را زنده خواهد کرد؛ چیزی شبیه جدیدترین آلبوم مدونا.

The Avalanches – No Bad Memories

تاریخ انتشار: ۱۶ اکتبر

طرفداران نابغه‌های پلندر‌فونیک، The Avalanches، پس از آلبوم مرجع ‘Since I Left You’ مجبور شدند ۱۶ سال تمام برای یک آلبوم پیگیر خوب صبر کنند. 'Wildflower' (۲۰۱۶) بازگشتی بازیگوش و خوشایند بود، اما آن جادوی پیروزمندانه را تکرار نکرد؛ و اگر ندانید آلبوم سومی هم در کار بوده چندان مقصر نیستید، چون ‘We Will Always Love You’ در سال ۲۰۲۰، که کمی هم دست‌کم گرفته شد، موج بزرگی ایجاد نکرد. آلبوم چهارم این گروه استرالیایی که از آن به عنوان «مرثیه‌ای دوپهلو برای کشش نوستالژیک آگهی‌های تجاری، صداهای آغاز به کار اختصاصی و لوگوهای صوتی از یادرفته» یاد شده، امیدواریم این بی‌عدالتی را جبران کند. در این آلبوم نام‌هایی چون کارن او، جیمی اکس‌اکس، جسی لانزا و نیکی نیر حضور دارند و در مجموع ۳۱ ترک را در بر می‌گیرد. پس معلوم است با اثری کم‌ادعا طرف نیستیم.

Eels – Cookie Happened

تاریخ انتشار: ۱۶ اکتبر

بیش از یک دهه است که مثل ساعت، هر دو سال یک بار آلبوم جدیدی از Eels می‌رسد. و مانند چند هنرمند دیگری که در این فهرست آمده‌اند، مارک اولیور «ای» اورت امسال به یک بازگشت حسابی نیاز دارد، چون در سال‌های اخیر چندان روی فرم نبوده است. ‘The Deconstruction’ (۲۰۱۸) در مقایسه با نقاط اوج پیشین کارنامه‌اش کم آورد؛ ‘Earth To Dora’ (۲۰۲۰) بیش از حد آشنا و تکراری بود؛ ‘Extreme Witchcraft’ (۲۰۲۲) تجربه‌ای کسل‌کننده از کار درآمد و ‘Eels Time!’ (۲۰۲۴) تقریباً دیده نشد. ما برای ای آرزو می‌کنیم دوباره اوج بگیرد، چون او طی سال‌ها بعضی از درخشان‌ترین قصه‌گویی‌های موسیقی را به ما هدیه داده و ‘Cookie Happened’ به‌خوبی می‌تواند بازگشتی به آن روزها باشد. نکته مثبت از همین حالا: شخصیت محبوب خیابان سسمی، کوکی مانستر، از تاثیرگذاران این آلبوم است؛ و علاوه بر آن، طرح روی جلد هم حسابی جذاب و بامزه است.

Rachel Chinouriri – I Think I Spoke Too Soon

تاریخ انتشار: ۱۶ اکتبر

ریچل چینوریری، خواننده-ترانه‌سرای انگلیسی، پس از آلبوم نخست آلت-ایندی پاپ و تحسین‌شده‌اش ‘What A Devastating Turn Of Events’ در سال ۲۰۲۴، حالا با آلبوم ‘I Think I Spoke Too Soon’ بازمی‌گردد. آلبوم دوم او با همکاری هنرمندانی مانند مری وایتز و لوسی داکوس ساخته شده و اولین قطعه منتشرشده از آن، ‘One Song Away From Crying’ (منبع به زبان انگلیسی) نشان می‌دهد او در حال فاصله‌گرفتن از گیتارها و رفتن به سمت استفاده بیشتر از سینت‌ها است. این ترانه آن لحظه بسیار آشنای روی پیست رقص را به تصویر می‌کشد؛ وقتی «هرگز بهتر از این به نظر نرسیده‌ای» اما «هرگز تا این حد حال بدی نداشتی». تا اینجا همه‌چیز عالی به گوش می‌رسد و بد نیست بدانید چینوریری اکنون در حال تور اروپاست و در سپتامبر در دوبلین، لندن، بروکسل، پاریس و برلین روی صحنه می‌رود. اگر بتوانید بلیت یکی از اجراها را به دست بیاورید، واقعاً خیلی خوش‌شانس بوده‌اید.

