در لایههای درهمتنیده قدرت در واشنگتن، جایی که والاستریت ژورنال مدعی است دستیاران ارشد ترامپ در حال طراحی «نقشه فرار» از کارزار ایران هستند، روایتی متفاوت نیز مطرح است.
از یک سو، دونالد ترامپ در فلوریدا با اعتماد به نفس همیشگیاش، پیروزی را در یک قدمی میبیند و از لزوم حصول به تمامی اهداف جنگ سخن میگوید و از سوی دیگر، والاستریتژورنال از نگرانی مشاوران او نسبت به افزایش قیمت نفت و تبعات سیاسی آن برای جمهوریخواهان خبر میدهد. دوگانهای که از جدال میان خوشبینی کاخ سفید و هشدارهایِ در لفافه مخالفان جنگ در رسانهها حکایت دارد.
آگهی
آگهی
والاستریت ژورنال گزارش میدهد که دستیاران دونالد ترامپ با دیدن قیمت نفت بالای ۱۰۰ دلار، دچار هراس شده و نگران شکست در انتخابات میاندوره هستند. اما این ادعا که تیم آقای ترامپ از تلاطم بازار نفت «غافلگیر» شده، چندان با منطقِ ژئوپلیتیک سازگار به نظر نمیرسد. چون بدیهی است که شلیک نخستین موشک در خاورمیانه چه به سمت تاسیسات نفتی و تنگه هرمز باشد و چه هدف آن تاسیسات نفتی نباشد، بازار جهانی را به آتش میکشد؛ بنابراین، بعید است که حمله به ایران بدون اشراف کامل بر تحولات پیشِرو در بازار نفت و تبعات آن انجام شده باشد.
بنابراین، تمرکز مشاوران بر قیمت نفت، احتمالا بیش از آنکه یک «نگرانی ناگهانی» باشد، میتواند یک ابزار فشار داخلی باشد تا یا دونالد ترامپ را به سمت حصول توافقی سریعتر سوق دهند و یا اجرای سناریوی طراحی شده برای مهار قیمت نفت را کلید بزنند. چون که به باور گروهی از تحلیلگران، دونالد ترامپ نشان داده که برای پیروزی نهایی، فشارهای اقتصادی کوتاهمدت را به جان میخرد؛ پس مانور بر قیمت نفت نه علت عقبنشینی، بلکه میتواند پوششی دیپلماتیک برای توجیه تغییر احتمالی لحن واشنگتن یا توجیه افکارعمومی برای اجرای طرح واشنگتن برای مهار بازار جهانی نفت باشد.
چنان که آقای ترامپ در سخنان روز دوشنبه خود تاکید کرد که اگر ایران همچنان مانع جریان نفت در تنگه هرمز شود، آماده است تا به هدف قرار دادن این کشور ادامه دهد. او همچنین اعلام کرد که برای کاهش قیمتها، تحریمهای نفتی برخی کشورها را لغو و امنیت تانکرها در تنگه هرمز را تامین خواهد کرد؛ بنابراین، اگر هدف او در کوتاهمدت سهیلگیری در قبال تحریمهای نفتی روسیه باشد، نیازمند جلب رضایت متحدان خود در جنگ اوکراین با بزرگنمایی افزایش قیمت نفت است.
والاستریت ژورنال به نقل از یک مقام ارشد دولت آمریکا نوشت که تا زمانی که تهران به حمله به کشورهای منطقه ادامه دهد و اسرائیل مصمم به هدف قرار دادن مواضع ایران باشد، خروج آسان آمریکا از این جنگ بعید به نظر میرسد. همچنین، یک مقام ارشد دولت آمریکا نیز به این روزنامه گفته است که دونالد ترامپ تا زمانی که نتواند ادعای پیروزی رضایتبخشی داشته باشد، بهویژه در شرایطی که آمریکا دست برتر نظامی را دارد، دست از نبرد نخواهد کشید.
اما اظهارات آقای ترامپ درباره جنگ همواره با تناقضهایی همراه بوده است. او هفته گذشته خواستار «تسلیم بیقید و شرط» ایران شد و اعزام نیروی زمینی را رد نکرد، اما روز دوشنبه در گفتگو با نیویورکپست گفت که اصلا در شرایط صدور چنین دستوری قرار ندارد. او در گفتگو با رویترز نیز از تمایل خود برای ورود شبهنظامیان کُرد از عراق به خاک ایران سخن گفت ولی سپس گفت: «نمیخواهم کُردها وارد ایران شوند.»
او روز گذشته نیز بلافاصله پس از آنکه گفت جنگ ممکن است بهزودی تمام شود، افزود: «ما میتوانیم پیشتر برویم و خواهیم رفت.»
بنابراین، به باور گروهی از تحلیلگران، تنها با تکیه بر یکی از اظهارنظرهای آقای ترامپ در مورد جنگ، نمیتوان طرح و هدف غایی او را حدس زد و با قطعیت در مورد آن سخن گفت.
والاستریت ژورنال سپس به سخنان کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید اشاره کرده که با قاطعیت از حمایت اکثریت مردم ایالات متحده از حذف تهدیدات جمهوری اسلامی سخن گفته است، در حالی که این روزنامه آمریکایی تاکید کرده که آمارهای مستقل تصویری از یک ملت خسته از جنگ را ترسیم میکنند.
در مقابل، تحلیلگران یادآوری میکنند که در مکتب سیاسی ترامپ، «اکثریت عددی» لزوما اهمیتی ندارد؛ آنچه مهمتر است «پایگاه رای وفادار» است. شکاف میان ادعاهای کاخ سفید و نظرسنجیهای عمومی نشاندهنده یک جنگ روانی پیچیده است.
به باور آنها، دولت با انتشار اخبار ضد و نقیض، در حال تست کردن آستانه تحمل جامعه است. هدف، ساکت نگه داشتن مخالفان داخلی تا زمان رسیدن به یک «دستاورد بزرگ»، مانند یک ترور هدفمند یک چهره سیاسی مهم یا تخریب کامل یک تاسیسات نظامی کلیدی است که بتوان آن را به عنوان پیروزی نهایی فروخت.
یورونیوز فارسی را در ایکس بخوانید
در نتیجه، آنچه والاستریتژورنال به عنوان «جستجوی راه خروج» توصیف میکند، بیش از آنکه نشاندهنده تغییر در اهداف کلان آمریکا باشد، بازتابی از یک «تغییر آرایش تاکتیکی» برای مدیریت هزینههای تغییر توازن قدرت در منطقه است.