یکی از چشمگیرترین جاذبههای این مجموعه، «خانه سقوطکرده از آسمان»، در سال ۲۰۱۰ میلادی به عنوان ادای احترام به پدربزرگ هنرمند ساخته شد. این خانه که سقف آن با زاویه ۱۷ درجه روی زمین قرار گرفته است، درون خود مبلمان، پنجرهها و وسایل حمام وارونه دارد و برای بازدیدکنندگان تجربهای گیجکننده ایجاد میکند. در بخشهای دیگر، صندلیها، میزها، دفترچهها و کمدهای غولآسا از مهمانان دعوت میکنند تا جهان را دوباره از نگاه یک کودک کشف کنند.
در این پارک همچنین کشاورزان و باغبانهایی با سرهای بزرگ شبیه کدو تنبل و گیاهان، مورچههای غولپیکر که پیرامون سازهای گِلی حرکت میکنند و نصبهای معماری رنگارنگ دیده میشود. فورتو میگوید این ترکیبهای نامعمول از شکلهای انسانی و گیاهی طوری طراحی شدهاند که کنجکاوی و احساس ناآرامی را برانگیزند، در حالی که اشیای خانگی بزرگنماییشده او احساساتی را بازآفرینی میکنند که در کودکی هنگام جستوجو در خانه مادر بزرگِ مادرش تجربه کرده بود. این هنرمند در سال ۱۹۹۹ میلادی آغاز به دگرگون کردن این مکان کرد و پیش از آنکه در سال ۲۰۲۴ میلادی آن را به روی عموم بگشاید، به کار خود ادامه داد. امروز، راماکش هر سال حدود ۵ هزار بازدیدکننده را جذب میکند. از نظر فورتو، این مجسمهها بیش از آنکه درباره نوستالژی باشند، درباره کاوش احساسات، روابط خانوادگی و خاطراتی هستند که درک ما از جهان را شکل میدهند.