Fontaines D.C. – Dopamine Chamber

تاریخ انتشار: ۱۶ اکتبر

۱۶ اکتبر روز بسیار شلوغی برای انتشار آلبوم‌های جدید است... و در میان همه آن‌ها، این آلبوم بی‌چون‌وچرا مورد انتظارترین اثر برای ما است. با هر آلبوم جدید Fontaines D.C. شاهد جهش‌های چشمگیر در ترانه‌نویسی و تکامل صدا بوده‌ایم. آن‌ها از زمان آلبوم نخست‌شان ‘Dogrel’ در سال ۲۰۱۹ پیوسته پله‌پله بالا آمده‌اند و آلبوم ‘Romance’ در سال ۲۰۲۴ حکم نوعی تثبیت نهایی جایگاه‌شان را داشت. هیچ نشانه‌ای در دست نیست که این قهرمانان ایندی ایرلندی بخواهند این روند پیروزمندانه را در پنجمین آلبوم‌شان، ‘Dopamine Chamber’، متوقف کنند؛ اثری که احتمالاً بار دیگر جایگاه آن‌ها را به عنوان هیجان‌انگیزترین گروه این روزها محکم‌تر خواهد کرد. آن‌ها پیشاپیش قطعه‌های جدید ‘Marianne’ و ‘Six Shot Morning’ را به صورت زنده اجرا کرده‌اند. لو رفتن داستان: هر دو قطعه درخشان‌اند؛ حال‌وهوایی شبیه دیپش مد و بسیار سینت نوآر دارند. امیدواریم بقیه قطعات آلبوم هم به همین شکل سیستم پاداش مغز را تحریک کنند.

Editors – Surface, Echo & Sound

تاریخ انتشار: ۳۰ اکتبر

عنوان هشتمین آلبوم استودیویی Editors از نظر ریتم کلمات یادآور آلبوم Foo Fighters یعنی ‘Echoes, Silence, Patience & Grace’ است و شاید نشانه‌ای باشد از بازگشت به صدایی خام‌تر و راک‌تر. پس از آلبوم ناامیدکننده نیو‌ویو/ایندیترونیکای ‘EBM’ در سال ۲۰۲۲، ظاهراً گروه تصمیم گرفته در ترانه‌نویسی و ضبط، به رویکردی طبیعی‌تر بازگردد؛ رویکردی که یادآور روزهای اولیه آن‌ها است. این برای گوش‌های ما خبر خوبی است و تردیدی نیست که طرفداران هم خوشحال می‌شوند اگر ‘Surface, Echo & Sound’ صدا و حال‌وهوای سه آلبوم تقریباً بی‌نقص نخست‌شان – ‘The Back Room’, ‘An End Has A Start’ و ‘In This Light And On This Evening’ – را زنده کند؛ آثاری که باعث شدند این گروه از معدود گروه‌های بریتانیایی باشد که از «دوران زباله‌دان ایندی» دهه ۲۰۰۰ جان سالم به در برد.

Queens of the Stone Age – Perfecth

تاریخ انتشار: ۳۰ اکتبر

جاش هوم، خواننده گروه Queens of the Stone Age، می‌گوید: «هیچ‌چیز در این دنیا کامل نیست، اما همه‌چیز به نظر می‌رسد “perfecth” باشد. این عنوان وقتی در یک گروه هستی بامزه است، اما وقتی تنها هستی دیگر چندان خنده‌دار نیست.» نهمین آلبوم استودیویی QOTSA که با ترانه‌های ‘Easy Street’ و ‘Insignificant Other’ معرفی شده، نوید یک اپوس ۹ قطعه‌ای راک را می‌دهد که به «خانواده، دوستان و دیگرانِ مهم و کم‌اهمیت» می‌پردازد. تا اینجا به نظر می‌رسد شاهد فاصله‌گرفتن از صدای سنگین‌تر همیشگی گروه باشیم؛ بالاد آکوستیک ‘Easy Street’ همچنان بخشی از طنز خاص آن‌ها را حفظ کرده اما رویه‌ای بسیار لطیف‌تر را به نمایش می‌گذارد، در حالی که ‘Insignificant Other’ گرچه یک گروو چرکین دارد، اما هیچ شباهتی به ضربات پتک‌وار دوران اوج آن‌ها در آلبوم‌هایی مانند ‘Songs For The Deaf’ و ‘...Like Clockwork’ ندارد.

