کشف لاشه یک موتورسیکلت و بقایای دو سرباز آلمانی توجه جهانی را برانگیخته است. سطح پایین آب دانوب در بوداپست این موتور جنگ جهانی دوم را نمایان کرد و حالا پس از پاکسازی مشخص شده که به شکل شگفتانگیزی سالم مانده است.
عکس موتورسیکلت ارتش آلمان نازی که در بوداپست از رودخانه بیرون کشیده شده، در سراسر جهان دستبهدست میشود: از «تایمز آو ایندیا» و «Vietnam.VN» گرفته تا رسانههای بریتانیایی مانند «دیلی میرور» و پلتفرمهای آمریکایی مانند یاهو اتوز، همگی درباره این کشف چشمگیر گزارش میکنند.
آگهی
آگهی
به گفته موزه و انستیتوی تاریخ نظامی مجارستان، موتورسیکلتی که از رودخانه بیرون کشیده شده از نوع DKW NZ 350-1 است.
مدلهای NZ 250 و NZ 350 شرکت DKW در آن زمان میان موتورسواران به دوام و قابلاعتماد بودن شهرت داشتند. به همین دلیل از سال ۱۹۴۴ نسخهای ویژه با نام NZ 350-1 برای استفاده در میدان جنگ عرضه شد.
این موزه مجارستانی دوم اوت این موتورسیکلت را در میدان باتیانی، روبهروی ساختمان پارلمان، از رودخانه خارج کرد. موتورسیکلت تقریبا به طور کامل سالم مانده است. چون هنگام بیرون کشیدن با آب و گل اشباع شده بود، وزن آن به بیش از ۲۰۰ کیلوگرم میرسید. این روزها دستگاه در آشیانه موزه در بوداپست در حال پاکسازی و اقدامات حفاظتی است.
مدل DKW NZ 350-1 بین سالهای ۱۹۴۴ و ۱۹۴۵ تولید شد و تا پایان جنگ در مجموع نزدیک به ۱۲ هزار دستگاه از آن ساخته شد.
یکی از جزئیات جالب، اما امروزه بهراحتی قابل چشمپوشی، یک تغییر کوچک در بخش عقب قاب موتورسیکلت است: در قسمت پشتی شاسی نوعی «باله» یا خراشنده گل و برف نصب شده بود. کار آن این بود که نگذارد گل و برف روی تایر جمع شود و بعد وارد زنجیر و سامانه انتقال نیرو شود. به نظر میرسد این تغییر بر اساس تجربههای حاصل از زمستان روسیه انجام شده باشد.
یکی دیگر از ویژگیهای قابل توجه، بلوک موتور ساختهشده از چدن خاکستری بود؛ آلیاژی از چدن با درصد بالای گرافیت. یکی از دلایل این انتخاب، کمبود آلومینیوم در شرایط جنگی بود. با این حال، بر اساس اطلاعاتی که تا کنون منتشر شده، خود این نمونه پیدا شده را هنوز نمیتوان به روز یا ماه مشخصی از تولید نسبت داد.
DKW، سازنده مدل NZ 350-1
ریشه شرکت DKW به مهندس دانمارکی یورگن اسکافته راسموسن بر میگردد. او در سال ۱۹۰۷ در شهر تسوپاو در ایالت زاکسن ابتدا شرکتی در زمینه مهندسی ماشینآلات و فناوری بخار راهاندازی کرد. نام تجاری DKW بعدها شکل گرفت و در ابتدا مخفف عبارت «خودرو با نیروی بخار» بود. در سال ۱۹۲۲ نخستین موتور دو زمانه DKW در تسوپاو تولید شد و این شرکت در سالهای بعد به یکی از مهمترین سازندگان موتورسیکلت در آلمان تبدیل شد.
در سال ۱۹۳۲، شرکت DKW به همراه آئودی، هورش و واندرر گروه خودروسازی «اتو یونیون» را تشکیل داد. کارخانه DKW در تسوپاو در چارچوب این کنسرن جدید، مرکز اصلی تولید موتورسیکلت و موتور باقی ماند.
