یورونیوز بیزنس بر اساس گزارش ۲۰۲۶ سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، متوسط دستمزد ناخالص سالانه در اروپا را بررسی میکند؛ ارقام از شکاف چشمگیر اسمی و قدرت خرید خبر میدهند.
میانگین دستمزدها در سال ۲۰۲۵ در اروپا به شدت متفاوت است. وقتی قدرت خرید در نظر گرفته میشود این فاصله کمتر میشود اما شکاف میان کشورهایی که بالاترین و پایینترین دستمزدها را پرداخت میکنند همچنان عمیق است.
پس کدام کشورها بیشترین دستمزد را میپردازند؟ بالاترین و پایینترین حقوقها در اروپا کجا پرداخت میشود؟ قدرت خرید چگونه تصویر دستمزدها را تغییر میدهد؟
بر اساس گزارش «مالیات بر دستمزد ۲۰۲۶» سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، میانگین سالانه دستمزد ناخالص از ۱۸٬۵۹۰ یورو در ترکیه تا ۱۰۷٬۴۸۷ یورو در سوئیس در نوسان است. این دادهها ۲۷ کشور اروپایی را در بر میگیرد که ۲۲ تای آنها عضو اتحادیه اروپا هستند.
سوئیس تنها کشوری است که میانگین دستمزد ناخالص در آن از ۱۰۰ هزار یورو فراتر میرود.
ایسلند با ۸۵٬۹۵۰ یورو در رتبه دوم قرار دارد. لوکزامبورگ با ۷۷٬۸۴۴ یورو در میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا در صدر است و در مجموع رتبه سوم را دارد.
دانمارک (۷۱٬۹۶۱ یورو) و هلند (۶۹٬۰۲۸ یورو) پنج کشور اول این جدول را تکمیل میکنند. نروژ با ۶۸٬۴۲۰ یورو فاصله چندانی با آنها ندارد.
در میان پنج اقتصاد بزرگ اروپا، آلمان با ۶۶٬۷۰۰ یورو در صدر قرار دارد و بریتانیا با ۶۵٬۳۴۰ یورو فاصله کمی با آن دارد. سه اقتصاد بزرگ دیگر به طور محسوسی پایینتر از این سطح قرار میگیرند.
دستمزد متوسط سالانه در فرانسه ۴۵٬۹۶۴ یورو، در ایتالیا ۳۶٬۵۹۴ یورو و در اسپانیا ۳۲٬۶۷۸ یورو است. میانگین دستمزد در آلمان و بریتانیا بیش از دو برابر اسپانیا است.
اتریش (۶۳٬۰۵۴ یورو)، بلژیک (۶۲٬۳۴۸ یورو)، ایرلند (۶۰٬۲۵۸ یورو)، فنلاند (۵۵٬۴۶۲ یورو) و سوئد (۵۰٬۳۳۸ یورو) میان این دو گروه قرار میگیرند و همگی بالای ۵۰ هزار یورو هستند.
نه کشور عضو اتحادیه اروپا زیر آستانه ۳۰ هزار یورو قرار دارند
اسلواکی با ۱۹٬۵۹۰ یورو کمترین دستمزد سالانه را در اتحادیه اروپا دارد. ۹ کشور از ۲۲ کشور عضو اتحادیه اروپا در این فهرست زیر ۳۰ هزار یورو قرار میگیرند.
مجارستان (۲۱٬۲۵۷ یورو)، لتونی (۲۱٬۳۲۱ یورو)، چک (۲۳٬۶۸۵ یورو)، پرتغال (۲۴٬۲۵۴ یورو) و لهستان (۲۴٬۴۹۰ یورو) همگی زیر ۲۵ هزار یورو هستند. استونی (۲۵٬۶۰۳ یورو)، یونان (۲۶٬۵۶۳ یورو) و لیتوانی (۲۸٬۴۷۴ یورو) بالاتر از این آستانه قرار دارند اما هنوز به ۳۰ هزار یورو نمیرسند.
