روز یکشنبه اول نوامبر، نزدیک به ۶۰ هزار نفر در خط شروع ماراتن نیویورک قرار می‌گیرند؛ یکی از نمادین‌ترین رقابت‌های دوی ماراتن جهان که امسال انتظار می‌رود رکورد تعداد شرکت‌کنندگان آن شکسته شود. اما چه چیزی باعث شده است که دویدن، به‌ویژه در میان نسل جوان، بیش از گذشته محبوب شود؟
دویدن وارد دوران تازه‌ای از رونق خود شده است. ماراتن نیویورک دومین ماراتن بزرگ تاریخ از نظر تعداد شرکت‌کنندگان به شمار می‌رود. سال گذشته، ۵۹ هزار و ۲۲۶ نفر این مسابقه را به پایان رساندند؛ رکوردی که انتظار می‌رود امسال شکسته شود.
آگهی
آگهی
بیش از دو میلیون تماشاگر در طول مسیر برای تماشای این رقابت حضور خواهند داشت. برای بیشتر دوندگان، هدف اصلی رسیدن به خط پایان و تحقق دستاوردی است که ماه‌ها برای آن تمرین کرده‌اند.
محبوبیت دویدن هر سال بیشتر می‌شود و به دست آوردن سهمیه شرکت در یکی از ماراتن‌های بزرگ جهان، تقریبا به دشواری برنده شدن در قرعه‌کشی بخت‌آزمایی تبدیل شده است.
ماراتن نیویورک؛ بیش از ۲۴۰ هزار درخواست از ۱۶۰ کشور جهان
آمارها چشمگیرند. شمار متقاضیان شرکت در ماراتن نیویورک به رکوردی بی‌سابقه رسیده؛ بیش از ۲۴۰ هزار درخواست از ۱۶۰ کشور جهان؛ رقمی که از هر زمان دیگری بیشتر است.
ماراتن از معدود رقابت‌هایی است که در آن ورزشکاران نخبه در کنار دوندگان آماتور در خط شروع قرار می‌گیرند. شاید همین ویژگی یکی از دلایل افزایش محبوبیت این رویداد باشد؛ حدود ۶۰ هزار نفر این فرصت را پیدا می‌کنند که در مسابقه‌ای در کنار رکوردداران جهان شرکت کنند.
هلن اوبیری و بنسون کیپروتو از کنیا و مارسل هوگ از سوئیس، قهرمانان دوره گذشته امسال نیز به نیویورک بازمی‌گردند تا از عنوان قهرمانی خود دفاع کنند.
نسل زد؛ از تلفن خود فاصله بگیر، کفش‌ها را بپوش و با دیگران ارتباط برقرار کن
این خبر خوبی است. پیمایش بی‌پایان و مدام شبکه‌های اجتماعی جای خود را به تحرک داده است. این نتیجه‌ای است که در گزارش استراوا، یکی از بزرگ‌ترین پلتفرم‌های فعالان ورزش و فعالیت بدنی به آن اشاره شده است.
بررسی روندهای جدید نشان می‌دهد که برخی تحولات بیش از همه جلب توجه می‌کنند. رونق دویدن با محوریت نسل زد و شبکه‌های اجتماعی، پدیده‌ای است که کمتر کسی انتظار آن را داشت.
نسل‌های جوان ترجیح می‌دهند به جای ماندن در فضای مجازی، از تلفن‌های خود فاصله بگیرند، کفش‌های ورزشی‌شان را بپوشند و با دیگران ارتباط برقرار کنند. آنها به جای پیمایش منفعلانه در شبکه‌های اجتماعی به تجربه‌های واقعی و فعالیت‌های حضوری روی می‌آورند.
بر اساس گزارش استراوا، دویدن برای این نسل راهی مناسب برای پیدا کردن یک جمع دوستانه و برقراری ارتباط با دیگران است.
داده‌های این پلتفرم نشان می‌دهد که احتمال انتخاب مسابقه به عنوان انگیزه ورزش در میان افراد نسل زد، در مقایسه با نسل ایکس، ۷۵ درصد بیشتر است.
باشگاه‌های دویدن؛ فرصتی برای ورزش و ارتباط اجتماعی
باشگاه‌های دویدن نیز با استقبال فزاینده‌ای روبه‌رو شده‌اند. شمار این باشگاه‌ها در پلتفرم استراوا طی یک سال گذشته تقریبا چهار برابر شده است.
برای بیشتر این گروه‌ها، هدف اصلی ثبت سریع‌ترین زمان یا رقابت برای شکستن رکوردها نیست؛ آنها بیشتر بر فراگیر بودن، لذت بردن از دویدن در کنار یکدیگر و گپ‌وگفت در طول مسیر تاکید دارند.
به این ترتیب، دویدن علاوه بر فعالیتی ورزشی، به فرصتی برای تعامل اجتماعی و ایجاد حس تعلق به یک گروه تبدیل شده است.
از هزینه ثبت‌نام یک‌دلاری تا رویدادی با هدف جمع‌آوری ۱۰۰ میلیون دلار کمک مالی
نخستین دوره ماراتن نیویورک در ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۰ برگزار شد. در آن زمان، مسیر مسابقه به چهار دور در پارک مرکزی نیویورک محدود بود. از میان ۱۲۷ دونده‌ای که در رقابت شرکت کردند، تنها ۵۵ نفر به خط پایان رسیدند.
هزینه ثبت‌نام یک دلار بود و کل بودجه برگزاری مسابقه به هزار دلار می‌رسید.
در سال ۱۹۷۶، مسیر ماراتن گسترش یافت و هر پنج منطقه اصلی نیویورک را در بر گرفت. این تغییر مسابقه را از رویدادی محدود به پارک مرکزی به رقابتی در سطح شهر تبدیل کرد. امسال پنجاهمین سالگرد این تحول مهم است.
برگزارکنندگان همچنین هدفی بلندپروازانه برای جمع‌آوری کمک‌های مالی تعیین کرده‌اند؛ یعنی ۱۰۰ میلیون دلار.
مسیر ۴۲ کیلومتری ماراتن؛ عبور از پنج منطقه نیویورک
مسیر ماراتن نیویورک ۴۲ کیلومتر و ۱۹۵ متر طول دارد و از پنج منطقه شهر عبور می‌کند؛ استیتن آیلند، بروکلین، کویینز، برانکس و منهتن. مسابقه از استیتن آیلند آغاز می‌شود و در پارک مرکزی نیویورک به پایان می‌رسد.
همه دوندگان مسیر یکسانی را طی می‌کنند، اما هر یک هدف و سرعت مخصوص به خود را دارند؛ از ورزشکاران حرفه‌ای که برای قهرمانی رقابت می‌کنند تا افرادی که پس از ماه‌ها تمرین، صرفا می‌خواهند تجربه عبور از خط پایان یکی از مشهورترین ماراتن‌های جهان را به دست آورند.