در دهه ۱۹۳۰، DKW هر چه بیشتر در برنامههای تسلیحاتی آلمان ادغام شد. مدل NZ 350 نیز در تیراژ بالا برای ارتش آلمان نازی تولید میشد.
اهمیت کارخانه تسوپاو در آمار تولید آن نمایان است: تنها تا سال ۱۹۳۴ سیصد و پنجاههزارمین موتورسیکلت DKW از خط تولید خارج شد و در سال ۱۹۳۹ شماره پانصدهزار هم به آن اضافه شد. با آغاز جنگ جهانی دوم، تولید موتورسیکلت برای بازار غیرنظامی به تدریج کاهش یافت و ظرفیت کارخانه بیشتر بر تامین نیازهای نظامی متمرکز شد.
مدل DKW NZ 350-1 که اکنون از بستر رود دانوب بیرون کشیده شده، محصول همین دوره پایانی جنگ است.
پس از پایان جنگ جهانی دوم، نیروهای اشغالگر شوروی کارخانه DKW در تسوپاو را برچیدند. ماشینآلات و تجهیزات به اتحاد شوروی منتقل شد و شماری از مهندسان DKW در تسوپاو نیز به شهر ایژفسک فرستاده شدند تا در راهاندازی دوباره خط تولید موتورسیکلت کمک کنند. با این حال، داستان مدل NZ 350 در همین جا تمام نشد: از سال ۱۹۴۶ در اتحاد شوروی موتورسیکلتی با نام IZh-350 ساخته شد که از نظر فنی تا حد زیادی بر پایه DKW NZ 350 طراحی شده بود. تا سال ۱۹۵۱ بیش از ۱۲۷ هزار دستگاه از این مدل تولید شد.
در روزهای اخیر همراه با موتورسیکلت ارتش آلمان در بستر خشکشده رود دانوب، بخشهایی از تجهیزات اولیه آن نیز پیدا شده است؛ از جمله یک گالن بنزین، یک تسمه Y و غلاف سرنیزه.
تسمه Y نوعی بند چرمی بود که روی شانهها قرار میگرفت و در جلو و پشت با بندهای دیگری وصل میشد. وظیفه آن این بود که تجهیزات مختلف مانند کیف نان، جیب مهمات یا قمقمه به بدن سرباز محکم شود. نام «Y» از شکل بندی که روی شانهها قرار میگرفت گرفته شده است.
اصطلاح «غلاف سرنیزه» به نگهدارندهای اطلاق میشود که برای حمل سرنیزه به کمربند نظامی یا دیگر بخشهای تجهیزات بسته میشود. سرنیزه زمانی که روی لوله تفنگ نصب نیست در این غلاف قرار میگیرد.
زیر این موتورسیکلت، بقایای دو سرباز آلمانی پیدا شد. پلاکهای شناسایی آنها که به طور کامل سالم مانده، اکنون میتواند برای نخستین بار پس از بیش از ۸۰ سال اطلاعاتی درباره هویت و سرنوشتشان در اختیار پژوهشگران بگذارد. همچنین یک نشان آستینی موسوم به «کوبان» هم کشف شده است.
این نشان میتواند حاکی از آن باشد که دارنده آن پیشتر در سرپل کوبان در قفقاز خدمت کرده است.
در حال حاضر این فرض مطرح است که بقایای این دو مرد متعلق به راننده و سرنشین موتورسیکلت بوده است. با این حال، یک توضیح جایگزین نیز مطرح میشود: انستیتوی تاریخ نظامی مجارستان (منبع به زبان آلمانی) (منبع به زبان مجاری) معتقد است این نقطه احتمالا به گودالی برای دفع آوار و زبالههای جنگی تبدیل شده بوده که پس از پایان محاصره ایجاد شده است. ظاهرا در آنجا از جمله مهمات و انواع تجهیزات نظامی را دور ریختهاند.
بنابراین صرف وضعیت کشف اشیا هنوز اجازه نمیدهد به طور قطعی نتیجه گرفت که این دو نفر در لحظه مرگ خود سوار این موتورسیکلت DKW بودهاند.