بر حسب ارقام اسمی، کشورهای اروپای شمالی و غربی در بالای جدول دستمزدها غالب هستند و کشورهای جنوب و شرق اروپا در پایین این ردهبندی تجمع پیدا میکنند.
چه عواملی اختلاف دستمزد میان کشورها را رقم میزند؟
کارشناسان سازمان بینالمللی کار (ILO) در گفتوگو با یورونیوز بیزنس میگویند تفاوت دستمزدها در سراسر اروپا تا حد زیادی بازتاب سه عامل است: بهرهوری و ساختار اقتصادی، نهادهای بازار کار و هزینه زندگی.
کشورهایی که بخشهای با ارزش افزوده بالا مانند خدمات مالی و فناوری در آنها سهم پررنگی دارد، معمولا دستمزدهای بیشتری میپردازند؛ کشورهایی با اتحادیههای کارگری قدرتمند و نظام چانهزنی جمعی قوی نیز همین طور. سطح قیمتهای بالاتر هم معمولا دستمزدهای اسمی را به بالا میراند.
اگر معیار را قدرت خرید قرار دهیم، شکاف دستمزدی در اروپا نسبت به ارقام اسمی کمتر میشود.
برابری قدرت خرید (PPP) به نرخهای تبدیل ارز گفته میشود که با حذف تفاوت سطح قیمتها میان کشورها، قدرت خرید ارزهای مختلف را همتراز میکند. ارقام این گزارش بر اساس دلار آمریکا محاسبه شدهاند چون دادههای مربوط به برابری قدرت خرید بر پایه یورو هنوز منتشر نشده است.
بر اساس برابری قدرت خرید، میانگین سالانه دستمزد ناخالص از ۳۸٬۱۱۸ دلار در اسلواکی تا ۱۰۶٬۵۳۲ دلار در سوئیس متغیر است. آلمان (۹۳٬۹۸۵ دلار)، لوکزامبورگ (۹۳٬۲۰۳ دلار) و هلند (۹۲٬۹۰۵ دلار) همگی از ۹۰ هزار دلار عبور میکنند و دانمارک (۸۸٬۴۵۴ دلار) و نروژ (۸۷٬۷۲۲ دلار) با فاصله کمی در پی آنها هستند.
در میان پنج اقتصاد بزرگ اروپا، ترتیب کشورها نسبت به ردهبندی اسمی تغییری نمیکند اما فاصله آنها از یکدیگر جابهجا میشود. بریتانیا به ۸۲٬۳۲۹ دلار و فرانسه به ۶۷٬۲۷۳ دلار میرسد، در حالی که رقم ایتالیا ۶۰٬۵۰۳ دلار و اسپانیا ۵۷٬۵۱۷ دلار است.
ترکیه و آلمان، بزرگترین برندگان ردهبندی بر اساس قدرت خرید
با مقایسه ردهبندی اسمی و بر اساس قدرت خرید، ترکیه بیشترین جابهجایی را دارد و از رتبه آخر ۹ پله بالا میآید و به جایگاه هجدهم میرسد. آلمان هم ۵ پله صعود میکند و از رتبه هفتم به دوم میرسد.
بیشترین سقوط را ایسلند با افت از رتبه دوم به نهم و استونی با سقوط از بیستم به بیستوپنجم تجربه میکنند.
این برآوردهای مربوط به دستمزد متوسط شامل کارکنان تماموقت در بخشهای منتخب اقتصادی، عمدتا دولتی، میشود. این دادهها بخش عمده اقتصاد را در بر میگیرد؛ از جمله تولید صنعتی، ساختمان، خردهفروشی، حملونقل، خدمات مالی و سایر خدمات تجاری؛ اما بخش کشاورزی، ادارههای دولتی، آموزش و بهداشت را شامل نمیشود.
نرخهای مالیات بر درآمد شخصی در اروپا تفاوت قابل توجهی دارد، بنابراین دستمزدهای خالص ممکن است تصویر کاملا متفاوتی نسبت به ارقام ناخالص داشته باشد.