یک زن ایرانی که میگوید به دلیل فعالیتهای اعتراضی در ایران در صورت بازگشت با خطر مرگ روبهرو خواهد شد، از سوی دولت دونالد ترامپ به جمهوری آفریقای مرکزی اخراج شده است؛ کشوری که او هرگز به آنجا سفر نکرده است.
آفریقای مرکزی کشوری است که وزارت خارجه آمریکا پیشتر درباره سفر به آنجا هشدار صادر کرده بود.
سیانان که گزارشی درباره این زن منتشر کرده نوشته است که برای حفظ امنیت او و خانوادهاش از نام مستعار «نیکا» استفاده شده است. نیکا میگوید بخش زیادی از دوران جوانیاش را در اعتراض به جمهوری اسلامی گذرانده و شماری از دوستانش کشته یا زندانی شدهاند. او گفت: «اگر در ایران بودم، من را میکشتند.»
نیکا یکی از شمار فزاینده مهاجرانی است که دولت ترامپ آنها را نه به کشور خودشان، بلکه به کشورهای ثالث میفرستد. در برخی موارد دادگاههای آمریکا بازگرداندن این افراد به کشور مبدا را به دلیل خطر شکنجه، آزار یا مرگ ممنوع کردهاند. دولت آمریکا در مقابل با کشورهای دیگری توافق کرده تا مهاجران را بپذیرند.
نیکا پس از بازداشت در مرز آمریکا و چند ماه نگهداری در بازداشتگاه اداره مهاجرت، مدتی اجازه یافته بود آزادانه در کالیفرنیا زندگی کند. او در ماه ژوئن برای جلسهای که تصور میکرد یک قرار معمول اداری است به وزارت امنیت داخلی مراجعه کرد، اما همانجا بازداشت شد. اسنادی که سیانان بررسی کرده نشان میدهد مقامهای آمریکایی از چند هفته قبل تصمیم به اخراج او گرفته بودند.
سه روز بعد، شامگاه ۱۱ ژوئن، نیکا در حالی که دستبند و پابند داشت همراه ۱۷ مهاجر دیگر، از جمله افرادی از افغانستان، عراق و گرجستان، سوار هواپیمای اخراج شد. به گفته خودش، تا زمان سوار شدن به هواپیما نمیدانست مقصد کجاست و نام جمهوری آفریقای مرکزی را روی نمایشگر مقابل صندلیاش دید.
وکیل مهاجرتی او میگوید تا آخرین لحظات تلاش کرده مانع پرواز شود. نیکا پیش از اخراج از یک قاضی آمریکایی حکم حمایتی گرفته بود که برای جلوگیری از بازگرداندن افراد به مکانهایی صادر میشود که ممکن است در آنجا با آزار، شکنجه یا مرگ روبهرو شوند.
اخراج افرادی با چنین احکامی تا همین اواخر بسیار نادر بود. اما از زمان بازگشت ترامپ به کاخ سفید و آغاز سیاست اخراج گسترده مهاجران، دولت آمریکا استفاده از توافق با کشورهای ثالث را افزایش داده است. وزارت امنیت داخلی میگوید روند قانونی درباره افراد اخراجشده طی شده و آنها حکم نهایی اخراج داشتهاند.
نیکا بیش از دو ماه است در بانگی، پایتخت جمهوری آفریقای مرکزی، زندگی میکند. او میگوید بیشتر اوقات از ترس از ساختمان محل اقامتش خارج نمیشود و تنها برای خرید مواد غذایی و نیازهای ضروری بیرون میرود. به گفته او، پلیس محلی چند بار متوقفش کرده و از او رشوه خواسته است؛ اتهامی که پلیس رد کرده است.
او همچنین پس از ابتلا به مالاریا مدتی در بیمارستان بستری شده است.
وزارت خارجه آمریکا به شهروندان این کشور توصیه کرده به جمهوری آفریقای مرکزی سفر نکنند و از خطر جرم، آدمربایی، بیماری و تروریسم در این کشور هشدار داده است. حتی به افرادی که با وجود این هشدار به آنجا میروند توصیه شده نمونهای از دیانای خود باقی بگذارند تا در صورت مرگ امکان شناسایی جسد وجود داشته باشد.
جزئیات توافق میان واشنگتن و دولت جمهوری آفریقای مرکزی برای پذیرش مهاجران منتشر نشده است. با این حال، آمریکا امسال حدود ۸۵ میلیون دلار به برنامههای سازمان بینالمللی مهاجرت در این کشور اختصاص داده؛ رقمی که در سالهای گذشته تنها چند میلیون دلار بود. واشنگتن همچنین ۵۰ میلیون دلار دیگر برای صندوق کمکهای بشردوستانه جمهوری آفریقای مرکزی در نظر گرفته است.
این افزایش کمکها در زمانی صورت گرفته که دولت ترامپ بودجه کمکهای خارجی را در بسیاری از نقاط جهان کاهش داده است. وزارت خارجه آمریکا نیز تلویحا ارتباط میان این کمکها و همکاری کشورها در پذیرش مهاجران اخراجی را تایید کرده است. یک سخنگوی وزارت امنیت داخلی به سیانان گفته واشنگتن «از کمکهای خارجی برای حمایت از کشورهایی استفاده خواهد کرد که به تحقق اولویتهای مهاجرتی آمریکا کمک میکنند.»
آینده نیکا هنوز مشخص نیست. به او و دیگر مهاجرانی که همراهش به جمهوری آفریقای مرکزی فرستاده شدند، فقط اجازه اقامت موقت سهماهه داده شده است. دومین پرواز اخراج از آمریکا نیز روز ۳۱ ژوئیه با ۳۱ مهاجر دیگر به این کشور انجام شد.
مهاجران نگراناند که با افزایش شمار افراد و محدود شدن محلهای اقامت، در نهایت به کشورهای مبدا خود بازگردانده شوند. نیکا میگوید اگر به ایران فرستاده شود، امید چندانی به زنده ماندن ندارد.
وکیل او اکنون در دادگاه فدرال شکایتی را دنبال میکند تا نیکا به آمریکا بازگردانده شود و پرونده درخواست پناهندگیاش دوباره بررسی شود.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
نیکا میگوید هنوز نمیتواند درک کند کشوری که تصور میکرد قرار است از او محافظت کند، در نهایت همان کشوری شد که او را به جایی فرستاد که هیچ شناختی از آن نداشت.