La Roux - Old Flames

تاریخ انتشار: ۶ نوامبر

از گروه سینت‌پاپی که الی جکسون خواننده آن است، از سال ۲۰۲۰ به این سو آلبوم جدیدی نشنیده‌ایم. آن آلبوم سوم، ‘Supervision’، ادامه‌ای ناامیدکننده برای اولین آلبوم پرفروش ‘La Roux’ (۲۰۰۹) و ‘Trouble In Paradise’ (۲۰۱۴) بود. حالا امید می‌رود خواننده قطعات ‘In For The Kill’ و ‘Bulletproof’ بار دیگر طرفداران را شگفت‌زده کند؛ با آلبومی تازه که در آن از فروپاشی یک رابطه می‌گوید و به مضامینی چون عشق ممنوعه و تنهایی ناشی از اعتیاد می‌پردازد. اولین تیزر آلبوم، تک‌آهنگ R&B‌محور و گوش‌نواز ‘Cabin Fever’ (منبع به زبان انگلیسی)، فوق‌العاده است و این شانس کاملاً وجود دارد که آلبوم جدید La Roux همان غافلگیری پاپیِ اواخر سال باشد که مدت‌ها منتظرش بودیم.

Los Bitchos – Los Bitchos & Friends Vol. 1

تاریخ انتشار: ۱۳ نوامبر

گروه چندقاره‌ای و اینسترومنتال Los Bitchos تا امروز دو آلبوم درخشان – ‘Let The Festivities Begin’ و ‘Talkie Talkie’ – منتشر کرده که باعث شده برای گروه‌هایی چون Belle & Sebastian، King Gizzard & The Lizard Wizard، Parquet Courts و Wet Leg برنامه افتتاحیه اجرا کنند. حالا این تریو متشکل از گیتاریست سرا پتال، بیسیست یوسفین یونسن و درامر نیک کراوشا، قرار است در سومین پروژه بلند خود، همان ترکیب تحسین‌شده کومبیا، راک‌پاپ و ریتم‌های آمریکای لاتین را ادامه دهد. اما یک خبر تازه هم هست: آن‌ها از همکاران خواننده استقبال کرده‌اند. تعجب نکنید! (البته عنوان آلبوم از قبل کمی این موضوع را لو می‌داد.) برای گروهی که هرگز صداهای وکال را یک ضرورت نمی‌دید، این مسیر تازه می‌تواند بعد دیگری به کارشان اضافه کند؛ آن هم با حضور صداهایی مثل امبروز کنی-اسمیت از King Gizzard، آدریان کسادا از Black Pumas و کیت سباستین. با توجه به آنچه شنیده‌ایم، تا نوامبر و انتشار این آلبوم راه درازی در پیش است.

Labi Siffre – Unfinished Business

تاریخ انتشار: بعداً اعلام می‌شود

همان‌طور که در انتخاب آلبوم‌های کم‌تر دیده‌شده هم اشاره کرده بودیم، در سال‌های اخیر علاقه تازه‌ای به موسیقی لابی سیفره شکل گرفته؛ عمدتاً به دلیل استفاده از بعضی ترانه‌های او در فیلم‌هایی چون The Holdovers و Sentimental Value. با شناخته‌تر شدن تدریجی آلبوم سال ۱۹۷۲ این شاعر و موسیقی‌دان فولک بریتانیایی، یعنی ‘Crying Laughing Loving Lying’، به عنوان شاهکاری که هست، سال ۲۰۲۶ یک خبر غیرمنتظره آورد: این هنرمند ۸۰ ساله با آلبومی تازه و به‌درستی نام‌گذاری‌شده ‘Unfinished Business’ بازمی‌گردد. این نخستین آلبوم بلند او در ۲۸ سال گذشته خواهد بود و همین حالا هم پیش‌نمایش زیبایی از آن در قالب بالاد پیانویی ‘Far Away’ (منبع به زبان انگلیسی) منتشر شده است. این یکی از بازگشت‌هایی است که نباید از دست بدهید و ما هم (نه چندان صبورانه) منتظر اعلام تاریخ انتشار هستیم. در این فاصله، بار دیگر به ‘Crying Laughing Loving Lying’ گوش می‌دهیم و همچنین به آخرین اثر منتشرشده او تاکنون، مجموعه شعر دکلمه‌شده سال ۱۹۹۸ یعنی ‘Monument’ که واقعاً ارزش وقت گذاشتن دارد.

فعلاً همین. شما بیش از همه منتظر کدام آلبوم‌ها هستید؟ برای آخرین اخبار و نقدهای موسیقی به بخش موسیقی یورونیوز کالچر سر بزنید و انتخاب‌های ما برای بهترین آلبوم‌های ۲۰۲۶ تا اینجا را هم از دست ندهید.