این روزها شایعه رابطه گلشیفته فراهانی و امانوئل ماکرون در رسانههای فرانسه جنجالساز شده است. رابطهای که «افلاطونی» نامیده شده است و بار دیگر بحثهای داغی را پیرامون مرزهای میان دوستیهای عمیق عاطفی و پیوندهای رمانتیک برانگیخته است.
این اخبار حاشیهای، که هنوز به صورت رسمی تایید نشدهاند، سبب شده تا تحلیلگران مفهوم «عشق افلاطونی» را در دنیای پرهیاهوی سیاست و هنر بازخوانی کنند و بپرسند که آیا در فضای عمومی و تحت نگاه تیزبین رسانهها، چنین تفکیکی امکانپذیر است یا نه؟
آگهی
آگهی
اما این رابطه چیست و چرا به این نام خوانده میشود؟
رابطهی افلاطونی به پیوندی نزدیک و صمیمانه میان دو فرد اطلاق میشود که بر پایه حمایت عاطفی بنا شده اما فاقد جنبههای عاشقانه یا جنسی است.
این روابط که ریشه در اندیشههای افلاطون، فیلسوف یونان باستان، دارد، در دنیای مدرن به معنای دوستیهای عمیقی است که بدون فشارهای جنسی، حس تعلق و همدلی را در افراد تقویت میکنند.
تفاوت میان عشق افلاطونی و رابطهی عاشقانه
اصلیترین تفاوت میان یک رابطهی افلاطونی و یک رابطهی عاشقانه در صمیمیت جسمانی نهفته است.
در حالی که هر دو نوع رابطه ممکن است شامل صمیمیت عاطفی عمیق و حتی عشق باشند، روابط افلاطونی فاقد فعالیتهای جنسی یا تماسهای فیزیکی رمانتیک هستند.
جالب اینجاست که حتی اگر کشش یا تمایل فیزیکی میان دو نفر وجود داشته باشد، تا زمانی که اقدامی در این زمینه صورت نگیرد، رابطه همچنان افلاطونی محسوب میشود.
برخی از ویژگیهای کلیدی این پیوند عبارتند از:
صداقت: هر دو فرد احساس میکنند میتوانند افکار و احساسات واقعی خود را بدون واهمه به اشتراک بگذارند.
پذیرش: این روابط معمولا فضایی امن فراهم میکنند که در آن افراد خود واقعیشان هستند.
درک متقابل: احترام به حریم خصوصی و عدم اجبار طرف مقابل به انجام کارهایی که تمایلی به آنها ندارد، از ارکان این دوستی است.
انواع رایج روابط افلاطونی
در اصطلاحات عامیانه مدرن، این روابط به دستههای مختلفی تقسیم میشوند. «برومنس» به رابطهای نزدیک و غیرجنسی میان دو مرد گفته میشود، در حالی که «وومنس» به پیوندی عاطفی و غیرعاشقانه میان دو زن اشاره دارد.
یک اصطلاح دیگر نیز در این فضا وجود دارد و آن «همسر کاری» است؛ رابطهای صمیمانه اما غیرجنسی میان همکاران که شباهتهایی به نقشهای حمایتی در ازدواج دارد.
چرا داشتن دوستان افلاطونی برای سلامتی حیاتی است؟
تحقیقات نشان میدهد که برخورداری از حمایت اجتماعی، نقشی کلیدی در سلامت روان ایفا میکند. برخورداری از عشق و حمایت دوستان میتواند خطر ابتلا به بیماریها را کاهش داده، سیستم ایمنی را تقویت کرده و احتمال بروز افسردگی و اضطراب را پایین بیاورد.
مطالعات نشان داده است که وجود دوستیهای پایدار، یکی از بزرگترین پیشبینیکنندههای توانایی فرد برای بهبودی پس از رویدادهای تروما یا استرسزا است.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
چالشها و مرزهای ضروری
در همین حال اما رابطهی افلاطونی نباید با «عشق یکطرفه» اشتباه گرفته شود. در یک رابطه افلاطونی واقعی، تعادل عاطفی برقرار است و هر دو طرف بر غیرعاشقانه بودن پیوند توافق دارند.
برای حفظ سلامت این رابطه، تعیین مرزهایی مانند پرهیز از تماس فیزیکی فراتر از عرف دوستی، عدم پنهانکاری درباره این رابطه از شریک عاطفی و اختصاص دادن فضای کافی به یکدیگر ضروری است.
در نهایت، اگرچه تحقیقات نشان میدهد که حدود دوسوم زوجهای عاشقانه ابتدا به عنوان دوست با هم شروع کردهاند، اما تبدیل یک رابطهی افلاطونی به رابطهی جنسی یا رمانتیک نیازمند گفتگوی باز و صادقانه است تا از آسیب دیدن پایههای دوستی جلوگیری شود.
حفظ و تقویت این پیوندهای صمیمانه، نه تنها کیفیت زندگی فردی، بلکه سلامت کل جامعه را ارتقا میبخشد.