فیل‌های اندوهناک و کایوت‌های زیرک؛ تصاویر عکاس حیات‌وحش سال ۲۰۲۶

یک عکس تاثیرگذار از فیلی ماده که بدن بی‌جان کره‌اش را حمل می‌کند، در رقابت «عکاس حیات وحش سال ۲۰۲۶» برنده شد.

آگهی

آگهی

این عکس که «The Aftermath» نام دارد را فدریکو ورونزی، عکاس حیات وحش ایتالیایی، زمانی ثبت کرد که در دره رود هواب در نامیبیا در حال تعقیب فیل‌ها بود.

او پس از آن که متوجه الگوی غیرمعمول رد کشیده‌شدن روی شن‌های بستر خشک رودخانه شد، خود را به یک خانواده فیل رساند؛ یکی از فیل‌ها کره مرده را میان عاج و خرطومش گیر داده بود.

این نخستین بار نیست که نشانه‌هایی از سوگ و اندوه در فیل‌ها مشاهده می‌شود؛ پیش از این هم رفتارهایی مانند سر دادن صداهای خاص، نگهبانی از کنار مرده‌ها و وارسی و دست زدن به استخوان‌ها گزارش شده است.

کتی موران، رئیس هیات داوران رقابت عکاس حیات وحش سال، این تصویر سیاه و سفید را «ضربه عاطفی سنگین» و «به شکلی دلخراش تاثیرگذار» توصیف کرده و آن را شاهدی بر آگاهی این حیوانات دانسته است.

علاوه بر جایزه «عکاس جوان حیات وحش سال ۲۰۲۶»، از میان ۶۵ هزار و ۴۰۳ اثر ارسالی از ۱۲۱ کشور و قلمرو، ۱۹ برنده دیگر در بخش‌های گوناگون نیز انتخاب شدند.

چه کسی عنوان عکاس جوان حیات وحش سال ۲۰۲۶ را برد؟

اسکار ویتفیلد که هنگام ثبت عکس برنده‌اش ۱۴ سال داشت، امسال برای عکسی از یک سوسک سرگین‌غلتان در حال کار در پارک ملی زامبزی در زیمبابوه، جایزه اصلی بخش جوانان را به خانه برد.

این حشرات کوچک اما نیرومند با تکه‌تکه کردن و دفن کردن سرگین، از انتشار متان جلوگیری می‌کنند و به این ترتیب نقشی در مهار گازهای گلخانه‌ای زمین دارند. این کار همچنین به تجزیه سریع‌تر سرگین کمک می‌کند و تعداد آفت‌هایی را که دام و حیات وحش را تهدید می‌کنند کاهش می‌دهد.

بیش از پنج هزار گونه سوسک سرگین‌غلتان در جهان شناسایی شده است.

عکاسان برنده، حیات وحش شهری را به تصویر کشیدند

از کایوت‌هایی که در تپه‌های سانفرانسیسکو پرسه می‌زنند تا مارمولک‌های غول‌پیکری که در بانکوک شکار می‌کنند، عکس‌های برنده امسال نشان می‌دهد که حیوانات چگونه خود را با زندگی در کنار انسان‌ها سازگار کرده‌اند.

لورِن الیوت، عکاس آمریکایی، در مجموعه برنده خود با عنوان «کایوت‌های زیرک سانفرانسیسکو» یک دسته کایوت ساکن را ثبت کرده که در میان بیش از ۸۰۰ هزار ساکن این شهر زندگی می‌کنند.

برآورد می‌شود حدود ۱۰۰ کایوت در این شهر زندگی کنند؛ نگاه شهروندان به این حیوانات دوگانه است. آنها گاهی به حیوانات خانگی حمله می‌کنند، اما در عین حال به کنترل جمعیت جوندگان ناقل بیماری کمک می‌کنند. عکس‌های الیوت بینندگان را دعوت می‌کند تا درباره این حیوانات اغلب بدفهمیده‌شده و جایگاهشان در جهان هر چه بیشتر شهری‌شده دوباره تامل کنند.

یک برخورد شهری دیگر که ست فورستسن، عکاس بریتانیایی، ثبت کرده بود نیز جایزه بخش «حیات وحش شهری» را به دست آورد.

او در این عکس یک وارَن آبی معمولی را به تصویر کشیده که شکارش را از میان پارک لومفینی در بانکوک حمل می‌کند؛ ست برای آن که حیوان را در پس‌زمینه خط افق شهری قاب بگیرد، خودش را روی زمین گل‌آلود پایین آورد.

وارَن‌های آبی معمولی به خوبی خود را با محیط شهری پایتخت تایلند وفق داده‌اند و از وفور غذا، از جمله گربه‌ماهی و کوی در دریاچه‌های پارک‌های بانکوک، بهره می‌برند.

دیدارهای زیر آب آنچه را در اعماق پنهان است آشکار می‌کند

تاثیر انسان بر حیات وحش فقط به خشکی محدود نمی‌شود؛ زیر سطح آب نیز عکاسان هم دیدارهای صمیمانه با جانوران و هم فشارهای رو به افزایش بر اکوسیستم‌های دریایی را ثبت می‌کنند.

آرون سندرز، برنده بخش پرتره حیوانات، زمانی که در نزدیکی ساحل کورنوال در حال غواصی بود، متوجه رد مکنده‌های یک اختاپوس روی برگ نازکی از جلبک شد. او می‌گوید: «به محض این که یک چشم از میان جلبک بیرون آمد، هر دو بی‌حرکت ماندیم و با کنجکاوی مشترکی به هم خیره شدیم.»

این دیدار پنجره‌ای است به داستان بزرگ‌تری که در آب‌های جنوب غربی انگلستان در حال شکل‌گیری است؛ جایی که مشاهدات اختاپوس‌های معمولی به شدت افزایش یافته است. این شکارچیان گوشت‌خوار معمولا در مدیترانه زندگی می‌کنند، اما دمای بالاتر از حد معمول آب در بهار، قلمرو آنها را گسترش داده و پیامدهای ویرانگری برای صنایع ماهیگیری محلی به همراه داشته است.

در نمونه دیگری از تاثیر انسان بر حیات دریایی، الکس لیندبلوم، عکاس آمریکایی، یک کوسه نهنگ را ثبت کرده که در آب‌های تیره پاپوا در اندونزی مشغول بررسی صید یک «باگان» یا سکوی متحرک صید با تور است.

جمعیت این گونه در ۷۵ سال گذشته به طور چشمگیری کاهش یافته است؛ عمدتا به دلیل برخورد با کشتی‌ها، گیر افتادن در ابزارهای صید و ماهیگیری غیرقانونی.

آبخورها حیوانات را گرد هم می‌آورند

برخی از عکس‌های برنده، تعاملات غیرمنتظره‌ای را نشان می‌دهد که هنگام گردهم آمدن گونه‌های مختلف در یک زیستگاه رخ می‌دهد.

جیمز لوین، عکاس بریتانیایی، در عکس «The Meeting Place» فیل نر جوانی را ثبت کرده که در حالی که گورخرها اطراف یک آبخور در تپه‌های چیولو در کنیا جمع شده‌اند، روی آنها آب می‌پاشد. او برای نرم کردن نور خشن، از دوربینی با حسگر مادون قرمز استفاده کرد و به صحنه حال و هوایی رویاگونه بخشید.

آبخورها در دوره‌های شدید خشکسالی می‌توانند به شریان حیاتی حیات وحش تبدیل شوند و گونه‌هایی را که در شرایط عادی از هم دوری می‌کنند، کنار هم بیاورند.

رقابت عکاس حیات وحش سال را موزه تاریخ طبیعی لندن طراحی و تولید می‌کند. عکس‌های برنده از ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ تا ژوییه ۲۰۲۷ در موزه تاریخ طبیعی (منبع به زبان انگلیسی) به نمایش گذاشته خواهد شد.